ৰ’দে-বৰষুণে ইমান যে গান
লোকনাথ গোস্বামী বৰগীত শিকাহে হ’ল, পিছে গোৱা নহ’ল : ২৭ (১৯৬৮) জানুৱাৰিৰ পৰা পুৱাই পুৱাই বেলি নৌ ওলাওঁতেই শোৱাৰ পৰা উঠি চাইকেল মাৰি দ বেছেৰীয়া গাঁৱৰ পৰা প্ৰায় ৭-৮ মাইল গৈ মাজগাঁৱৰ চিপহা সত্ৰৰ হৰেন মহন্তৰ ঘৰ পাওঁগৈ৷…
Tag পৰিৱেশ
মলেঁয়া
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (২৩) মলেঁয়াই এখন ঠেং তুলি, এখন ঠেঙত ভৰ দি চোতালৰ এমূৰে ৰ‘দ পুৱাই আছিল আৰামত। তেনে পৰতে ষ্টেপান আহিল তাইৰ ওচৰলৈ। : এইকেইটা খাই ল! মলেঁয়াৰ সমুখত মাছৰ পাত্ৰটো থৈ ষ্টেপানে ক‘লে। ষ্টেপানৰ মাত শুনি তাই চকু…
বাঘ আৰু লোককথা
পঙ্কজ প্ৰতিম বৰদলৈ ভাৰতীয় লোককথাত বাঘে বিশিষ্ট স্থান দখল কৰি আছে, বাঘ একেধাৰে ভয়, সম্ভ্ৰম, শ্ৰদ্ধা, ক্ষমতা তথা অনন্ত ৰহস্যৰো প্ৰতীক৷ বাঘৰ উপস্থিতি ভাৰতীয় পৌৰাণিক কাহিনী, ধৰ্ম আৰু স্থানীয় পৰিসৰৰ জ্ঞান আৰু পৰম্পৰাতো প্ৰসাৰিত হৈ আছে৷ ভাৰত উপমহাদেশত বাঘ…
অচিন জগতত বাটলু
স্মৃতিৰেখা দেৱী ‘হয়, হয়৷ আমি যিমান পাৰি সোনকালেই কামত আগ বঢ়া উচিত হ’ব৷ বাটলু ডাঙৰীয়াকো আমি ইয়াতে বহুদিন ৰাখি থ’ব নোৱাৰোঁ৷ ইতিমধ্যে আমি তেখেতক সোনকালে ঘূৰাই পঠাম বুলি মহাৰাজ কেশৰীকো কথা দিছোঁ৷ অতি সোনকালেই আমাৰ এদল নভোচৰ সেউজপুৰলৈ যাব…
মৌচুমী বড়া বৰুৱাৰ কবিতাত জীৱনসত্য আৰু সমাজ জিজ্ঞাসা
ৰুদ্ৰ সিংহ মটক মৌচুমী বড়া বৰুৱাৰ পেছা শিক্ষকতা। কিন্তু তেওঁৰ নিচা শব্দ আৰু সত্য। তেওঁৰ সাধনা হ’ল কবিতা আৰু মানৱতাৰ জয়গান। কৈশোৰ বা যৌৱনতে তেওঁ সাহিত্যৰ, কবিতাৰ প্ৰেমত পৰিছিল। এটা সময়ত এই প্ৰেমেই হৈ পৰে কাব্য সৃষ্টিৰ চিৰন্তন আৱেগ…
“ধ্ৰুপদী ভাষা” অসমীয়া সম্পৰ্কে কিছু চিন্তা
ভাৰত চৰকাৰে ২০০৪ চনৰ পৰা ধ্ৰুপদী ভাষাৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।এই স্বীকৃতিৰ উদ্দেশ্য হৈছে এই ভাষাসমূহ হেৰাই যোৱাৰ পূৰ্বেই মূল্যৱান ঐতিহ্য হিচাপে এইবোৰক প্ৰচাৰ কৰি শক্তিশালী কৰা। ২০২৪ চনৰ ৩ অক্টোবৰত ভাৰতৰ ধ্ৰুপদী ভাষা হিচাপে পাঁচটা ভাষাক স্বীকৃতি…
ৰাম-কৃষ্ণ মুকুন্দ/ অ’ ত্ৰাহি ত্ৰাহি গোৱিন্দ
অমৃত গোস্বামী “ৰাম-কৃষ্ণ মুকুন্দ/ “অ’ ত্ৰাহি ত্ৰাহি গোৱিন্দ/ আৰে অ’, তোমাৰ বচন স্বামী”… ভাতৃসম প্ৰতিৱেশী গোঁহায়ে ফোন কৰি কৈছিল–“গোস্বামীদাদা, আজি নাম এষাৰ পাতিছোঁ– এঘাৰমান বজাত পোৱাকৈ আহিব। অ’ হেৰি নহয়, বৌক ক’ব দুপৰীয়া আপোনালৈ ৰান্ধিব নালাগে। ভাতসাঁজ আমাৰ ঘৰতে…
শেষ প্ৰহৰৰ কিয়দংশ
উৎপল বৰকটকী দীঘলীয়া বাট ৷ মৰা সাপৰ দৰে পৰি আছে ৷ গছৰ পাতবোৰ, বাটৰ ধূলিবোৰ, বতাহৰ দুৰু দুৰু স্পন্দন; সকলো এতিয়া আলৰ ৷ আকাশৰ নীল বিশালতাক ডাৱৰে শুহি খায় ৷ আকাশত এতিয়া সেই নীলা নাই ৷ সেউজীয়া পাহাৰখন যেন এটা…
বতৰৰ বতৰা
নৱনীতা ভট্টাচাৰ্য্য (৪) ফাগুণ মাহ মানেই বেমাৰ৷ সেইবাবে এই সময়ছোৱাত খোৱা-লোৱাত কিছু মনোযোগ দিবলগীয়া হয়৷ সেইবাবে এই কেইদিন মাকেও ৰিণিক খোৱা-লোৱাত সজাগ হ’বলৈ বৰকৈ কৈ আছে৷ সিদিনাখনলৈ স্কুললৈ যাবলৈ ওলোৱাৰ সময়ত মাকে তাইক ফাগুন মাহৰ কথা কৈ ক’লে, “বতৰ…
‘বৈদিক ভিলেজ’ৰ দুৰ্গাপূজা আৰু ভাললগা সময়
অংগনা চৌধুৰী কলকাতা মহানগৰীত দুই-তিনিবাৰমান দুৰ্গাপূজা চোৱাৰ অভিজ্ঞতা ইতিমধ্যেই স্মৃতিৰ জোলোঙাত সোমাই আছিলেই৷ সেই হৈ-চৈ, সেই ভিৰ-ভাৰ, অজস্ৰ মানুহৰ সমাগমৰ মাদকতা সম্পূৰ্ণ বেলেগ৷ এইবাৰ পুনৰ পূজাৰ সময়ত ওলালোঁ কলকাতালৈকেই, কিন্তু এক প্ৰশান্তিৰে ভৰা, কোলাহলশূন্য ঠাইলৈ নাম যাৰ ‘‘বৈদিক ভিলেজ’ ’৷…