Tag সমাজ

মূল কবিতা: ‘The Fire Sermon’ (The Waste Land)

কবি:  টি.এছ. এলিয়ট অনুবাদ:  ড° দীপশিখা ভাগৱতী অগ্নি  শৰণ   ভগ্ন এই নদীৰ তামীঘৰা, পাতখিলাৰ অন্তিম আঙুলিটোৰ মুঠি দৃঢ়, বুৰ যায় আদ্ৰৰ্ সৈকতত৷ পৰলা মাটিক বিদীৰ্ণ কৰি বৈ যায় নীৰৱ বতাহ, মৰহুম (১) অপ্সৰাৰ জাক৷ প্ৰিয়তম টেম্‌ছ, মোৰ গীত শেষ…

সোণালী ৰঙৰ জোতাযোৰ

ডা: নীলাক্ষী চলিহা গগৈ‍ এনিশাৰ আজো–আইতাৰ সেই ধুনীয়া জোতাযোৰ। তেওঁৰ মেম বান্ধৱীয়ে‍ উপহাৰ স্বৰূপে দিয়া জোতাযোৰ। যেতিয়া তেওঁৰ স্বামী বিদেশৰ পৰা অহা চাহাবৰ নতুনকৈ খোলা চাহবাগিচাত মেনেইজাৰ হিচাপে নিয়োজিত আছিল, হাবি-জংঘলেৰে ভৰা, ভাল আলিবাট এটাও নোহোৱা ঠাইবোৰত চাহাব ঘোঁৰাত উঠি…

হৃদয়ালয়

বিশ্বজ্যোতি শৰ্মা অৰূপৰ বাবে মন্দিৰলৈ প্ৰতি সপ্তাহতেই এবাৰ যোৱাটো নিয়ম যদিও আজিৰ ব্ৰহ্মপুৱাৰ এই ক্ষুদ্ৰ মন্দিৰটোৰ পৰিৱেশটো তাৰ বাবে বৰ আচহুৱা। মন্দিৰ এটাৰ ভিতৰত ধূপ-ধূণাৰ ঘ্ৰাণৰ সৈতে এজন পূজাৰীৰ বৈদিক মন্ত্ৰোচ্চাৰণৰ যি প্ৰত্যাহিক পৰম্পৰা সেয়া ইয়াত সি দেখা পোৱা নাই।…

মৌন সময় অৱৰুদ্ধ মন

অংগনা ভট্টাচাৰ্য্য ছাঁ-পোহৰৰ সমান ভিৰ লগা অংশটোত মই থিয় হ’লোঁ৷ ইয়াৰ পৰা পোহৰত উজলি থকা মুখকেইখন ভালকৈয়ে দেখা পায়৷ মই সেইফালে চালোঁ৷ কিন্তু কথন আৰু পৰ্যালোচনাৰ সেই ক্ষুদ্ৰ বৃত্তটোত সোমাব নুখুজিলোঁ৷ মই মুখখন ঘূৰাই দিলোঁ৷ ইটো ফালে ঘনঘোৰ আন্ধাৰ৷ চকুৰে…

শিক্ষাৰ ঊৰ্ধ্বত জ্ঞানৰ পৰিধি

কৰৱী বৰ্মন কলিতা ‘‘Education is not an end in itself, but is only a means of acquiring knowledge.’’ হয়, শিক্ষাৰ কোনো লক্ষ্যস্থান নাই। শিক্ষা হৈছে জ্ঞান, এক উপায়–অৱলম্বন মাত্ৰ৷  শিক্ষা হৈছে মানুহৰ শাৰীৰিক, মানসিক আৰু আত্মিক উৎকৰ্ষ সাধনৰ এক প্ৰক্ৰিয়া৷ …

অকণমান চিন্তা-চৰ্চা

মালবিকা শৰ্মা মাজতে ৱাটছএপত সুধা মূৰ্তিৰ এটা লে‍খা পঢ়িছিলোঁ— Attachment in Detachment (বিচ্ছিন্নতাৰ মাজত যোগসূত্ৰ)৷ লে‍খাটোৱে মন চুই গৈছিল৷ একেবাৰে সঁচা কথা৷ আগৰ দিনত মানুহবোৰে একেলগে থাকি ভাল পাইছিল। বেলেগকৈ থাকিবলগীয়া যাতে নহয়, সেয়ে ঘৰৰ ওচৰে-পাঁজৰে থকা কামবোৰ কৰিয়েই জীৱন…

পাব্‌জি খেলা ল’ৰাটো

সিদ্ধাৰ্থ গোস্বামী নিশা প্ৰায় দহ বজাত চুবুৰিটোৰ এঘৰৰ পৰা ল’ৰা এটা হেৰাইছিল। স্বাভাৱিক কথা— সেই কাৰণেই  হুৱা-দুৱা লাগিছিল ঘৰখনত,  চুবুৰিটোত। ঘৰত অবাইচ মাত মতা এটা ল’ৰা, পাব্‌জি খেলিবলৈ শিকা এটা ল’ৰা, পঢ়া-শুনাত মন–কাণ নিদিয়া ল’ৰা আদি আটাইবোৰ কথা তেতিয়া তল পৰিছিল। মাথোন এই…

প্ৰকৃতি‍

দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা অংকন: বৰ্ণিল মহন্ত (যোৱা সংখ্যাৰ পি‍ছৰ অংশ) ‘‘কালি আপুনি পৃথিৱীৰ বিষয়ে ক’ম বুলি কৈছিল।’’— বনানিয়ে দেউতাকক ধৰিলেগৈ বাতৰি কাকতখন পঢ়ি থকা অৱস্থাতে। ‘‘ক’লোঁতো কালি!’’— দেউতাকে যেন দায় সাৰিব বিচাৰিছে, সেই কথা বনানিয়ে ঠিকেই বুজিব পাৰিলে। ‘‘ইহ্, পলাব বিচাৰিছে! আজি আকৌ ক’ব লাগিব, পিছৰখিনি।’’— বনানিয়ে…

ভালহালা

অব্যক্ত নিৰ্বাণ ৰাজখোৱা   অংকন: বৰ্ণিল মহন্ত (ইটালিত তেতিয়া ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ সন্ত্ৰাস আৰম্ভ হৈছে। গোজ আৰু তেওঁৰ বন্ধুও সেই মহামাৰীত ঢুকাল। দুয়ো আছিল যুৱ বিজ্ঞানী। গোজৰ বন্ধুৰ ডায়েৰীখন পোৱা গ’ল।)  ১৪/০৩/২০২০ ‘যোৱাঁ নে?’ ‘কৰিবনো কি, যাবতো লাগিবই। হয় বাহিৰত গুলী…

বানানৰ পদ্য

প্ৰদীপ পাটগিৰি  নোমলে আনিলে নোমাল কুকুৰ দেখিবলৈ বৰ ভাল, পাল খুৰাই নৈত মেলিছে নাও তৰি দিছে শুকুলা পাল৷ ছাইৰ বিশাল স্তুপ চাই অন্তৰত লাগিল দুখ, সকলো যে‍ চাই হৈ গ’ল সকলোৰে সকৰুণ মুখ৷ পুখুৰীত চিপ বাই আছিলোঁ চিপ চিপ বৰষুণত…