Tag ভাষা

স্বপ্নপালক

অংকিতা বৰুৱা টুনি লাইট আৰু বহুবৰ্ণী পাখি ওলমি থকা ঘূৰণীয়া আকৃতিৰ যতনটোক সি হাতেৰে ঘূৰাই পকাই বৰ মনোযোগেৰে পৰীক্ষা কৰিছে৷ ঘূৰণীয়া অংশটোৰ আৰম্ভণি অথবা শেষ বিন্দুটোক বিচাৰি উলিয়াব পাৰে নেকি সূক্ষ্মভাৱে পৰ্যবেক্ষণ কৰি মাজে মাজে চকু দুটা মোহাৰি লয় সি৷…

চক্ৰ

 নীলোৎপল বৰুৱা   চক্ৰৰ বিষয়ে জনাৰ আগলৈকে শ্ৰীচক্ৰধৰ নাথ, পিতা ৺ ডিম্বধৰ নাথ, সাং- লাচিমৰ চুক, মৌজা-চুকাপথাৰ, এজন পুৰামাত্ৰাৰ সৰলৰৈখিক ব্যক্তি আছিল। যেন এটা চিধা পকা আলিত চলি থকা চিকচিকিয়া বাছগাড়ী এখনৰ যাত্ৰী। ‘ইতি আপোনাৰ একান্ত বিশ্বাসী’ শৈলীৰ। জীৱনৰ পৰ্যায়বৃত্ত…

‘কবিতা বিদ্ৰোহ’

পংকজ প্ৰতিম বৰদলৈ   সমাজ আৰু জাতি যেতিয়া সংকটৰ সন্মুখীন হয়, প্ৰতিবাদী জনতাই যেতিয়া বজ্ৰনিনাদেৰে ৰাজপথ কঁপাই  তোলে, সেই আৱেগ, জোৱাৰ আৰু প্ৰতিবাদী সত্তাই সকলোৰে মন চুই যায়৷ সৃষ্টিশীল মনবোৰ বেছি সংবেদনশীল আৰু কবি, গীতিকাৰ, চিত্ৰকৰ আদি শিল্পীসকলৰ মন–মগজু সংকটময় সময়ে বেছিকৈ উদ্বেলিত কৰি তোলে আৰু তেতিয়াই সৃষ্টি হয় কিছু…

উলাহেৰে উভতি চাওঁ – ১৯

 ড° পোনা মহন্ত (ছেপ্টেম্বৰ, ২০২১, খণ্ডৰ পিছৰ পৰা) এই কথা আগতে কৈ আহিছোঁ যে এজন ছাত্ৰ হিচাপে নৱম শ্ৰেণীৰ শেষছোৱা আৰু দশম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম কেইমাহমান মোৰ বেছ ব্যস্ততাত গ’ল৷ বিশেষকৈ স্কুলৰ আলোচনী ‘কাৰেংঘৰ’ৰ সম্পাদকৰূপে আৰু ‘ভাৰত দৰ্শন’লৈ যোৱা বাবে নিয়মীয়া…

জাতীয় জীৱন, জাতীয় সমস্যা আৰু জাতীয় কৰ্তব্য

অসমীয়া জাতীয় জীৱন, অসমীয়া জাতীয় সংস্কৃতি, অসমীয়া জাতীয় স্বাৰ্থ, অসমৰ জাতীয় সংগঠন… এনেকৈ বহুত জাতীয় অভিধাজড়িত প্ৰসঙ্গ অনবৰতে, প্ৰায় প্ৰতি দিনেই অসমীয়া সংবাদ মাধ্যম নাইবা সামাজিক ইলেক্‌ট্ৰনিক মাধ্যমত পোৱা যায়৷ সামাজিক ইলকেট্ৰনিক মাধ্যমত আজিকালি ‘জাতীয়’ শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ সৰ্বাধিক ৷ লক্ষ্য…

সম্পূৰক

পল্লৱী কৌশিক শৰ্মা নাই.. একোৱেই প্ৰশমিত কৰিব পৰা নাই তাইৰ অস্থিৰতাক। কাকো ভৰষা বা নিশ্চিতিৰে ল’ব পৰা নাই তাই৷ চাৰিওফালে যেন কৃত্ৰিমতাৰ সাজ পিন্ধা এজাক মুখাধাৰী জীৱ! হতাশাৰ চৰম বিন্দুত উপৱিষ্ট হৈ নিজকে তুলি ধৰা ইমান কষ্টকৰ নে! এৰা, ভীষণ…

প্ৰস্তুতি

যশোৱন্ত নিপুণ           কাষৰ মানুহজনৰ চিঞৰ আৰু কেঁকনিৰ শব্দবোৰে গোটেই নিশাটো মোৰ চকুলৈ টোপনি আহিবলৈ দিয়া নাছিল ৷ সেই কাৰণেই বোধহয় খুৰাৰ বিছনাৰ কাষৰ নীলা কুচন লগোৱা সৰু বিছনাখনত ৰাতিপুৱাতেই অলপ সময়ৰ বাবে মই বৰ গভীৰ টোপনিত লালকাল দিছিলোঁ…

এই সকলো ভ্ৰমৰ বাবেই যদি জী থাকিব পাৰি

 (গীতালি বৰাৰ ‘অন্তৰতম’ উপন্যাস পঢ়ি)  বৰ্ণালী বড়া   ছিগি যোৱা চেতাৰৰ তাঁৰ বিচ্ছিন্ন সময়ক ধাৰণ কৰা একাকী অস্থিৰতা ৰেপি ৰেপি ৰাতিৰ নিৰ্লিপ্তি সেই সুৰ নে সুৰহীনতাত জী উঠে শেষ ভাবনা   নিদ্ৰামগ্ন চকুৰ ভাষাত হেৰায় অনিদ্ৰাৰ পৃথিৱী সাঁচি ৰখা অতবোৰ…

মহামাণিক্য, মাধৱ কন্দলি আৰু এখন অনালোচিত শিলালিপি

পুলিন কলিতা   মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ “পূৰ্বকবি অপ্ৰমাদী” মাধৱ কন্দলিৰ সময় আৰু স্থান তৰ্কাতীত ভাবে নিশ্চিত হ’বলৈ এতিয়াও বাকী। অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী লেখকসকলে কন্দলিক ত্রিপুৰাৰ ৰাজসভাৰপৰা কপিলীপাৰ হৈ দিখৌৰ পাৰলৈকে বিভিন্ন ঠাইত নিজৰ নিজৰ বিশ্লেষণ মতে থৈছে৷ কোনো কোনোৱে তেওঁক জয়ন্তা…

আমেৰিকাৰ ঘৰত বহি সংস্কৃত ভাষাৰ ৰোমন্থন

 অৱনী কুমাৰ শৰ্ম্মা   আমি হাইস্কুলত পঢ়া দিনত ক্লাছ ছেভেনৰ পৰা ক্লাছ টেনলৈকে সকলো ছাত্ৰই– মানে ল’ৰাই– সংস্কৃত ভাষা পঢ়াটো বাধ্যতামূলক আছিল৷ ছাত্ৰীসকলৰ– মানে ছোৱালীসকলৰ বাবে এই নিয়মটো প্ৰযোজ্য নাছিল৷ ছাত্ৰীসকলে সংস্কৃতৰ ঠাইত ‘গাৰ্হস্থ্য বিজ্ঞান’ (Home Science)-ৰ দৰে বিষয় পঢ়িব পাৰিছিল৷…