Tag ভাষা

মাটি আখৰা

     – সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিত                                                                            মোৰ নামটো মাইকত উচ্চাৰিত হ’ল৷ লগে লগে সকলোৱে মোলৈ চালে৷ মই থিয় হ’লোঁ৷ কোনোবা এজন আগবাঢ়ি আহিল৷ মোৰ সমুখত মাইক্ৰফ’নটো ডাঙি ধৰিলে৷ মই পিছে তেওঁৰ ফালে নাচালোঁ৷ মই বহি থকা চকীখন হোঁহকাই পিছুৱালোঁ আৰু লাহে…

সৌমিত্ৰ চেটাৰ্জীৰ দুটা কবিতা

 শ্ৰদ্ধাঞ্জলি সৌমিত্ৰ চেটাৰ্জী৷ বাংলা চিনেমাৰেই নহয়, বিশ্ব চলচ্চিত্ৰৰ এজন কিংবদন্তীস্বৰূপ অসাধাৰণ প্ৰতিভাসম্পন্ন মহাশিল্পী, গণশিল্পী, প্ৰচ্ছন্ন ভদ্ৰলোক৷ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আৰু সত্যজিত ৰয়ৰ পিছতেই বাংলা কলাজগতৰ এজন ‘ওখ মানুহ’৷ সত্যজিত ৰয়ৰ সৈতে তেখেতৰ অতুল্য কলাৰ ৰসায়নেৰে সৃষ্টি হৈছিল চৈধ্যখনকৈ মাষ্টাৰপিচৰ৷ অপু ত্ৰিল’জী,…

মধ্যপ্ৰাচ্যৰ প্রথিতযশা মানৱতাবাদী কবি নিঝাৰ কাবানি

 ৰুদ্ৰসিংহ মটক   “Who will rescue the Quran?Who will save Christ?Who will save man?”(Jerusalem)   উদ্ধৃত কবিতাফাঁকি মধ্যযুগীয় ধৰ্মান্ধতা, অন্ধবিশ্বাস, শোষণ, গোড়ামিৰ অন্ধকাৰ আৱৰ্তৰপৰা মানৱ মুক্তিৰ সপোন দেখা বৰেণ্য কবি নিঝাৰ কাবানি (Nizar Qabbani) ৰচিত  “জেৰুজালেম” শীর্ষক কবিতাৰ। ১৯২৩ চনত…

অজিৎ বৰুৱাৰ ‘জেংৰাই-১৯৬৩’ কবিতাৰ এটি সমীক্ষা

  চন্দ্ৰ শইকীয়া সাহিত্য অকাডেমিৰ বঁটা প্রাপ্ত অজিৎ কুমাৰ বৰুৱা(১৯২৬-২০১৫) একেধাৰে কবি, গীতিকাৰ, উপন্যাসিক, সমালোচক, অনুবাদক আৰু ৰম্যৰচনাকাৰ। ‘জেংৰাই-১৯৬৩’ নামৰ  বিখ্যাত কবিতাটিৰ জন্মদাতা হোৱাৰ পৰাই এই কবিজন ‘জেংৰাই কবি’ হিচাবেই প্ৰখ্যাত হৈ পৰে। উজনি মাজুলীৰ জেংৰাইমুখ অঞ্চলতে তিব্বতৰ পৰা ওলাই…

টিটিৰ ভ্ৰমণ

 নবনীতা ভট্টাচাৰ্য্য অংকন: বৰ্ণিল মহন্ত       অনাই-বনাই ঘুৰি ভালপোৱা এধানিমান হাঁহপোৱালি, নাম তাৰ টিটি। তাৰ এই অভ্যাসটো কেনেকৈ গঢ়ি উঠিল সি নিজেও নাজানে। এক নোহোৱা-নোপোজা কথা। সেইযে প্ৰথম দিনাখন মাকৰ পিছে পিছে পানীত চৰিবলৈ ওলাই গৈছিল, সিদিনাখনৰ পৰাই সি…

সাম্প্ৰতিক জাতীয় সমাজ জীৱনত শংকৰদেৱ-আদৰ্শৰ স্থান

                                                    দেৱজিৎ ভৰালী   মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ বুলি ক’লেই স্বাভাৱিকতে অসমীয়াৰ মন-প্ৰাণ শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তিৰে…

কাগজৰ নাও

– নিৰ্মালি নয়নতৰা   :প্ৰভঞ্জন মানে কি আচলতে? :মই….মই নাজানো। :প্ৰভাকৰ বুলি মাতিব পাৰিম চাগৈ? :প্ৰভাকৰ, দিবাকৰ যি বুলিয়েই ইচ্ছা কৰে মাতিব পাৰে।  সুসজ্জিত ড্ৰয়িং ৰুমটোত বহি থকা সাতাইছ বছৰীয়া ল’ৰাটোলৈ চাই চাই অঞ্জনাময়ীয়ে একেলেথাৰিয়ে কেইবাটাও প্ৰশ্ন সুধিলে। কিন্তু প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়াতকৈ সি সোনকালে…

মহাকাব্য পঠনৰ আনন্দ : ইলিয়াড আৰু প্ৰাচ্য সাহিত্য

ভাস্কৰজ্যোতি নাথ এজন মানুহে তেওঁৰ জীৱনকালত সকলো কিতাপ অধ্যয়ন কৰাটো সম্ভৱপৰ নহয়৷ জাৰ্মানি‍ৰ জ’হান্স গুটেনবাৰ্গে ছপাযন্ত্ৰ আৱিষ্কাৰ কৰা দিন ধৰি পৃথিৱীত আজিলৈকে কিমান কিতাপ ছপা হৈছে, তাৰ লেখ–জোখ উলিওৱাটো সম্ভৱপৰ নহয়৷ পৃথিৱীৰ প্ৰায়বোৰ ভাষাত বিশ্বজুৰি খ্যাতি অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা কিতাপৰ…

সুৰীয়া যুঁজ আৰু জীৱনৰ বুজ — ‘বন্দিশ বেণ্ডিটছ্‌’

মেঘনা চৌধুৰী (ফট’ দিব ‘‘প্ৰতিজন অৰ্জুনকেই একোজন কৃষ্ণ লাগে’’— আঠোটা খণ্ড চোৱাৰ পাছত নৱম খণ্ডটোত অৰ্ঘ (কুনাল ৰয় কাপুৰ) নামৰ আপাতদৃষ্টিত আধুনিক, বেপেৰুৱা আৰু চঞ্চল যেন লগা ল’ৰাটোৰ মুখেৰে ওলোৱা এই কথাষাৰেই যেন সমগ্ৰ কাহিনীটোৰ সাৰ হৈ দৰ্শকৰ অন্তৰ্মন আলোকিত কৰি তুলিব৷ কাহিনীটোৱে…

সামগ্ৰিক পৰিস্থিতি আৰু মানসিক অৱসাদ

পম্পি বৰা বৈশ্য আগকথা …. “ঘূর্ণীয়মান বিশ্বৰ সময় অশান্ত যাযাবৰী মানৱৰ অস্থিৰ স্বপ্ন”  সমগ্ৰ বিশ্ব বৰ্তমান অশান্ত। পৃথিৱীৰ অসুখ, প্ৰকৃতিও ৰুষ্ট। বিশ্বৰ প্ৰথমজন কৰ’না আক্ৰান্ত ৰোগী  ২০১৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত চীনদেশত চিনাক্ত হোৱাৰ পিছতেই লাহে লাহে এই ৰোগ এখনৰ পৰা আন এখন…