ড০ দীপমণি দাস মাটিৰ গোন্ধ থকা আৰু সামাজিক বাৰ্তা থকা সাহিত্যৰ প্ৰতি পাঠকৰ অনুৰাগ স্থায়ী হয়। ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ ‘সাতসৰী’ত প্ৰকাশিত ‘ধানমালিতা বনমালিতা’ তেনে এটা গল্প। গল্পকাৰ অৰূপ কুমাৰ নাথ সাম্প্ৰতিক কালৰ ছিৰিয়াছ অসমীয়া গল্পকাৰসকলৰ ভিতৰত এজন। অসমীয়া লোকজীৱনৰ, কৃষিজীৱি মানুহৰ আত্মা…
শিৱানন্দ কাকতি একেবোৰ কথাকে সকলো দিশৰ পৰা বাৰে বাৰে শুনি শুনি দেখি দেখি সকলোৰে লগতে কথাবোৰো ভৱেনৰ প্ৰায়ে মুখস্থ হৈ গৈছে৷ কোনটো শাৰীৰ পাছত কি শাৰী, কোনটো শব্দৰ পাছত কোনটো শব্দ, ইটো শব্দৰ লগত আনটো শব্দৰ কিমান বিৰতি– প’জ এই…
গীতিকা শইকীয়া “শ্বেৰণী” চিনেমাখনৰ আৰম্ভণি এখন বনাঞ্চলৰ দৃশ্যৰে হয় য’ত প্ৰকৃতিৰ চিৰসেউজীয়াৰ নয়নাভিৰাম সৌন্দৰ্যই দৰ্শকক মুগ্ধ কৰে। ৱাইড এংগল শ্বটৰ সেই সেউজীয়া লাহে লাহে ধুসৰ হৈ গৈ কাহিনী আৰম্ভ হ‘বলৈ ধৰে। অৱশ্যে চিনেমাখনত অৰণ্যৰ সৌন্দৰ্যক দেখুওৱাটোৱেই পৰিচালকৰ উদ্দেশ্য নহয়। মূলতে…
পঙ্কজ প্ৰতিম বৰদলৈ যোৱা প্ৰায় এক দশকৰো অধিক সময় ৰাষ্ট্ৰীয়–আন্তৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত আমাৰ দেশ ভাৰতবৰ্ষক বিশ্বগুৰু হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ এক প্ৰয়াসৰ বিষয়ে এক সৰৱ আলোচনা চলি আহিছে৷ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ দ্বিতীয়টো কাৰ্যকালত, এই দিশটোৱে বিজেপি চৰকাৰৰ বিভিন্ন কাৰ্যসূচীতো গুৰুত্ব লাভ কৰিছে…
গায়ত্ৰী দেৱী বৰঠাকুৰ শ মানে শৰত শ মানে শৰালি শুকুলা আকাশত উৰে জাক পাতি শ মানে শুক্লপক্ষ শ মানে শতৰূপা আহিন মাহত দুৰ্গা দেৱীৰ কৰোঁ আৰাধনা প মানে পূজা প মানে প্ৰসাদ বেলুনবোৰ উৰিলেই দূৰ হয় মনৰ…
অব্যক্ত নিৰ্বাণ ৰাজখোৱা এয়া কি! লাহে লাহে মোৰ এনে ভাব হৈছে যেন মই মৃতপ্ৰায় হৈ পৰিছোঁ৷ কিন্তু মোৰ দুখ লগা নাই কিয়? মই আকৌ সেই সেউজীয়া পথাৰবোৰত বহিবলৈ নাপাম, বৰফৰ পুতলা সাজিবলৈ নাপাম, নৈত বৰশী বাবলৈ নাপাম? অৱশ্যে…
পংকজ গোবিন্দ মেধি কোনে কাক ৰিঙিয়াই মাতিছে দেৰেক পাহাৰৰ চাংমাহঁত নেকি পাহাৰত প্রতিধ্বনিত হৈ উলটি অহা শব্দৰ সুহুৰি কি কৈছে তেওঁলোকে কাক কৈছে মূৰৰ ওপৰৰ হেলনীয়া কোণত বহা ৰাতিপুৱাৰ বেলিটোৱে আমাৰ কাপৰ চাহৰ ধোঁৱাবোৰত শোহা মাৰিবলৈ লৈছিলহে…
নৱনীতা ভট্টাচাৰ্য্য শৰতৰ আগমনৰ লগে লগে সূৰ্যৰ ৰশ্মি হেলনীয়া হৈ পৰাত টিটিয়েও কিছু সকাহ পালে৷ অৱশ্যে এতিয়াও সি মুকলিমূৰীয়াকৈ ওলাই যাবলৈ দ্বিধাবোধ কৰে যদিও সময় সুযোগ বিচাৰি ওলাই যাব পৰা হ’ল। দিনৰ ভাগত নহ’লেও সি আজিকালি পাছবেলা প্ৰায়ে বাহিৰলৈ ওলাই…
স্মৃতিৰেখা দেৱী : ‘‘মাজনী, মাজনী৷ কোন আহিছে চোৱাহিচোন৷’’— মাকে ভিতৰলৈ চাই চাই কেইবাবাৰো মাতিলে যদিও পপীৰ সঁহাৰি শুনা নগ’ল৷ ভিতৰি ভিতৰি উঠা খংটো মনতে সামৰি থৈ তেওঁ শেষবাৰলৈ বুলি আকৌ মাতিলে জীয়েকক— : ‘‘মাজনী, মাহীহঁত আহিছে৷…
তৃপ্তি বৰা সাগৰৰ বিশালতা জুখিব পৰাকৈ দুচকুৰ ধৃষ্টতা নাই বুলি জানিও ঋতমে বিশাল আৰব সাগৰখনৰ পাৰত ৰৈ সাগৰৰ সীমনালৈ চাই পঠিয়ালে। অথচ সি জানে, এয়া যে বৃথা প্ৰয়াস। কথাটো ভাবি হাঁহি উঠি গ’ল তাৰ নিজৰে। বিশালতা জানো জুখিব পাৰি! আচলতে…