বাঘিনীৰ সত্য জীৱন কাহিনী ‘বাঘৰাণী খইৰী’ মূল : অখিল মোহন পট্টনায়ক অনুবাদ : ড° ৰত্নোত্তমা দাস বিক্ৰম কিছু দিনৰ পাছত কুকুৰপোৱলিটোৰ চকু মেল খালে। আৰু সি সূৰুযৰ কোমল কিৰণত যাক প্রথম দেখিলে, সেয়া আছিল তাৰ বাঘিনী মাহী খইৰী। চকু মেলাৰ পাছত খইৰীয়ে…
পৰিস্মিতা বৰদলৈ (জীৱনৰ পৰা পলাই নহয় জীৱনক প্ৰত্যাহ্বান জনাই উদ্যাপন কৰিব বিচৰা প্ৰতিজনৰ হাততে) আগকথা : জীৱন দূবৰিবনৰ দলিচাৰ দৰে নিমজ নহয়, নহয় সমতলৰ দৰেই সমান৷ সেইবুলি পংকিল সময়ৰ অজুহাত লৈ সমগ্ৰতাক দোষ দিয়াটো জানো সমীচীন? কাঁইটৰ মাজতেই গোলাপ ফুলে৷ গোবৰৰ…
মুন্মি মহন্ত প্ৰত্যেক শিশুৰে মাত সমান বয়সত নুফুটে। সকলোৰে ক্ষেত্ৰত ভিন্ন হয়। কিছুমানে এবছৰ পাৰ হোৱাৰ পাছতে বাক্য ক’বলৈ শিকে আৰু আন কোনোৱে শিকে কিছু পলমকৈ। শিশুৰ মাত-কথাৰ ক্ষেত্ৰত মাকগৰাকীৰ ভূমিকা যথেষ্ট মন কৰিবলগীয়া। কাৰণ শিশুৱে সকলোতকৈ বেছি মাককে অনুকৰণ…
ৰত্না ভৰালী তালুকদাৰ নিক’লা ফুচিনা (Nicola Fucigna) একেৰাহে এগৰাকী কবি আৰু স্থপতিবিদ৷ তেখেত কনষ্ট্ৰাকশ্যন (constructionlitmag.com) নামৰ অনলাইন আলোচনী এখনৰো মুখ্য সম্পাদক৷ আলোচনীখনত ‘পয়েট্ৰি এণ্ড আৰ্কিটেকচাৰ’ নামৰ এটা দীঘলীয়া নিবন্ধত তেখেতে কবিতা আৰু স্থাপত্যবিদ্যাৰ মাজৰ কিছুমান সম্পৰ্কৰ কথা কৈছে৷ নিবন্ধটিত তেখেতে কবিতা…
হেমচন্দ্ৰ কছাৰী ন-মাহ ন-দিনৰ সপোন এটাক বহুবাৰ চেষ্টা কৰিও দিঠকৰ ৰূপ দিব নোৱাৰি অন্ধকূপত সোমাল দম্পতী অন্ধকূপেই ৰোহঘৰ ৰোহঘৰ নিৰাপদ বাহিৰলৈ গ’লেই যেন বেলিয়ে থুৱায় বতাহে কোবায় নেপথ্যৰ পৰা গুম্গুমাই আহে ‘‘শুভকামত গ’লে বাঁজী তিৰোতা দেখিব নাপায় যাত্ৰা নষ্ট হয়’’…
পংকজ প্ৰতিম বৰদলৈ দিফলুজান সাক্ষী হৈ আছে বহু উত্থান-পতনৰ। দিফলুপাৰৰ প্ৰতিঘৰ মানুহৰ বহু গুপ্ত কথাৰ সাক্ষী দিফলুজান দিফলুজানৰ সোঁতত বৈ গৈছে বহু আৱেগ, বহু স্মৃতি, বহু আনন্দ-উত্সাহ। দিফলুজানে কঢ়িয়াই ফুৰে বহুতৰ যন্ত্রণা। বহু নোকোৱা কথা। দিফলুজানৰ লগত কথা পাতি শাঁত পৰে…
কবি : টি. এছ. এলিয়ট অনুবাদ : ড° দীপশিখা ভাগৱতী ৰিক্ত মানুহ বৃদ্ধ জনৰ বাবে একড়ি (১) শুকান তৃণৰে পূৰ্ণ কৰি শিৰসজ্জা, সমগ্ৰতাৰে হাওলি পৰা, আমি ৰিক্ত মানুহ, আমি অসাৰ মানুহ৷ অস্! নিৰ্জৰ কণ্ঠৰ বৃন্দগীত যেন এই দুৰ্বল কোলাহল, যেন আৰৈয়া ঘাঁহত বতাহৰ…
অৰ্চনা পূজাৰী পৰ্বতৰ শৃংগৰ এটি সৰু সংস্কৰণ ভিতৰখন তলাতল ঘৰ বিচুৰ্তি হোৱাৰ পাল কি দেখিলোঁ কি দেখিলোঁ অ’ সৰুকণ সামান্য পোক খলপা-খলপি বিশাল সাম্ৰাজ্য বাঁহগছৰ চুপাটোৰ গুৰিতে উঁইহাফলু উঁইহাফলু ভাঙোতে দেখিছিলি নে অ’ সৰুকণ ৰত্নাকৰৰ ছাঁ ওৰে বাটতো…
ডেইজী অনুৰঞ্জনা পুৰণি বগা চোলাটো মোৰ আলনাত এতিয়া নাথাকে এসোপা কজলা দাগেৰে সি এতিয়া মাথোঁ বিচাৰি ফুৰে পিৰিক-পাৰাক চকুৰ বাট . ৰ লাগি চাব পৰাকৈ আগৰ ভমকাফুলীয়া চাৱনিটো এতিয়া আৰু তাৰ নাই নতুনৰ চিকচিকীয়া গোন্ধটোও হেৰাল . মাজে মাজে সেমেকা চকুৰে…
দ্বীপৰাজ আজি জীৱনৰ কথাকে কোৱা যাওক : (অলপ পাছতে মই ৰাজহুৱাকৈ ঘোষণা কৰিম মদ নাখাওঁ ২১-ত ২০ নম্বৰ ষ্টেচনতে শেষ চুৰটটো শেষ কৰি মোহাৰি পেলাম ভৰিৰে…) কাইলৈৰ পৰা কেলেণ্ডাৰখন পঢ়া টেবুলত থাকিব ভেঁকুৰা ডায়েৰীবোৰ সোমাব আলমাৰীত… এদিন ল’ছালীয়ে পঢ়িব, কিদৰে…