ভৰত ৰাজখোৱা জিলাখনৰ এমূৰীয়া পঞ্চায়তটোত বাস কৰা মানুহখিনিৰ এটাই দুঃখ তেওঁলোকে এজন ওখ মানুহ বিচাৰি পোৱা নাই৷ এজন ওখ মানুহৰ অভাৱে আজি দীৰ্ঘদিন ধৰি মানুহখিনিক কষ্ট দি আহিছে৷ পঞ্চায়তটোক সন্মিলিত জনগোষ্ঠীৰ পঞ্চায়ত বুলি ক’লেও ভুল কৰা নহ’ব৷ সকলো ধৰ্ম আৰু…
বাঘিনীৰ সত্য জীৱন কাহিনী ‘বাঘৰাণী খইৰী’ মূল : অখিল মোহন পট্টনায়ক অনুবাদ : ড° ৰত্নোত্তমা দাস বিক্ৰম শিম্লিপাল। উৰিষ্যাৰ ময়ূৰভঞ্জ জিলাৰ এক ঘূৰণীয়া পাহাৰীয়া অঞ্চল। ক্ষেত্রফল প্রায় তিনিহাজাৰ বৰ্গ কিল’মিটাৰ। এই অৰণ্যাঞ্চল শালগছেৰে ভৰা। কোনো ঠাইত ঘন, কোনো ঠাইত সেৰেঙা। আকৌ…
ড° ইৰাণী হাজৰিকা কাইলৈৰ পৰা মনসা পূজা আৰম্ভ হ’ব৷ তাৰ বাবে যোৱা এমাহ ধৰি বাপুকণহঁতৰ ঘৰতো পূজাৰ যো–জা চলিছে৷ প্ৰতি বছৰে শাওণ আৰু ভাদ মাহৰ দোমাহী দিনাৰ পৰা তিনিদিন ধৰি এই পূজা হয়৷ তাৰ মনত পৰা দিনৰে পৰা মনসা পূজাত দেউতাকে দেওধনী…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বতৰটো সঁচাকৈয়ে বেয়া হ’ল। ‘বেয়া’ মানে বৰষুণ আহিল। পথাৰত ধান দোৱাৰ সময়ত বৰষুণ আহিলে খেতিয়কসকলে বেয়া পায়। মুঠিবোৰ বৰষুণত তিতি নষ্ট হোৱাৰ ভয় থাকে। পথাৰত পানী জমা হ’লে ডাঙৰি বান্ধিবলৈও অসুবিধা হয়। সেয়ে সাতে সোতৰই মিলাই ধান দোৱাৰ…
দিলীপ ফুকন বগীবিল দলংপূৰ্ব কথামালাত লিপিত খাই লাগি আছিল মিৰি নাও-ফিৰি নাও৷ চর্যাপদৰ নাৱৰ দৰে বোধিচিত্তস্বৰূপ নহয় এই নাও নাইবা নৈৰাত্মা নাৱৰীয়া৷ প্ৰাচীন পুৰুষ এই নাৱৰীয়াই কোনোকালে লৌহিত্যত স্নান কৰা নাই অথচ ঘূলিত পৰা ম’হৰ দৰে প্ৰাত্যহিক অৱগাহন লুইতৰ পানীত৷…
স্মৃতিৰেখা দেৱী অংকন: বৰ্ণিল মহন্ত (যোৱা সংখ্যাৰ পাছৰ অংশ) প্ৰায় প্ৰতিদিনেই গধূলি হোৱাৰ লগে লগে গাহৰিসকলক দুই-তিনিটা দলত ভাগ হৈ অতিথিশালাৰ পিনে যোৱা অনেকে দেখা পালে৷ প্ৰথমে মনে মনে গৈছিল যদিও লাহে লাহে গাহৰিসকল একেবাৰে খোলাখুলিকৈয়ে যাবলৈ ধৰিলে৷ অতিথিশালাতো প্ৰথমে…
নিয়ৰকণা কাশ্যপ সোণালী আৰু কমলা এই শতিকাৰ প্রিয়তম ৰং, বুজিছাসেয়ে নৈ পুতি বিৰিখ ঢাকি বাঢ়ি আহিল মৰুভূমি তেওঁৰ মাতত আছিল উচুপনিত সেমেকা ভগা-ছিগা উশাহহৰিৎহীনতাত ভুগি ৰঙচুৱা হোৱা অৰণ্যানিত এয়া, মোৰ সোঁকান্ধত মূৰ থৈ এজন জঁই পৰা পুৰুষ ববচা বনৰ দৰে ঘনকৈ বঢ়া লোভ আৰু ৰাজনীতিতভেঁকুৰতকৈও শুকুলা…
অৱনী কুমাৰ শৰ্ম্মা পৰিয়ালসহ আমেৰিকালৈ চিৰস্থায়ী বাসিন্দা হৈ মই ১৯৭২ চনতে আহিলোঁ৷ চাওঁতে চাওঁতে এই দেশত আমাৰ এতিয়া ৪৭ বছৰ পাৰ হৈ গ’ল৷ অৱশ্যে ইলেক্ট্ৰিকেল ইঞ্জিনীয়াৰিঙৰ মাষ্টাৰ ডিগ্ৰী কৰিবলৈ, মই ১৯৬৪ চনত ১৬ মাহৰ কাৰণেহে আমেৰিকালৈ আহিছিলোঁ৷ সেই ১৬ মাহ…
মূল ৰচনা: ৰাস্কিন বণ্ডে অনুবাদ: স্ৰোতস্বিনী তামুলী অংকন: বৰ্ণিল মহন্ত আইতাকে দূৰৈৰ নৈখনৰ কল্ কল্ শব্দ শুনা পাইছিল, ভৰিৰ তলুৱাত পাইন গছৰ বেজীৰ দৰে পাতবোৰৰ উমান পাইছিল, তেওঁ তেওঁৰ নাতি ল’ৰা মণিৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰিছিল। কিন্তু তেওঁ নদীখন অথবা গছবোৰক দেখা নাপাইছিল, আনকি মণিকো।…
জুৰি বৰুৱা কুকাৰৰ হুইছেল আৰু বাউল। নির্দোষীৰ চকু আৰু দালানৰ লক্ডাউন। অস্বস্তিত ভোগা কুলিৰ মাত। দাৱতবিহীন ঈদ। আৰু এই দীঘল বাটত খঞ্জৰ এখন হৈ বাঢ়ি অহা নিৰৱতা। চাৰা দুনিয়া যেনিবা কিনিয়ে পেলালা, কিবা লাভ হ’ব বুলি ঘোষণা কৰিব পাৰিবা? এই কথা আজিকালি…