Tag সমাজ

অসুৰনাশিনী

ৰঞ্জু শৰ্মা বিজয়া দশমীৰ নিশা, শেষ প্রহৰ। জিলিপোকৰ সমবেত আৰাৱে চৌপাশে মৃদু কোলাহলৰ বাদে বাকী সকলো নিমাত, নিস্তব্ধ। ঠিক যেন কইনাক বিদায় দিয়াৰ পাছৰ এখন উদং ৰভাতলী। অবিশ্রান্ত পৰিশ্রমৰ অন্তত কিছু ভাগৰুৱা, অপেক্ষাবিহীন অথচ প্রশান্তিৰে তৃপ্ত। কিছু পৰ আগলৈকে শংখ,…

আকাশ মুকলি হ’ল

স্মৃতিৰেখা দেৱী         : ‘‘মাজনী, মাজনী৷ কোন আহিছে চোৱাহিচোন৷’’— মাকে ভিতৰলৈ চাই চাই কেইবাবাৰো মাতিলে যদিও পপীৰ সঁহাৰি শুনা নগ’ল৷ ভিতৰি ভিতৰি উঠা খংটো মনতে সামৰি থৈ তেওঁ শেষবাৰলৈ বুলি আকৌ মাতিলে জীয়েকক—          : ‘‘মাজনী, মাহীহঁত আহিছে৷…

সাগৰ বৈভৱ

 তৃপ্তি বৰা সাগৰৰ বিশালতা জুখিব পৰাকৈ দুচকুৰ ধৃষ্টতা নাই বুলি জানিও ঋতমে বিশাল আৰব সাগৰখনৰ পাৰত ৰৈ সাগৰৰ সীমনালৈ চাই পঠিয়ালে। অথচ সি জানে, এয়া যে বৃথা প্ৰয়াস। কথাটো ভাবি হাঁহি উঠি গ’ল তাৰ নিজৰে। বিশালতা জানো জুখিব পাৰি! আচলতে…

নিমাতী ঘাট, কিছু দুৰ্ভাগ্য আৰু কিছু আশা

         ক’ভিড আতঙ্কৰ বাবে যোৱা দুটা বছৰৰ শাৰদীয় দুৰ্গোৎসৱ সেমেকা আছিল বা পালনীয়খিনি পালন কৰিব পৰা পৰিস্থিতি নাছিল৷ সম্প্ৰতি চৰকাৰীভাৱে ক’ভিড পৰিস্থিতি উন্নত হোৱা বুলি ঘোষণা কৰা হৈছে আৰু বিভিন্ন বিধি-ব্যৱস্থাৰ মাজেদি শাৰদীয় দুৰ্গোৎসৱ পালন কৰিব পৰা যাব বুলি…

সন্তানৰ মুখত নেতিবাচক উক্তিৰ প্ৰয়োজনীয়তা

 ড০ ভাৰত বৰুৱা         অভিভাৱকত্বৰ গুৰুসকলৰ মতে ল’ৰা-ছোৱালী ডাঙৰ দীঘল কৰাৰ কোনো পাঠ্যপুথি বা অনুসৰণ-পুথিৰ দৰকাৰ নাই। পিতৃ-মাতৃ বা অভিভাৱক হিচাপে আপুনি সদায় বিচাৰিব যে নিজৰ সন্তান বা ল’ৰা-ছোৱালী সুখী হওক। এক কথাত পিতৃ-মাতৃৰ সময়, প্ৰচেষ্টা আৰু অৰ্থৰ এক গৰিষ্ঠ ভাগ ল’ৰা-ছোৱালীক…

সপোনৰ বেপাৰী

 হৰেকৃষ্ণ ডেকা সপোন বেচা মানুহবোৰে সপোন বেচিবলৈ আহিছে। সপোনৰ পেৰাটো খুলি চাব নোৱাৰোঁ। সপোনবোৰ উৰি যাাব। তেওঁলোকে আমাক সপোনবোৰ পেৰাটোতে সাঁচি থবলৈ কৈছে। সাঁচি থলে হেনো সপোনবোৰ বাঢ়িব। পেৰাটো খুলি সাঁচতীয়া সম্পদ দেখুৱাবলৈ পাঁচ বছৰৰ মূৰত সপোনৰ বেপাৰীসকল আকৌ আহিব।…

পান্থশালাত এদিন চিত্ৰকৰ

 জ্যোতিনীলিমা গগৈ  (প্ৰস্তাৱনা: কিনকিনকৈ বৰষুণ সৰিছিল৷ চিত্ৰকৰৰ জঁটাবন্ধা চুলি খুঁচৰি ঘৰচিৰিকাটোৱে ক’লে – ‘যোৱাঁ, ৰং-তুলিকা সামৰি বাহিৰখন ফুৰি আহাঁগৈ৷’ বাধ্য ছাত্ৰৰ দৰে চিত্ৰকৰে এযুগৰ অন্তত মূৰ তুলি চালে আৰু তাৰ পাছত চমৎকাৰ সকলো…)   দীৰ্ঘদিন পৰশ্ৰীকাতৰ বেলিৰ সতে খৰিয়াল আছিল…

বাঘিনীৰ সত্য জীৱন কাহিনী

   ‘বাঘৰাণী খইৰী’ মূল : অখিল মোহন পট্টনায়ক অনুবাদ : ড° ৰত্নোত্তমা দাস বিক্ৰম ডাক্তৰখানাত মোৰ দুঘণ্টামান দেৰী হৈ গৈছিল। উভতি আহি দেখোঁ গার্ডবোৰে কৈছে যে খইৰীক বিচাৰি পোৱা নাই। গাঁৱৰ মানুহক মাতিলোঁ পাতপাতকৈ খইৰীক বিচাৰিবলৈ। চাৰিওফালে সৰু সৰু ফুটুকানি হাবি। হঠাৎ…

ওভতনি সময়ৰ খোজ

 আশাদীপা শইকীয়া   “মোক্ষ ৰূপে তযু বাক্যমৃত         কৃপায়ে সিঞ্চিয়া পতিনিত।             দয়াময় কৃষ্ণ কৰিয়ো মোক উদ্ধাৰ৷”  চকুহাল মুদি বিছনাখনতে বহি গুণগুণাই গাই থকা ঘোষাফাঁকি শেষ কৰিছিল নন্দিনী হাজৰিকাই। চকুহাল মেলি তেওঁ থকা ক’ভিড কেয়াৰ চেণ্টাৰটোৰ চাৰিওফালে লক্ষ্য কৰিলে।…

দাগ অচ্ছে হ্যেঁ

 পদ্মজা বৰুৱা মহন :  কাপোৰকেইটা চাফাকৈ ধুব নজানে এইচৱে৷ গোটেই দাগসোপা দাগভাগেই থাকিল৷ কাপোৰখিনি চপাই নিওঁতে ভোৰভোৰাই বৌৱেকে তাইক শুনাই শুনাই বকিলে৷ এটা দীঘল হুমুনিয়াহ সৰি পৰিল লখিমীৰ ওঁঠেদি৷  বে’ডকভাৰখনত কিহৰ জানো দাগ লাগিল, ধোওঁতে তাই খুউব চেষ্টা কৰিছিল ঘঁহি ঘঁহি গুচাবলৈ৷ কিন্তু সম্পূৰ্ণকৈ…