মূল : উত্তম দত্ত অনুবাদ : ময়ূৰী শৰ্মা বৰুৱা (লেখক পৰিচিতি : উত্তৰ বঙ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কোচবিহাৰ কেম্পাছত বাংলা ভাষা-সাহিত্যৰ অধ্যাপকৰূপে কৰ্মৰত উত্তম দত্তদেৱ একাধাৰে এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত কবি, চুটি গল্প লেখক তথা প্ৰবন্ধকাৰ। ইতিমধ্যে প্ৰকাশিত একাধিক কবিতা সংকলন, গৱেষণা গ্ৰন্থৰ মাধ্যমেৰে তেখেত সমকালীন বাংলা…
নৰেন মজুমদাৰ (জন্ম ১৯৪৮) এটি বহল পৰিপ্ৰেক্ষিতত কবিয়ে জীৱন আৰু জগতক নিৰীক্ষণ কৰিব পাৰিছে বুলিয়েই ব্যক্তিগত হৈও নৰেন মজুমদাৰৰ কবিতা নৈৰ্ব্যক্তিক ৷ তেওঁৰ প্ৰথমখন কবিতা সংকলন ‘অনুভৱ’ (১৯৮৯)-ৰ পাতনি লেখিছিল ড০ হীৰেন গোহাঁয়ে আৰু তেওঁৰ কবিতাত মৌলিকতা লক্ষ্য কৰিছিল ৷…
অভিজিত শৰ্মা বৰুৱা মাংস কি? মাংস হ’ল কোনো প্রাণীদেহৰ পৰা পাব পৰা এবিধ উচ্চ প্রটিনযুক্ত খাদ্য। সেই হিচাপে চাবলৈ গ’লে ‘মাছো’ আচলতে মাংসই। কিন্তু আমি সাধাৰণতে পশু বা চৰাইৰ পৰা পাব পৰা অংশকহে মাংস বুলি কওঁ। অধিক শুদ্ধকৈ ক’বলৈ গ’লে…
ড০ ভাৰত বৰুৱা মহৰ্ষি বেদব্যাস দেৱৰ ৰচিত মহাকাব্য মহাভাৰতৰ এক অনৱদ্য চৰিত্ৰ হৈছে সঞ্জয়। সঞ্জয় হস্তিনাপুৰৰ কুৰুবংশী অন্ধ ৰজা ধৃতৰাষ্ট্ৰৰ সাৰথি হোৱাৰ লগতে অতি বিশ্বাসী অনুচৰো আছিল। তদুপৰি মহৰ্ষি বেদব্যাসে কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধৰ সময়ত সঞ্জয়ক এক অলৌকিক শক্তি প্ৰদান কৰিছিল, সেয়া হৈছে দিব্যদৃষ্টি।…
গীতাৰ্থী গোস্বামী ‘এই মানুহজনীয়ে অলপ বেছি কৰে। তেওঁহে যেন সকলো বানান জানে! ইমান কষ্ট কৰি এসোপা লিখিলোঁ, এওঁ আক’ বানানত ভুল ধৰে!’ মই বৰ্ণাশুদ্ধি দেখুৱাই দিয়া একাংশ মানুহৰ ধাৰণা এয়া। হয়, মই সঁচাকৈ বহুত কথা নাজানো। তথাপি আখৰ-জোঁটনিৰ ভুলবোৰ চকুত…
ৰিপুঞ্জয় গগৈ (১) “নামঘৰ” মানেই যাগ-যজ্ঞৰ প্ৰতিমুখে থিয় দিয়া, গতি কৰা, কেৱল হৰিনাম চৰ্চা কৰা, নাম-কীৰ্তনপ্ৰধান এটা সুসংহত আনুষ্ঠানিক বৈষ্ণৱ প্ৰতিষ্ঠান। বৈদিক যাগ-যজ্ঞক লঘু কৰি অথবা বহুখিনি নিষিদ্ধতাৰে উপেক্ষা কৰি শংকৰদেৱকে ধৰি আন অনেকজন বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰকে ষোল শতিকাত…
ৰমানন্দন বৰা এঘাৰ পুৱাতে খবৰটো বকুল চাপৰিত ৰজন্জনাই গ’ল৷ বোপাৰাম বিষয়াৰ চোতালত মানুহে জুম বান্ধিলে৷ নিশাটো কাৰো চকুত চকু নালাগিল৷ পাহিতাই প্ৰথমে চিঞৰি কান্দিছিল যদিও, পাছলৈ চকুপানী টোকা নাই৷ মানুহটো যে ঘূৰি আহিছে, সেইটোৱেই ডাঙৰ কথা৷ গাত লগা ঘা…
কৌশিক বাস্যস ছায়াৰ দৰে ঘূৰি থাকে মন তেজটুপিকে দিয়াঁ মাৰ কৰঙন ফালি বৈ আহিছে বন্ধুহঁতে গা উজান দি চাইছে আলৰ কাউৰীয়ে ৰমলিওৱা যদিও কৰি থাকোঁ হেহো-নেহো মূৰৰ আগটো ৰচীডালেৰে চেপি ধৰিয়েই আছে কোনোবাই মন গ’লেও গুচি যাব নোৱাৰোঁ ছাইথুপিকে দিয়াঁ…
জ্যোতি খাটনিয়াৰ ‘মানুহৰ অৱয়বক (Human Figure) বাদ দি যেন একোৱেই ভাবিব নোৱাৰোঁ৷ আকৌ সেইবোৰৰ মাজলৈ ঘূৰি আহোঁ৷’ শিল্পৰ ৰসাস্বাদনত শিল্পীৰ সৈতে কথোপকথন কিমান গুৰুত্বপূৰ্ণ সেই সম্পৰ্কে মতৰ ভিন্নতা থাকিলেও, এতিয়ালৈকে যি কেইজন অসমীয়া শিল্পীৰ কামৰ সৈতে আত্ম–সংযোগ স্থাপনৰ চেষ্টা…
পংকজ প্ৰতিম বৰদলৈ অসমীয়া জাতি বহুধাবিভক্ত হৈ সমাজ আৰু জাতীয় জীৱনৰ শৃংখলাৰ বিভাজনৰ সম্মুখীন হোৱা এছোৱা সংকটময় সময়তে, অসমীয়া সমাজ জীৱনৰ মহীৰূহস্বৰূপ মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ জন্ম আৰু তেখেতৰ সক্ৰিয় কৰ্মজীৱন পাৰ হৈছিল। অসমৰ সমাজ, সাংস্কৃতিক আৰু সামূহিক পৰিচয়লৈ এক অভূতপূৰ্ব পৰিৱৰ্তন অনা এজন সমাজ…