ড০ ৰক্তিম ৰঞ্জন শইকীয়া পুৰন্দৰ সিংহৰ পিতৃ ব্ৰজনাথৰ হস্তাক্ষৰৰ চানেকি ২০১২ চনৰ শেষভাগত অসম সম্পৰ্কীয় এটি বাতৰিয়ে ভাৰতৰ প্ৰতিখন ৰাষ্টীয় কাকত আৰু কেইখনমান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰথম পৃষ্ঠাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দখল কৰিছিল৷ বাতৰিটো আছিল, লণ্ডনস্থিত ব্ৰিটিছ লাইব্ৰেৰীত এখন অসমীয়াসহ দহটা ভাষাৰ এখনি…
মে’ মাহৰ মাজভাগৰ কেইটামান দিনত ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত যেন জুইহে জ্বলিছিল– তাপমাত্ৰা প্ৰায় ঊনপঞ্চাছ ডিগ্ৰীলৈ উঠিছিল৷ পাকিস্তানৰ মহেঞ্জোদাৰোত তাপমাত্ৰাই পঞ্চাছ ডিগ্ৰী অতিক্ৰম কৰি গৈছিল৷ মানুহৰ কথা বাদেই, কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ বন্যজীৱবোৰেও আনকি পানী খাবলৈ নোপোৱা অৱস্থাৰ সম্মুখীন হৈছিল৷ এনে হৈছিল…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (২০) ধপ্ ধপ্ ধপ্ ধপ্…! পাখি কোবোৱাৰ শব্দ। মলেঁয়াই পাখি কোবাইছে। ঘৰৰ মূধচৰ ওপৰেদি মলেঁয়া উৰিছে। তাই উৰণৰ আনন্দ লৈছে। ফূৰ্তিতে চিঞৰিছে। কিমান বছৰৰ পিছত যে তাই উৰিব পাৰিছে! সেয়ে তাই উৰণ-আনন্দত মতলীয়া হৈছে। ভগা ডেউকাত…
অসীম কুমাৰ হাজৰিকা অসমীয়া সাহিত্য জগতত এক স্বকীয় অগতানুগতিক, আপোচহীন স্থিতিৰে ভাস্কৰজ্যোতি নাথ জিলিকি উঠিছে। নাথৰ সমালোচনাত্মক গ্ৰন্থ “পাঠ আৰু বীক্ষণ” নির্মোহ সমালোচনাৰে সমৃদ্ধ এখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ। বিশ্ব সাহিত্যৰ কালজয়ী সাহিত্য কৰ্মৰ ওপৰত অধ্যয়ন পুষ্ট অৱলোকন আৰু বিংশ শতিকাৰ সাহিত্য তত্ত্বৰ তাত্ত্বিক বিশ্লেষণ ’পাঠ…
মিণ্টুল হাজৰিকা অগতিৰ গতি তুমি … খালী ঠাই পূৰ কৰক৷ মন কৰিবলগীয়া, পুষ্টিহীন আঙুলিকেইটাইহে খালী ঠাইৰ উপযুক্ত গৰাকীক বেছিকৈ মনত পেলায় অথচ, কাহানিও তেওঁৰ মুখত মাত ফুটা নাই ফুটিছে কেৱল সিহঁতৰ কপালহে ! কি দিন কি ৰাতি বেলিৰ…
পদ্মজা বৰুৱা মহন বগৰীটিং আৰু চটৌখোৱা – দুয়োখন গাঁৱৰ মাজৰ আকাশখিনিত বুৰ যাব খোজা হেঙুলীয়া বেলি, মাজে মাজে জুৰকৈ বলা শীতল এছাটি বতাহ, বতাহত তগৰ ফুলৰ মৃদু সুৱাস, ওচৰৰ কাৰোবাৰ ঘৰৰ পৰা ভাহি অহা ঢোল-তালৰ অমিল ছন্দ (সম্ভৱতঃ কোনো সৰু ল’ৰাই বজাইছে) সকলো…
অমৃত গোস্বামী সুক্ষ্ম তাঁৰ একোডালতে সঙ্গীতৰ সাতোটা সুৰ বাজি উঠে; জন্তুৰ শুকান ছাল এখনেৰে সাজি উলিওৱা বাদ্য-যন্ত্ৰ একোটাত শিল্পী এজনে সুন্দৰ তাল একোটাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে; নিৰস ধাতু এডোখৰে শিল্পীৰ হাতৰ পৰশ পাই মধুৰ সংগীতৰ ধ্বনি তোলে৷ ঠিক একেটা…
মৃদুল শৰ্মা ২০ দুৰ্যোধন৷ জন্মৰ পৰৱৰ্তী সময়ত জ্যোতিষশাস্ত্ৰীয়ে মোৰ নাম ৰাখিছিল সুযোধন৷ শ্ৰদ্ধেয় পিতৃদেৱ আৰু মাতৃদেৱীয়ে মোক এই নামেৰেই মাতি আহিছে৷ পিতামহ ভীষ্ময়ো জীৱনৰ গৰিষ্ঠকাল এই নামেৰেই মোক মাতিছিল৷ কিন্তু জীৱনৰ কোনোবা এটা দিৱসত কোনোবা গোপন প্ৰতিদ্বন্দ্বীয়ে মোৰ নামৰ…
লোকনাথ গোস্বামী (৪য় অধ্যায়) (১) ডাঙৰ দাদাহঁতে (কাবুলদা, জগতদা) গাঁৱৰপৰা ওলাই আহি টাউনত নিজস্ব স্থিতি একোটা লোৱাৰ লগতে দেউতাকো পাৰিবাৰিক বোজাৰ পৰা কিছু সঁকাহ দিলে ঠিকেই, কিন্তু বাকী আমাৰ আঠোটা সন্তান পঢ়াই-শুনাই ডাঙৰ কৰাৰ দায়িত্ব অকলে ল’ব পৰা…
নিজৰা ৰাজকুমাৰী মাধুৰ্য্য গোস্বামী নাটক আমি কিয় চাওঁ? নাটকত আমি কি চাওঁ? এই পৃথিৱীৰেই, আমাৰ জীৱনৰেই কোনো এক অংশক মঞ্চত অধিক উজ্জ্বলকৈ দাঙি ধৰি আমি বাৰে বাৰে বাস্তৱৰ মুখামুখি হওঁ নে পলায়ন কৰো! কুৰি শতিকাৰ ভাৰতৰ অগ্ৰণী নাট্যকাৰসকলৰ ভিতৰত…