ৰত্নোত্তমা দাস বিক্ৰম প্ৰথমাংশ, পঞ্চম অধ্যায় নতুন খোজবোৰ কোনজনা ভগৱানক কোনে পূজিছে, কোনখন ধৰমপুথি কোনে মানিছে -এইবোৰৰ পৰা মই যোজন দূৰত৷ মন্দিৰ-মছজিদ-গীৰ্জা-নামঘৰ সকললৈকে শ্ৰদ্ধা ৰাখিও ক’লৈকো মই নিয়মীয়াকৈ গৈ পোৱা নাই৷ যি পাৰোঁ, কিতাপবোৰ অলপ হ’লেও পঢ়িছোঁ৷ পঢ়ি…
ৰত্নোত্তমা দাস বিক্ৰম প্ৰথমাংশ, চতুৰ্থ অধ্যায় যেন পলকৰ ভিতৰতে সলনি হ’ল সকলো (জাহীমৰ গান এটাৰ গুণ্গুণ্ ) ঘৰতে গৰ্ভাৱস্থাৰ পৰীক্ষা কৰিব পৰা যতনটোত পূৰৈৰঙী আঁচ দুডাল দেখাৰ কথা কোৱাৰ লগে লগে গীতা বাইদেউ উৎফুল্লিত হৈ উঠিল৷ সহজে অনুমান কৰিছিলোঁ,…
অংগনা চৌধুৰী ২০২৫-ৰ শাৰদীয় গধূলি এটাত আমি গুৱাহাটীৰ পৰা দিল্লীলৈ উৰা মাৰিলো আকাশীযানেৰে৷ আমি মানে মই, মোৰ স্বামী, একমাত্ৰ পুত্ৰ আৰু মোৰ মাতৃ৷ উদ্দেশ্য দিল্লীৰ পৰা উত্তৰাখণ্ডলৈ যোৱা৷ ৰাতিটো বিমানবন্দৰৰ কাষৰে হোটেল এখনত কটাই পাছদিনা প্ৰথমে হৰিদ্বাৰলৈ বুলি টেক্সিত…
অংগনা চৌধুৰী বসন্তই আহি প্ৰকৃতিৰ বুকু শুৱনি কৰা আৰম্ভ কৰোঁতেই আমি মানে মই, মোৰ মানুহজন আৰু আমাৰ পুত্ৰ সাজু হ’লো হিমাচল প্ৰদেশৰ সৌন্দৰ্যৰ সাক্ষী হ’বলৈ৷ শুকুলা ডাৱৰৰ মাজেৰে বিমানেৰে গৈ গুৱাহাটীৰ পৰা চণ্ডীগড় পাওঁতে প্ৰায় ৰাতিয়েই হৈছিল৷ সেয়ে নিশাটো…
বেদান্ত নাথ ১ দীঘলীয়া এছোৱা সময়ৰ পাছত মণিপুৰলৈ উৰা মাৰিলোঁ৷ মণিপুৰৰ দুটামান কথাই মোক বৰকৈ আকর্ষণ কৰিছিল৷ শুধ বগা ধূতি-পাঞ্জাৱী পিন্ধা চন্দনৰ দীঘলকৈ ফোঁট লোৱা শান্ত-সৌম্য স্বভাৱৰ মণিপুৰী বৈষ্ণৱ আৰু পৰিপাটিকৈ ৰিহা- মেখেলা পিন্ধা ধুনীয়া মেইটেই মহিলাসকল৷ আনটো কথা আছিল বিধে বিধে সোৱাদ লগা মণিপুৰী…
ড০ বিমল বৰা বিশ্বাস কৰক বা নকৰক, ভূত থাকক বা নাথাকক, ভূতৰ কাহিনীবোৰ কিন্তু সকলোতে আছে৷ ভূতৰ লগত প্ৰত্যক্ষভাৱে আমি কি হয়তো কোনোৱেই মুখা-মুখি হোৱা নাই, কিন্তু ৰসাল কাহিনীবোৰ মানুহৰ মুখে মুখে বাগৰি ফুৰে৷ শনি আৰু মঙ্গলবাৰে আৰু বিশেষকৈ…
লোকনাথ গোস্বামী বৰগীত শিকাহে হ’ল, পিছে গোৱা নহ’ল : ২৭ (১৯৬৮) জানুৱাৰিৰ পৰা পুৱাই পুৱাই বেলি নৌ ওলাওঁতেই শোৱাৰ পৰা উঠি চাইকেল মাৰি দ বেছেৰীয়া গাঁৱৰ পৰা প্ৰায় ৭-৮ মাইল গৈ মাজগাঁৱৰ চিপহা সত্ৰৰ হৰেন মহন্তৰ ঘৰ পাওঁগৈ৷…
অংগনা চৌধুৰী কলকাতা মহানগৰীত দুই-তিনিবাৰমান দুৰ্গাপূজা চোৱাৰ অভিজ্ঞতা ইতিমধ্যেই স্মৃতিৰ জোলোঙাত সোমাই আছিলেই৷ সেই হৈ-চৈ, সেই ভিৰ-ভাৰ, অজস্ৰ মানুহৰ সমাগমৰ মাদকতা সম্পূৰ্ণ বেলেগ৷ এইবাৰ পুনৰ পূজাৰ সময়ত ওলালোঁ কলকাতালৈকেই, কিন্তু এক প্ৰশান্তিৰে ভৰা, কোলাহলশূন্য ঠাইলৈ নাম যাৰ ‘‘বৈদিক ভিলেজ’ ’৷…
অংগনা চৌধুৰী নাগালেণ্ডলৈ এপাক যাবলৈ বহুদিনৰপৰাই মন গৈ আছিল৷ কহিমাই যেন হাতবাউল দি আমাক মাতিহে আছিল৷ সেয়ে এইবাৰ বেছি আগ-পাছ গুণি নাথাকি শনিবাৰৰ দুপৰীয়া এটিত ডিমাপুৰ অভিমুখী ৰে’লগাড়ীত স্বামী আৰু পুত্ৰ সহিতে উঠি পৰিলোঁ৷ ৰে’ল যাত্ৰাৰ আকৌ মাদকতাই সুকীয়া৷…
মৃদুল শৰ্মা ২৯ দ্ৰৌপদী৷ মই ভাৰতবৰ্ষৰ শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ শ্ৰীকৃষ্ণক জীৱনসঙ্গী হিচাপে আশা কৰিছিলোঁ৷ তেওঁৰ সান্নিধ্য লাভক উদ্দেশ্যেই মই অশেষ সম্পদেৰে পৰিপূৰ্ণ পিতৃগৃহ পৰিত্যাগ কৰি দ্বাৰকাত উপস্থিত হৈছিলোঁগৈ৷ দ্বাৰকাত যিগৰাকী মহিলাই মোক আশ্ৰয় প্ৰদান কৰিছিল তেওঁ মোৰ আগমনৰ উদ্দেশ্য জানিব খুজিছিল…