বাহুবলী ভীম
নৱনীতা ভট্টাচাৰ্য্য (৩) বকাসুৰ বধ আবেলি হৈ অহাৰ লগে লগে বনীয়ে মাকৰ ওচৰলৈ আহি ভীমৰ বিষয়ে অন্য এটা সাধু ক’বলৈ অনুৰোধ কৰিলে৷ বনীৰ অনুৰোধ ৰক্ষা কৰি মাকে কলে- আজি মই তোমাক বক ৰাক্ষস নিধনৰ কাহিনীটো কওঁ শুনা- ঘটোৎকচৰ জন্মৰ…
Tag সমাজ
দাদু দয়াল আৰু শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ এক তুলনামূলক বিশ্লেষণ
পঙ্কজ প্ৰতিম বৰদলৈ ৰাজস্থানৰ দাদু দয়াল (১৫৪৪–১৬০৩) আৰু অসমৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ (১৪৪৯–১৫৬৮) আছিল মধ্যযুগীয় ভাৰতৰ দুজন প্ৰভাৱশালী আধ্যাত্মিক সংস্কাৰক৷ যদিও তেওঁলোকৰ ৰচনাসমূহ ভিন্ন ভৌগোলিক আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰেক্ষাপটৰ পৰা নিসৰিত হৈছে, তথাপি তেওঁলোকৰ ৰচনাসমূহে একশ্বৰবাদী, নৈতিকভাৱে পৰিচালিত আধ্যাত্মিকতাৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ…
ভাইৰা
মেঘালী দত্ত ঠাকুৰীয়া “মোহন ইস্কুল’ক নায! বিপিন মাষ্টৰে কৈছি ৰ’হ, তোৰ পঢ়াত মন নাই বুলে৷ কেৱল বেঞ্চত বহি ঢোলৰ চাপাৰ মাৰি থাকা! তোক লৈ মই কি কৰিম হা…কো.. চুন৷ পিতেৰেৰ অসুখ! ইমান টাউনৰ ডাক্তাৰক দেখলু, ভাল হ’ৱাৰ নামে নলে দেখুন…৷ বেমাৰেও…
সপ্তপদী
অৰ্চনা ঠাকুৰীয়া এক কবিতা এক জটিল চৰিত্ৰ প্ৰতীক, চিত্ৰকল্প পাঠকেহে বিচাৰি উলিয়াই কবিয়েতো সহজভাৱেই কয় মনৰ কথা সেয়ে, কবি মোৰ মনৰ মানুহ দুই অসীমক মই তোমাৰ কথা কলোঁ ভালপোৱাৰ কি ৰং তেওঁৰ পৰাই বুজিলোঁ এতিয়া, থাউকতে তোমাক কথাটো কওঁ…
দহন
মৃদুল কুমাৰ বৰ্মন জ্বলি আছোঁ অথচ ছাই হ’ব পৰা নাই পুৰণি শতিকাটোৱে সোঁৱৰাই দিয়া কথাটোকে পাগুলি পাগুলি ফু দিছোঁ মোৰ মৰি অহা বাঁহীটোত সুৰবোৰ ধোঁৱা হৈ উৰিছে মানুহ চগা নহৈ পাৰেনে সময় যেতিয়া জুই হয়…
সমাপ্তি পৰৰ মধুৰ আবৃত্তি
ড° ৰত্নোত্তমা দাস বিক্ৰম ক/ নৱেম্বৰ মাহৰ সোতৰ তাৰিখ, চন দুহেজাৰ ন খাকী য়ুনিফৰ্মৰ চোলাৰ বাহুত তৰা থকা দিল্লী পুলিচৰ এজন বিষয়াই মোৰ কঁপি থকা হাতত তুলি দিছিল বাংলাত লিখা এটা কবিতা৷ মুঠ আঠটা স্তৱকত বিভক্ত কবিতাটো লিখিছিল ড°…
স্বৰাজোত্তৰ কালৰ অসমীয়া চিনেমা-১৩
(পাৰ্বতিপ্ৰসাদ-বিষ্ণু ৰাভাৰ পৰা জাহ্নু-মঞ্জুলৈ) নিজৰা ৰাজকুমাৰী অলপতে ‘ভাইমনদা’ নামৰ মুনীন বৰুৱাৰ জীৱনভিত্তিক চিনেমাখন চলি গ’ল৷ অসমীয়া চিনেমাৰসিকৰ মাজত ‘ভাইমনদা’ই যথেষ্ট চৰ্চা লাভ কৰিলে, দৰ্শকে গ্ৰহণো কৰিলে৷ পিছে বহুতৰ বাবে ‘ভাইমনদা’ কেৱল চিনেমাহলৰ পৰা ওলায়েই শেষ হৈ যোৱা এখন সাধাৰণ চিনেমা…
প্ৰেক্ষাপটত এড’নিছ আৰু এটি আধৰুৱা কাহিনী
পাপৰি গোস্বামী হঠাতে গৰমটো বেছিকৈয়ে পৰিছে৷ বাছখনৰ সোঁফালৰ ছিটকেইটাত দুপৰীয়াৰ চোকা ৰ’দ পৰি অস্বস্তিকৰ পৰিৱেশ এটা সৃষ্টি হৈছে৷ বাছখনে যাত্ৰী উঠা-নমা কৰিবলৈ কোনো ঠাইত ৰৈ দিলেই যাত্ৰীসকল অধৈৰ্য হৈ পৰে৷ খিৰিকীত লগাই থোৱা ডাঠ ৰঙৰ পৰ্দাকেইখনে গৰমখিনিক দুগুণে চৰাইছে বুলি ক’লেও…
বেংডোবাৰ ঘাট
জয়ন্ত মাধৱ বৰা ৷৷আঠ৷৷ পুৱাই ভয়, আতংক আৰু উত্তেজনাত কঁপি উঠিল বেংডোবাৰ পাৰ৷ যেন আকৌ এবাৰ ভাঙি পৰিল নৈঋতত জ্বলি উঠা বেংডোবাৰ ওপৰৰ বেলি আৰু পানীত ওপঙি উঠিল মৃত্যুৰ নগ্নতা৷ কোনোবাই চিঞৰিলে– ‘বেংডোবাই আৰো নিল, বেংডোবাই আৰো নিল৷’ কি নিলে,…
কবি-পিতা, ভালে থাকাঁ
অংকুৰ ৰঞ্জন ফুকন ‘…গতিকে সেই মন:সংযোগটো আমি সকলো কবিয়েই ৰাখিব লাগে।’- অনুভৱ তুলসী কোনো মন:সংযোগ নথকাকৈ শ্ৰদ্বাৰ্ঘ্যৰূপে খৰধৰকৈ কিবা এটা লিখাটো আপোনাৰ কবি-প্ৰাণৰ প্ৰতি অসন্মান কৰা হ’ব। আপোনাৰ আকস্মিক-অকাল প্ৰয়াণে দিয়া বেদনা, সেই পুত্ৰৱৎ স্নেহ, অগণন স্মৃতি, বহু পৰিকল্পনা আপোনাৰ…