আকাশ দীপ্ত ঠাকুৰ (যোৱা সংখ্যাৰ পিছৰ পৰা) ঘৰখনলৈ এটা ম’বাইল অহাৰ দিনা সিহঁত দুয়োজনীৰ সময়বোৰ যেন সেইটোতে ৰৈ গৈছিল। অকণমানি ক’লা বৰণৰ এটা যন্ত্ৰ। চুইচ টিপিলে ভিতৰখন হালধীয়া ৰঙৰ পোহৰেৰে উদ্ভাসিত হয়। মাজৰ ঘৰটোত হেঁচা মাৰি দিলে এখন তালিকা ওলায়।…
ড˚ নন্দ সিং বৰকলা অ সমীয়া জাতিৰ অতুল্য উৎসৱ, জাতীয় জীৱনৰ ধমনী ৰঙালী বিহুৱে সমন্বয় আৰু সম্প্ৰীতিৰ বাৰ্তা বহন কৰি আহিছে। আহোম ৰাজত্বকালৰো পূৰ্বৰ বিহুৱে আজিৰ তাৰিখত নানান বিৱৰ্তনৰ মাজেৰে পৰিৱৰ্তনৰ নতুন পোছাক পিন্ধি সংৱৰ্ধন আৰু আৱৰ্তনৰ মাজেৰে লাভ কৰা…
দেৱজিৎ ভৰালী আমাৰ অসমত মানৱ পুথিভঁৰালৰ ধাৰণাই এতিয়াও গা কৰি উঠা নাই৷ কিন্তু সম্ভাৱনাৰ অভাৱ নাই৷ অলপ মন কৰিলেই এই অনুষ্ঠানক কাৰ্যক্ষেত্ৰত পৰিণত কৰিব পাৰি৷ ‘মানৱ পুথিভঁৰাল’-ৰ ধাৰণা প্ৰকৃততে প্ৰত্যেকখন সমাজৰে প্ৰয়োজন আছে৷ নৱ-প্ৰজন্মই ইয়াৰ পৰা শিকিবলগীয়া, জানিবলগীয়া বহুতো আছে। যিকোনো…
ড˚ চন্দ্ৰধৰ চমুৱা (সাত) চাকি-শলিতা। ডাম-লাক বা মজিয়াৰ মূৰৰ ফ’কামৰ খুঁটাৰ কাষত কৰা পূজানুষ্ঠান। ছ্যু কাইলৈ প্রবাসলৈ যাব, জীৱনৰ প্রথম প্ৰবাস-যাত্ৰা। গতিকে যাত্ৰাৰ শুভ কামনাৰে উপৰিপুৰুষ পুলিন-পুথাও, দাম আৰু ফীসকলক সন্মান জনাই জাননী দি যোৱাৰ এটি পৰম্পৰা। মৃতসকলৰ উদ্দেশ্যে নৈবেদ্য উছৰ্গা কৰি…
সুপ্ৰকাশ ভূঞা এই যে দিনে-ৰাতিয়ে লাওখোলাটোৰ ভিতৰত কিবা এটাই খুন্দিয়াই থাকে— তেজ, সিৰা, ধমনী— ইয়াৰ ভিতৰত কিবা এটা সন্তৰ্পণে ঘূৰি ফুৰে— কিন্তু এই কিবাটো কি মিথুৱেও সঠিককৈ নাজানে। নজনাকৈয়ে তাই সপোন দেখে। মাছৰ চকু দুটা, উৰি থকা পখিলা, অপেস্বৰী এজনী,…
নিংকু নিশা নেওগ মই সাধাৰণতে অফিচৰ পৰা আহোঁতেই ঘৰুৱা বজাৰ-সমাৰখিনি কৰি আনো। এইটো মোৰ পুৰণি অভ্যাস। মই বজাৰৰ মোনাখন লৈ যেতিয়া ঘৰ সোমাওঁহি, তেতিয়া কানি-মুনি এন্ধাৰ হয়হি। মোৰ পত্নী মায়াই সেই সময়ত গোসাঁইঘৰত চাকি জ্বলাই ধূনাৰ বাটিলৈ ফুৰাবলৈ বুলি পদূলি…
ৰাজশ্রী ধনদিয়া গা-ভাৰী দেহাৰে ঘৰখনৰ ইটো-সিটো বন কৰি থকাৰ মাজতে ৰজনীয়ে খবৰবোৰ পাই থাকে। আজি–কালি খবৰ পাবলৈ ৰ’ব লাগেনে কিবা? কথা বুলিলেইচোন বতাহ। তাতে এই হেন জ্বলন্ত অগ্নিপিণ্ডৰ ফিৰিঙতি, আঙঠাই জকাইচুকীয়া গাঁৱকো চুবলৈ এৰা নাই, তেনে স্থলত চহৰৰ পৰা সামান্য নিলগত থকা পাহাৰৰ…
কাৱেৰী কাশ্যপ বৰা আন্ধাৰত ডুব গৈ থকা কোঠাটোত লাহে লাহে সূৰুযৰ প্ৰথম ৰেঙনি কেইডালমান বাঁহৰ বেৰৰ ফাঁকেৰে সৰকি আহিছিল। অলপ পাছত মা আহি খিৰিকীৰ চিটকাণীডাল খুলি খিৰিকীখন মেলি দিয়াত পোহৰ হৈ পৰিছিল কোঠাটো। চকুত ঘপহকৈ চাত মাৰি ধৰা পোহৰত খপজপকৈ…
জয়ন্ত মাধৱ বৰা খবৰটো প্ৰথমতে প্ৰচাৰ হ’ল গধূলিৰ টিভিৰ বাতৰিত। আটাইকেউটা চেনেলে প্ৰথমতে ব্ৰেকিং নিউজ দিলে। বাতৰি এটা দেখুৱাই থাকোঁতে তলত যে চিনেমাৰ ৰীলৰ দৰে আখৰবোৰ গৈ থাকে, তেনেকুৱাকৈ। তাৰ পাছতে বাতৰিটো বিস্তাৰিত ৰূপত প্ৰচাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। বাতৰিটো ছোৱালীজনীয়ে কৈ…
মূল: (ইটালীয়) এলবাৰ্ট’ ম’ৰাভিয়া অনুবাদ: ড˚ ৰমেশ চন্দ্ৰ গোস্বামী ৰোম দেশত যদি কোনোবাই কাৰোবাৰ বিষয়ে ক’বলগীয়া হয় যে তেওঁ গাঁৱলীয়া, অজ্ঞ, চহা মানুহ, তেন্তে কয়— “তুমি জগুৰগোলাৰ পৰা (Sgurgola) আহিছা· জগুৰগোলালৈকে উভতি যোৱা। জগুৰগোলাৰ নাথাকাগৈ কিয়·” সেয়া দেখদেখকৈ ৰোমানসকলৰ দেখাক। এনে ৰুক্ষতাই…