বচা বকুল
ৰমানন্দন বৰা (ছয়) মানুহ অভ্যাসৰ অধীন হৈ নাথাকিলে নচলিব৷ সলনি হ’ব লাগিব৷ মানুহৰ অভ্যাস কি? খোৱা-শোৱা আৰু তাৰ মাজত কাম কৰা৷ কিন্তু কি কাম কৰিব? অভ্যাসগত কাম নে নতুন কাম? অভ্যাসৰ পৰিৱৰ্তন মানেই ব্যক্তিৰ পৰিৱৰ্তন, তাৰ যোগেদি সমাজৰ পৰিৱৰ্তন৷…
sdblogs2011
ৰুটী
দাদুল ভূঞা এখন ৰুটী সমানে দুভাগ কৰি এভাগ নিজেই ল’লোঁ আৰু আনভাগ দিলোঁ— তোমাক বাকী থাকিল কেৱল শূন্য আহাঁ, শূন্যটোক দুভাগ কৰোঁ এফাল তোমাৰ এফাল মোৰ তুমি তোমাৰ পৰা ওলাই আহিছা মই মোৰ পৰা আহাঁ— গাণিতিক সমীকৰণত গঢ়ি তোলোঁ সমতুল্য…
মলেঁয়া
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (১২) হাতীৰ মৰম আৰু নাতিৰ মৰম একেই— পাহৰিব নোৱৰা। কিন্তু দুৰ্ভাগ্য যে ষ্টেপানে আজিলৈকে হাতীৰ মৰমো পোৱা নাই, নাতিৰ মৰমো পোৱা নাই। অৱশ্যে তেওঁ মলেঁয়াৰ মৰম পাইছে। মলেঁয়াৰ মৰমেৰে জীপাল হৈ আছে তেওঁ। তথাপি তেওঁ নাতিৰ…
ভৃঙ্গাৰ
তৃপ্তি বৰা মৃত শৰীৰ এটাৰ অংগ সঞ্চালন নোহোৱাৰ দৰেই মৃত মন এটাতো কোনো ধৰণৰ সঞ্চালন নাথাকে৷ নিঃসংগ মানুহবোৰৰ বুকুবোৰ একোখন তাপত দহি থকা মৰুভূমি৷ একাকিত্ব মোৰ বাবে আশীৰ্ৱাদ নে অভিশাপ, এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ মোৰ বাবে আজিও দুৰ্বোধ্য৷ বহুপৰ একেলেথাৰিয়ে বহি…
বুৰঞ্জীত জন্মা বেলি
নিজৰা ৰাজকুমাৰী – ১৯৯০ চনত কলিয়াবৰ মহকুমাত হোৱা বৰষুণৰ পৰিমাণ আছিল ১৯৭৩.৬ মিলিমিটাৰ, ১৯৯১-ত ২১১৫.৩ ৷ ১৯৯২-ত কিন্তু আগৰ দুবছৰতকৈ বৰষুণৰ পৰিমাণ বহুত কম৷ – এই উঁৱলি যোৱা কাগজ-পত্ৰসোপা খুটিয়াই খুটিয়াই তই ক’ব খুজিছ যে, মোৰ জন্মৰ বছৰটো তহঁতৰ কলিয়াবৰৰ বাবে…
জ্যামিতি
খনিন্দ্ৰ ভূষণ মহন্ত (১) থম-থমকৈ বহি আছে সন্ধ্যাটো তাতকৈ আহাঁ, যাতনাৰ কথাকে পাতোঁ কোৱাঁচোন – জীৱনটো যদি বৃত্ত প্রহৰবোৰ যদি ব্যাসার্ধ পৰিধিতনো মই কি থ’ম? (২) স্মৃতিৰ চহৰখন আজি ধুমায়িত… নিচা লগা মানুহৰ দৰে খোজ দি দি মই…
দেশ ভ্ৰমণলৈ আমাৰ গৰুহাল
মৃদুল হালৈ এক ৰোৱণ উঠাৰ পাছত দেশ ভ্ৰমণলৈ ওলাল আমাৰ হালৰ গৰুহাল মই বোলো দৌতাহঁত ঔ, ওলাইছহঁক হয় পিছে জান জানো বাহিৰত কেনে চলিছে দিনকাল মুগাটোৱে কাণ-মূৰ জোকাৰি মোক মাতিলে কাষলৈ ক’লে– বাপু, সেইবোৰ ভাবনা আমালৈ…
বাণ থিয়েটাৰৰ এসন্ধ্যা
কিশোৰ বড়ো ইকুল-সিকুল ৰঙ্গমঞ্চত ব্যাকুল ইখন নাৱত এখন আৰু সিখন নাৱত আনখন ভৰি মনৰ মাজত বুদ্ধ থাকিলেও যুদ্ধ এখন চলি থাকে সেইকথা নাৱে নাজানে মই ‘মই’ হৈ থকাৰ যুদ্ধখনৰ বাবে মই ‘মই’ হৈ থাকিব নোৱাৰোঁ আৰু তয়াময়া…
বৃত্তৰ ভিতৰত
দীপালি দেৱী চৌধুৰী প্ৰয়োজনত আমি যিবোৰক আকোঁৱালি লওঁ আচলতে লওঁ কি বুলি যি আমাৰ সুবিধাৰ্থে নহয়তোবা ঠিক চেমেলিয়নটোৰ দৰে চাই থাকো চকুৰ ভিতৰৰো তীৰ্যক চকুৰে ঘড়ীৰ সময়ক দোলকেই বুজাই দিয়ে ই চলমান চলি আছে আমাক নিচুকাবলৈ কেতিয়াবা ভেশচনত…
দঁকৰা অমিতাৰ টুকুৰাবোৰ
অলকেশ কলিতা মানুহৰ লালসাৰ দ্বায়িত্ব মই নলওঁ, ভোকৰ লওঁ, আৰু মই দিয়া ৰুটিটুকুৰা, আম্লা হোৱাৰ আগতেই খাবলৈ যত্ন কৰাঁ। ময়ো যত্ন কৰিছোঁ, কঠোৰ পৰিশ্ৰম, বেলেগ বেলেগ মানুহক বেলেগ বেলেগ ভোক ভগাই দিছোঁ, অভিসন্ধি কৰিছোঁ, পৃথিৱীত যাতে পৰিপূৰ্ণ সুখ নাথাকে।…