ডাঃ নীলাক্ষী চলিহা গগৈ পৃথিৱীৰ প্ৰতিজন পাঠকৰে জীৱনৰ তাৎপৰ্য বেলেগ৷ জীৱনক গ্ৰহণ কৰাৰ ধৰণ বেলেগ৷ পাঠকে আপোন কবি বা গল্পকাৰ বুলি ভাবিবলৈ প্ৰকৃততে নিজৰ জীৱন যাতনাৰে প্ৰতিফলন নিহিত কবিতা গল্প লেখাজনকে বাছি লয়৷ হূদয়ৰ ভাষা য’ত প্ৰতিফলিত হয়, নহ’লে বাল্মিকীৰ…
বিপুল শৰ্মা “ এই মাটিয়ে মোৰ চব দোষ ক্ষমা কৰি দিছে এই মাটিয়ে মোৰ বুকুত সুমুৱাই লৈছে মই অত্যাচাৰী হৈ উঠিছোঁ এই মাটিৰ বাবে মই আঙ্গুলিমালা” — (তিনিটা কবিতা, অত্যাচাৰ)…
কৌস্তুভমণি শইকীয়া দত্ত ‘নসৰোৱাকৈ ঘাম সাঁচি থৈছোঁ যিটোপা তেজ সেয়াই পাপ’ এই যাদুকৰী শব্দকেইটা পঢ়াৰ পাছত অৱশ্যেই গলি যাব পাৰি কবিতাটিৰ কণমানি শৰীৰত। এয়াই কবিতাৰ যাদু। এই যাদু সকলোৰে বশত নাই। এই যাদুতে মোহগ্ৰস্ত হৈ পঢ়ি…
ডo নন্দ সিং বৰকলা লুইতৰ সৌন্দৰ্যশিল্পৰ মাধুৰ্য, উচ্ছল ঢৌ, সোঁতৰ গতিবেগ তাৰ গৰ্ভত আড়স্ত আমাৰ জাতীয় জীৱনৰ ৰঙীন বৰ্ণমালাৰ হৃদয় প্ৰসন্ন কৰা পাঠশালাৰ মণি-মুকুতা। ইয়াৰ গভীৰ দৰ্শনৰ নান্দনিক চেতনাই প্ৰতিজন মানুহকে আকৰ্ষিত কৰি আহিছে। ‘বানান কৰি পঢ়া লুইতৰ…
পঙ্কজ প্ৰতিম বৰদলৈ ভাৰতীয় প্ৰেক্ষাপটত স্থানীয় ইতিহাসে ভৌগোলিকভাৱে সীমিত অঞ্চলত – যেনে গাঁও, চহৰ বা জিলাৰ অতীতৰ পৰিঘটনা, মানুহ, আৰু সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ অধ্যয়ন আৰু নথিভুক্তকৰণক বুজায়৷ ই এক তৃণমূল পৰ্যায়ৰ পদ্ধতি যিয়ে মহানগৰ,সৰু চহৰ, বা গাঁও ৰ ওপৰত গুৰুত্ব…
(পাৰ্বতিপ্ৰসাদ, বিষ্ণু ৰাভাৰ পৰা জাহ্নু-মঞ্জুলৈ) নিজৰা ৰাজকুমাৰী শ্বটটো আছিল–ছোৱালীজনী দৌৰ মাৰি ককাকৰ ওচৰলৈ যাব লাগে আৰু কিবা এটা ক’ব লাগে৷ কিন্তু কেমেৰা চলাৰ লগে লগে ছোৱালীজনী চক খাইহে উঠিল৷ কেমেৰাৰ সৈতে প্ৰথম মুখামুখি হোৱাৰ ভয়-দ্বিধাৰে ভৰা সময় আছিল সেইখিনি৷ পাছলৈ…
ড০ বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁই ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল ছাইক’ল’জি, যাক অৰ্গেনাইজেশ্বনেল ছাইক’ল’জি বুলিও কোৱা হয়, ই হৈছে মনোবিজ্ঞানৰ এটা শাখা, যি কৰ্মস্থান তথা সংগঠনত মানুহৰ ব্যৱহাৰৰ অধ্যয়নৰ সৈতে জড়িত৷ এই খণ্ডৰ মনোবিজ্ঞানীসকলে মানৱব্যৱহাৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নানা ধৰণৰ সমস্যা সমাধান কৰাৰ লগতে কৰ্মচাৰী আৰু…
নৱনীতা ভট্টাচাৰ্য্য (২) হিড়িম্বক বধ আৰু হিড়িম্বাৰ সৈতে বিৱাহ মাকে বনীক দিয়া প্রতিশ্রুতি অনুসৰি সিদিনাখন হিড়িম্বাৰ সাধুটো ক’বলৈ আৰম্ভ কৰিলে – জতুগৃহৰ পৰা ওলাই পঞ্চপাণ্ডৱে মাক কুন্তীৰ লগত গৈ গৈ গংগা নদী পাৰ হ’ল৷ তাৰ পাছত আকাশৰ নক্ষত্ৰবোৰ…
মনজিত বৰা নদীৰ জন্মৰ কথা নক’লোৱে যেনিবা কিনো ক্ষতি নদীৰ নদীৰ বীৰ্য বুটলিবলৈ বালিচৰৰ গৰ্ভত নদীয়াল মানুহবোৰৰ জন্ম আমি নদীয়াল মানুহ চিনাকী নদীৰ সোঁতত আমাৰ জীৱনৰ সুৰ ভাহে মাছৰ পেটত ওপজে আমাৰ সুখ ৰূপালী ঢৌত দেও দি ফুৰে খিলখিল…
অনুভৱ তুলসী দিনলিপি মোৰ সমুখত কালিৰ দিনটোৰ মৃতদেহ বাহী শ ৰখীয়া হৈ বহি আছোঁ সমুখৰ কলমডাল মৃতদেহৰ অন্য এক সংস্কৰণ যেন আৰু এই কাগজখিলা মৃত আকাশৰ এটি পাত যেন আজি হয়তো আকৌ উদয় হৈছে সূৰ্য আজি কি কালিৰ স্মৃতি? নে…