হুমুনিয়াহ
ৰূপাঞ্জলী নেওগ এটি বিমূৰ্ত চাৱনি, বাৰে বাৰে জুমি চাইছে পদূলিমুখলৈ বুলি নৈৰাশ্যৰ চাদৰখনিয়ে বেঢ়ি ধৰিছে তাক কেউফালৰ পৰা থৰকবৰক যে তাৰ খোজ৷ সৌ দূৰণিৰ পৰা ভাহি আহিছে এজাক চৰাইৰ কাকলি মিঠা, ভাটিয়ালিৰ মৃদু আৱাহন, কিঙ্কিণীৰ ঝংকাৰত সাৰ পাই…
ৰূপাঞ্জলী নেওগ এটি বিমূৰ্ত চাৱনি, বাৰে বাৰে জুমি চাইছে পদূলিমুখলৈ বুলি নৈৰাশ্যৰ চাদৰখনিয়ে বেঢ়ি ধৰিছে তাক কেউফালৰ পৰা থৰকবৰক যে তাৰ খোজ৷ সৌ দূৰণিৰ পৰা ভাহি আহিছে এজাক চৰাইৰ কাকলি মিঠা, ভাটিয়ালিৰ মৃদু আৱাহন, কিঙ্কিণীৰ ঝংকাৰত সাৰ পাই…
অংগনা ভট্টাচাৰ্য্য তুমি তুমি বুলি খেপিয়াই-ঘুৰ্মুটিয়াই ফুৰাৰ উদাস একাদশীত এবাৰ বিষণ্ণ বতাহ এজাক বলিছিল৷ মই ক্ষন্তেক ৰৈছিলোঁ৷ চাইছিলোঁ ভাবিছিলোঁ কিছুপৰ পাছত এহাতেৰে বুকুৰ বাওঁফালে হাতখন লগাই চকুদুটা মুদি দিছিলোঁ৷ ভিতৰৰ পৰা কোনোবাই কৈছিল— “সকলো অহা-যোৱাৰ খেল৷” মই তথাপি…
জয়চন্দ্ৰ হাজৰিকা এগৰাকী মননশীল কবিৰ কাব্য-জিজ্ঞাসা, কাব্য-সাধনাক এগৰাকী নিঃকিন পাঠকে সম্যকভাৱে উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰিলে এক দুঃখবোধে নিৰন্তৰ ক্ৰিয়া কৰি থাকে৷ কিন্তু, গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত কবি এগৰাকীৰ সম্পৰ্কে নিজৰ ভিতৰত এগছি মাটিৰ চাকিৰ দৰে জ্বলি থকা শিখাৰ পোহৰত স্মৃতিচাৰণৰ বেলিকা এক প্ৰশান্তিও…
জয়ন্ত মাধৱ বৰা ৷৷আঠ৷৷ পুৱাই ভয়, আতংক আৰু উত্তেজনাত কঁপি উঠিল বেংডোবাৰ পাৰ৷ যেন আকৌ এবাৰ ভাঙি পৰিল নৈঋতত জ্বলি উঠা বেংডোবাৰ ওপৰৰ বেলি আৰু পানীত ওপঙি উঠিল মৃত্যুৰ নগ্নতা৷ কোনোবাই চিঞৰিলে– ‘বেংডোবাই আৰো নিল, বেংডোবাই আৰো নিল৷’ কি নিলে,…
অসীম কুমাৰ হাজৰিকা অনুভৱ তুলসীৰ কবিতাত সময়, স্মৃতি আৰু অস্তিত্ব এক মৌন, গহীন মানসিক যন্ত্রণা। এই অনুভৱে অস্তিত্বৰ দ্বন্দ্ব উন্মোচন কৰি পাঠকক আত্মমন্থনৰ দিশে খোজ পেলাবলৈ বাধ্য কৰায়। তুলসীৰ অনেক কবিতাত দেখা যায় যে জীৱনক তেওঁ কেৱল…
গোৱিন কুমাৰ খাউণ্ড (সাত) প্ৰচণ্ড ৰʼদ। বাৰাণ্ডাৰ আৰামী বেঞ্চখনত বহি হিমানী আৰু মিলিটেৰীয়ে কথা পাতি আছে। কথানো কি, সেই একেবোৰেই। পতাবোৰকে পাতি পাতি অসম আন্দোলনৰ দিনবোৰলৈ ঘূৰি যায় দুয়োজন। ৰক্তাক্ত সময়ৰ হাবিতলীয়া দিনবোৰ, চকুৰ চাৱনিত উজলি উঠা কিৰণময়ী সময়বোৰ আকৌ…
মূল (ইংৰাজী) : মাইকেল ডোনেঘী (আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ) ভাবানুবাদ : যশোৱন্ত নিপুণ মই সোমাব পাৰোঁনে ? তোমাক নীৰৱে গুচি অহা মই দেখিছিলোঁ ৷ প্লেটৰ প্ৰথম আহাৰখিনিয়ে তোমাক দুখী কৰে, নহয়নে? মোক কিন্তু কৰে ৷ আৰু ককটেইল, কৌতুক … ইমান নিমগ্নতাপূৰ্ণ…
ড॰ নিৰোদ গোহাঁই যোৱা শতিকাৰ শেষৰ ফালৰ দুটা দশকত অনুভৱ তুলসীৰ কবিতাই আমাৰ পাঠক মনক জোকাৰি গৈছিল, দোৰোণ ফুলেৰে আৰম্ভ হৈছিল৷ তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা সংকলন নাজমা আশীৰ দশকতে প্ৰকাশ হয় যদিও সংগ্ৰহ কৰা নাছিলোঁ৷ তেতিয়াও হীৰেন ভট্টাচাৰ্যই গাঁৱে-ভূঞে হোৱা কাব্যপাঠৰ…
পঙ্কজ নয়ন (অনুভৱ তুলসীলৈ শ্ৰদ্ধাৰে) নৈ নহয়, শব্দ-সাগৰত সমাহিত মন দৰ্শনৰ ছাঁ পিন্ধি অহা দীপ্ত সপোন। সাধাৰণত অসাধাৰণ বিষণ্ণ ফাগুনত ৰচা হেমন্তৰ দৰ্শন। নৈৰ থাকে এশ বছৰীয়া কথা তেওঁ শুনে বোৱঁতী সুৰৰ আঁৰৰ নিশ্চুপতা চকু নোহোৱা শব্দবোৰত জগত দৃষ্টি কলমেৰে…
উদয় কুমাৰ বৰুৱা (সদ্যপ্ৰয়াত কবি অনুভৱ তুলসীৰ পৱিত্ৰ সোঁৱৰণত) (১) ফাগুনক বিদায় বুলি কোৱাৰ পাছতো ৰৈ যায় শুকান ডালত কিছু ৰঙীন স্তৱক কোনে কয় একো নাই ইয়াত অশ্লীল সময় উদ্যাপনৰ বাদে চোৱাঁ সমুজ্জ্বল সোঁৱৰণীয়ে বাট দেখুৱাইছে সমাগত…