দাদুল দেৱকৃষ্ণ (যোৱা সংখ্যাৰ পাছৰ অংশ) — ‘‘পৃথিৱীৰ উপৰিভাগ আৰু খোলাটোৰ ভিতৰত কি কি আছে সেইখিনি কথা বাৰু কালি জানিলোঁ। আজি নতুন কথা ক’ব লাগিব কিন্তু।— পুৱাতেই দেউতাকক ধৰিলেহি বনানিয়ে। মুঠতে তাইক প্ৰকৃতিৰ বিষয়ে সকলো কথা ক’বই লাগিব দেউতাকে!’’ ‘‘পানীৰ…
ড০ পোনা মহন্ত অঁকৰা মৈত উঠিলোঁ তেতিয়াৰ দিনত আমাৰ ঘৰৰ সমুখত থকা আহল–বহল পথাৰখনত কিদৰে ভেঁটা দি মাছ ধৰিছিলোঁ, সেই কথা আগৰ লেখাত কৈ আহিছোঁ৷ এই পথাৰখনে মোক ল’ৰালি কালৰ আন অনেক ফূৰ্তি আৰু আনন্দৰ খোৰাক দিছিল৷ মোৰ শৈশৱৰ বিষয়ে ইতিমধ্যে…
Letters to a Young Poet মূল (জাৰ্মান): ৰেইনাৰ মাৰিয়া ৰিল্কে এম্ জি হাৰ্টাৰ নৰ্টনে কৰা ইংৰাজী পাঠৰপৰা অনুবাদ : ৰমানন্দন বৰা ৱৰ্পছ্ৱেদ, ব্ৰেমেনৰ ওচৰত জুলাই ১৬, ১৯০৩ দহ দিনমানৰ আগেয়ে মই পেৰিছ এৰি আহিলোঁ৷ এইকেইদিন মই বৰ অসুস্থ আৰু ভাগৰুৱা৷…
অভিজিত শর্মা বৰুৱা ৰাতিৰ আকাশখনে সেই তাহানি কালৰে পৰা এতিয়ালৈকে মানুহক আকর্ষণ কৰি আহিছে। ৰাতি আকাশত জিক্মিক্ কৰি থকা তৰাবোৰে মুগ্ধ কৰিব নোৱৰা লোক, বিশেষকৈ শিশু, নাই বুলিবই পাৰি। তৰাবোৰ ঐতিহাসিকভাৱে পৃথিবীৰ সকলো সভ্যতাৰ ক্ষেত্রত বেছ গুৰুত্বপূর্ণ হিচাপে বিবেচিত হৈ আহিছে। প্রাচীন…
মূল কবিতা : The Waste Land কবি : টি.এছ. এলিয়টঅনুবাদ : ড° দীপশিখা ভাগৱতীসলিল সমাধি (Death by Water) সেই ফণিছিয়াৰ নাৱিক ফেলবচ্ , এক মৃত পক্ষ, বিস্মৰণত জাহ যোৱা পানীচিলনীৰ ক্ৰন্দন, ওফন্দি অহা গভীৰ সমুদ্ৰ আৰু লাভ আৰু লোকচানৰ অংক৷ সমুদ্ৰগৰ্ভৰ এক প্ৰৱাহে গুণগুণনিৰ…
দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা শিশু এটিয়ে সাধাৰণতে তিনি বছৰমান বয়সৰ পৰাই কিতাপ, বহী, ঘৰৰ বেৰ, আচবাব আদিত আঁক-বাক কৰিবলৈ লয়৷ এইটো প্ৰায় সকলো শিশুৰে এটা সাধাৰণ আৰু স্বাভাৱিক প্ৰবৃত্তি৷ সেয়ে ৩ বছৰৰ পৰা ১০ বছৰ বয়সৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে স্বাভাৱিক প্ৰবৃত্তিৰে নিজৰ…
অনুবাদ: ড০ প্ৰাণজিৎ বৰা ইংলেণ্ড, আমেৰিকা, অষ্ট্ৰেলিয়া, দক্ষিণ আফ্ৰিকা আদি বহু দেশতে ইংৰাজী ভাষাত সাহিত্য চৰ্চা কৰা লোক আছে। আমাৰ নতুন পাঠকসকলৰ উদ্দেশ্যে ইংলেণ্ড আৰু আমেৰিকাৰ দহজন বিশ্বপ্ৰসিদ্ধ কবিৰ দহোটা কবিতাৰ সৰল অনুবাদ আগ বঢ়োৱা হ’ল। (-সম্পাদনা কক্ষ, অন্যযুগ)…
শিশুহঁতৰ বাবে কিছু চিন্তা এজন ব্যক্তি শিশু অৱস্থাৰ পৰাই ডাঙৰ হয়৷ পিছে ডাঙৰ হোৱা বুলি যিখিনি বয়সৰ পৰা বুজা যায় সেই বয়স প্ৰাপ্ত হোৱাৰ লগে লগে মানুহে শিশু অৱস্থাত নিজে উদ্যাপন কৰি অহা জীৱনটো যেন পাহৰি যায়৷ সম্ভৱতঃ সেয়েহে ব্যতিক্ৰমস্বৰূপে…
ভৰত ৰাজখোৱা অংকন: বৰ্ণিল মহন্ত ৰ’জীৰ মনটো বেয়া৷ অকণো ভাল লগা নাই৷ কথাষাৰ তাই সৰু ভাইটি, নীলা, মণি, বৰমাক আৰু বৰদেউতাকক কেইবাবাৰো ক’বলৈ চেষ্টা কৰিছে৷ কিন্তু তেওঁলোকে তাইক অকণো বুজিবলৈ চেষ্টা কৰা নাই৷ বৰকৈ আমনি কৰি থকা বুলি তাইকহে ধমকি দিছে৷ আজি দুপৰীয়া তাই ভাতেই…
সমীৰণ হাজৰিকা নদীখনত পানী বাঢ়িয়েই আছে৷ মেচিন নাওখনত মানুহবোৰে ইস্–আস্ কৰি আছে৷ তাতে এজন ল’ৰাই মানুহে বেছিকৈ ভয় খুৱাকৈ হোৱাই-নোহোৱাই কথা কিছুমান কৈ আছে৷ এইবাৰ শেষ, কোনো বাচি নাথাকোঁ, আমাৰ নাওখনো বুৰিব৷ মোৰ খং উঠিছে, তথাপি নিজকে নিয়ন্ত্ৰণ কৰি আছোঁ৷ ইমান নিগেটিভ মনৰ মানুহ থাকেনে? দেখিছেই নাওখনত…