Tag ভাষা

মধ্যযুগৰ সমুদ্ৰ বিজয়ী ভাৰতীয়

 ড০ ৰক্তিম ৰঞ্জন শইকীয়া   যোৱা ৫০০০ বছৰ ধৰি ভাৰতবৰ্ষ হৈ আহিছে মানৱ প্ৰব্ৰজনৰ থলী। এই প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলে ভাৰতবৰ্ষকে নিজৰ ঘৰ বুলি লৈ মিলি গৈছিল। শক কুষাণৰ দৰে এসময়ৰ আক্ৰমণকাৰী পাছৰ যুগত হৈ পৰিছিল ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ ৰক্ষক।৷ কিন্ত ১৫ শতিকাৰ প্ৰব্ৰজনৰ…

মৃত্যুৰ পথেৰে

 মূল : পাবলো নেৰুডা অনুবাদ : মৃদুল শৰ্ম্মা    তুমি লাহে লাহে মৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিবা ;  যদি তুমি ভ্ৰমণ নকৰাঁ,  যদি তুমি  পঢ়া-শুনা নকৰাঁ,  যদি তুমি জীৱনৰ শব্দবোৰক নুশুনা,  যদি তুমি নিজে নিজক মূল্যায়ন নকৰাঁ।  তুমি লাহে লাহে মৰিবলৈ আৰম্ভ…

শব্দ : ৰূপান্তৰৰ প্ৰৱণতা আৰু অন্য কিছু প্ৰসঙ্গ

  ‘ব’হাগ হ’ য়া বৈশাখ, কোনো নৈখে বাত, লেকিন বিহু বিহু লাগিছে হামনে কে’ ভী গাত…’ প্ৰেৰডী সম্ৰাট মুনীন দত্তৰ উপৰোক্ত গীতটি বিগত কিছুদিন মনত বাজি আছে৷ ইয়াৰ আন আন বহু কাৰণ থাকিলেও মূল কাৰণটো হৈছে বিভিন্ন স্থানত দেখা বহাগ শব্দটোৰ…

লেন্সৰ মাজেৰে “কাঁচিচিনিঠু”

 কংকণ বৰা   আধুনিক কিম্বা উত্তৰ-আধুনিক বলয়ত পণ্যৰ আধিপত্য তথা ই কিদৰে সামাজিক জীৱনৰ ঔপনিৱেশিকৰণ সম্পূৰ্ণ কৰে তাক ক’বলৈ গৈ Guy Debord-য়ে “society of the spectacle” অভিধাটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ দর্শকক লাগে জীৱনৰ বৈচিত্ৰ্য (Diversion)৷ জীৱনৰ চাক্ষুষ অভিজ্ঞতাৰ পৰিতৃপ্তি সাধিবলৈকে এক…

প্রথাগত ধর্ম আৰু মানৱতাবাদৰ যুঁজ

  বাসুদেব দাস                         ‘তুমি ধর্ম-টর্ম বিশ্বাস নকৰাঁ, ইয়াৰ বাবে মোৰ কোনো দুঃখ নাই।এটা সময়ত আছিল।মিছা কথা নকওঁ— কিন্তু এটা মানুহে সেইবোৰ নামানিও কিমান সৎ হ’ব পাৰে এতিয়া বুজিব পাৰিছোঁ।’        —গণশত্রুঃ সত্যজিৎ ৰায়।             বহুদিন আগতে দূৰদর্শনত প্রচাৰিত সত্যজিৎ…

অচিন জগতত বাটলু

 স্মৃতিৰেখা দেৱী ছটছটীৰ নেতৃত্বত জুৰণিপাৰৰ গভীৰ হাবিলৈ যোৱা দলটো দুদিন-দুৰাতি একেৰাহে বাটলুৰ সন্ধানত অভিযান চলাই উভতি আহি মহাৰাজৰ কাষ পাইছেহি৷দলটো ঘূৰি অহাৰ বতৰা পায়েই সকলো সেউজপুৰবাসী যি য’ত যেনেকৈ আছিল তেনেকৈয়ে লৰা-ঢপৰাকৈ আহি মহাৰাজৰ ওচৰ চাপিলহি৷ আটাইৰে মনত একেটাই প্ৰশ্ন–…

মৃত পাতবোৰ

নিজৰা ৰাজকুমাৰী                               : তুমি দৰমহা পোৱা নাই! মানে তুমি ভোকত আছা! : ওঁ। অলপ। : হেভ চাম পেষ্ট্ৰি। ৰেষ্টুৰেণ্টত, দেখাত এহাল মানুহৰ মাজত হোৱা নিচেই সাধাৰণ কথোপকথন এয়া। অথচ দুয়ো…

মহাকবি কালিদাসৰ ঋতুসংহাৰম্

অনুবাদ: কৌস্তুভমণি শইকীয়া দত্ত  দ্বিতীয় অধ্যায় ।। অথ বর্ষা ।। হে প্ৰিয়া ! ৰাজ-ৰাজেশ্বৰৰ দৰে বৰ্ষাঋতু সমাগত । জলকণাপূৰ্ণ মেঘ তেওঁৰ মদমত্ত হাতী ব্ৰজৰ গৰ্জন তেওঁৰ নাগাৰাৰ ধ্বনি । বিজুলী তেওঁৰ পতাকা, উদ্ধত ৰাজকীয় দ্যুতিৰে আহিল  কামুক পুৰুষৰ প্ৰিয় ঋতু…

জোন

হিল্লোলজ্যোতি সিংহ নিঃশব্দে উৰি আহি বাদুলী কলথোকত পৰাৰ দৰে এঢোক গধূলি গিলি হতাশাই জপটিয়াই ধৰি কাবু কৰি পেলাইছিল মোক আৰু মই হৈ পৰিছিলোঁ কণা কলা বোবা কোঙা ক্লীৱ ক্ষোভ আৰু দুখৰ এলান্ধু জালত ওলমি থাকিলোঁ এযুগৰো ওপৰকাল…   এদিন ইকৰাৰ…

নাংচেং

 অংগনা ভট্টাচাৰ্য্য    হেৰেমৰ সুদৃশ্য কক্ষটোৰ আলোকসজ্জাবোৰ আজি মোৰ বজ্ৰপাতৰ ভয়াৰ্ত পোহৰৰ খেল যেন লাগিছে৷ উতলি অহা শৰীৰৰ তেজক শান্ত কৰিব নোৱাৰি মই উদ্‌ভ্ৰান্ত হৈ পৰিছোঁ৷ বিশাল কক্ষটোৰ ইফালৰ পৰা সিফাললৈ খৰখেদাকৈ খোজকাঢ়িও মই নিজকে সম্বৰণ কৰিব পৰা নাই৷ কি…