ঊষৰ ভূমি (টি এছ এলিয়টৰ ‘ৱেষ্টলেণ্ড’ৰ অনুবাদেৰে অসমীয়া কবিতাক সমৃদ্ধ কৰা কবি অজিৎ বৰুৱাৰ পূত স্মৃতিত) ঊষৰ ভূমি ক’ত আছে ঊষৰ ভূমি ব্যক্তিগত দুখ মহাসমৰ এইবোৰে জানো ভূমিক কৰিব পাৰে ঊষৰ নোৱাৰে মাটি ৰসাল সৰ্বতিকাল মািটৰ স্মৃতিত থাকে বহু পুৰাতন…
মৃদুল শৰ্মা মনত আছে কথাবোৰ ৷ চহৰৰ অলিয়ে গলিয়ে ঘূৰি ফুৰে মোৰ মন অথচ ট্ৰয় ক’ত মই কাহানিও নাজানো অথবা জানিবলৈ মনো কৰা নাই কান্দি থকা ডাবলিনৰ পথ-উপপথত মোৰ চেতনাই পাকঘূৰণি খায় হেৰুওৱা প্ৰেয়সীৰ কথা ভাবোঁ এই নিৰ্জন শিলাময় দ্বীপত…
আকাশ দীপ্ত ঠাকুৰ “উঠাঁ পাঞ্চালী… উঠাঁ৷ চোৱাঁ… অৱশেষত ময়ো পতিত হ’লোঁ৷ সম্পূৰ্ণ নহ’ল মোৰ সশৰীৰ স্বৰ্গাৰোহণ৷ সৌৱা চোৱাঁ… জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতা ধৰ্মৰাজ অকলেই আগ বাঢ়িছে…৷ এতিয়া মাথোঁ তেওঁৰ সংগী সেই সাৰমেয়৷” নিথৰ হৈ পৰা দ্ৰৌপদীৰ শৰীৰটোলৈ চাই বিহ্বল হৈ পৰিল বৃকোদৰ৷…
স্বপ্নালী কলিতা আবেলি নীহাৰে বাৰাণ্ডাত বহি ককাকক মাতিলে আহাঁচোন বুলি। হয়নে অ’ ককা! কথা এটা সুধিম মই ভাবি-গুণি ক’বা। ককায়ে বোলে সোণ মোৰ সুধিবিচোন বাৰু, উত্তৰটো জানিলে নক’মনে আৰু! ককা ককা ! অসমত পোৱা চৰাইবোৰৰ নামবোৰ…
(সংগ্ৰামী সাহিত্যিক শশী শৰ্মাদেৱৰ চমু জীৱনী) প্ৰশান্ত মিশ্ৰ প্ৰস্তাৱনা যোৱা শতিকাৰ নৱম দশকৰ আগভাগৰ কথা৷ অসম আন্দোলনৰ (১৯৭৯-১৯৮৫) ভৰপক৷ এক অস্পষ্ট ধুঁৱলী-কুঁৱলী চিন্তা-চৰ্চাৰে আচ্ছন্ন অসমৰ সামাজিক-ৰাজনৈতিক পৰিৱেশ! ঠিক তেনেকুৱা এটা পৰিৱেশতেই তেতিয়াৰ নলবাৰী চহৰৰ এটা ব্যক্তিগত পুথিভঁৰালত এজন স্কুলীয়া…
ভৃগুমণি নাথ বিংশ শতিকাৰ ষষ্ঠ দশকৰপৰাই নাৰী অধ্যয়ন বিষয়টোৱে গৱেষক আৰু বুদ্ধিজীৱীসকলৰ মাজত এক বিশেষ গুৰুত্ব লাভ কৰি আহিছে৷ এই বিষয়টোৰ ক্ৰমবৰ্ধমান গুৰুত্বৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি সমাজে ইয়াক বৰ্তমান সমাজবিজ্ঞানৰ এক স্বতন্ত্ৰৰীয়া শাখা হিচাপে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছে৷ প্ৰাচীন কালৰেপৰা বৰ্তমানলৈকে মহিলাসকলৰ…
ড° পুলক সভাপণ্ডিত শৰীৰৰ যিটো অংগই মানুহক আন জীৱৰ পৰা পৃথক কৰিছে আৰু মানুহৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব প্ৰতিপন্ন কৰিছে সেইটো হ’ল মানুহৰ মস্তিষ্ক৷ মানৱ মস্তিষ্ক (human brain) বা মগজু হ’ল মানুহৰ স্নায়ুতন্ত্ৰৰ প্ৰধান অংগ৷ মস্তিষ্কৰ মূল গঠন-উপাদান হ’ল নিউৰন (স্নায়ুকোষ)৷ মানুহৰ মস্তিষ্কত…
ৰমানন্দন বৰা পাঁচ ট্ৰেক্টৰ এখন খেতিৰ বাবে কিমান কামত অহা সেই কথা বছাগাঁৱৰ মানুহে নিজ চকুৰে দেখিলে৷ তিনিহাল বলধে এঘণ্টাত যি কাম কৰিব পাৰে, এখন ট্ৰেক্টৰেA সিমান কৰিব পাৰে৷ এইবাৰ ক’লাই মহাজনে হালোৱা চাৰিটাৰ ঠাইত দুটা বন্দোৱস্ত কৰিলে৷ দ মাটি…
ৰচনা পাঠক পুৰণি ভাৰতৰ সংস্কৃত ভাষাত লিখা নাটকবোৰত এটা বিশেষ চৰিত্ৰ দেখা যায়৷ বিদূষক বুলি খ্যাত এই চৰিত্ৰটোৰ আন কোনো নাম নাই৷ চৰিত্ৰটোৰ কাম কেৱল ৰজাৰ মন ভাল লগোৱা৷ সাধাৰণতে খুহুটীয়া কথা কৈ ৰাজন্যবৰ্গৰ মন যোগোৱা এই বিদূষক চৰিত্ৰটোৰ…
কাব্যশ্ৰী মহন্ত এজাক মানুহ হাবিখনৰ ফালে আহি আছে৷ মানুহৰ জুমটোৰ একেবাৰে আগত চাৰিটামান মানুহে কিবা এটা বোজাই কৰি কঢ়িয়াই আনিছে। পিছে পিছে সমদলটোত এজাক কটিবস্ত্ৰ মানুহ। মতা তিৰোতা ল’ৰা ছোৱালী। দহ-বাৰ বছৰৰ তলৰবোৰৰ গাত এধানিও কাপোৰ নাই। ডাঙৰবোৰে কঁকালৰ তলছোৱাত…