sdblogs2011

sdblogs2011

ধেৱাই ধোৱা ধৰণী

অজিত ছিংনাৰ  (৫) কলঙৰ পাৰে পাৰে এটা লুংলুঙীয়া বাট৷ ডাঠ হাবিৰ মাজেৰে যোৱা বাটটোৰে গৈ আছে তেমেকা আৰু কেৰ্পাই৷ সিহঁতৰ গাত একোটাকৈ বনিয়ন, কঁকালত কপাহী কাপোৰৰ চুৰিয়া আৰু হাতত একোখনকৈ দা, কান্ধত একোটাকৈ মোনাও আছে৷ কিছুদূৰ যোৱাৰ পাছতে সিহঁত এটুকুৰা…

গান্ধী ফাগ্লা : পঠন আৰু প্ৰত্যাশা

দিগন্ত ৰাগ   গল্পত নতুনত্ব বিচাৰি পালে, বিষয়ৰ বৈচিত্র্য থাকিলে ভাল লাগে।গল্প এটাই, গল্প এটাৰ কথকে আমাক ভাবিবলৈ বাধ্য কৰালে গল্প পঢ়াৰ আগ্ৰহ তীব্র হয়। অসম আন্দোলন, আৰ্মী আলফাৰ সংঘাত আদি পটভূমিত ৰচিত একে ষ্টাইলৰ গল্প সমূহ পঢ়ি কেতিয়াবা বিৰক্তি অনুভৱ…

নিচুকনি গীত

 মূল : মেক্সিম গৰ্কি ভাবানুবাদ : যশোৱন্ত নিপুণ   গ্ৰীষ্মৰ এনিশা নগৰৰ প্ৰান্তৰ এক জনশূন্য পথত মই এটা অদ্ভুত দৃশ্য দেখিছিলোঁ :  এজনী তিৰোতাই ডাঙৰ দোঙ এটাৰ মাজত থিয় হৈ সৰু ল’ৰাৰে দৰে ভৰি মাৰি, খেদালি খেদালি বোকাপানীবোৰ ছিটিকাইছে-  ভৰি মাৰিছে আৰু  নাকী সুৰেৰে…

কলা কি?

  মূল : লিও টলষ্টয়ৰ ‘What is Art?’  অনুবাদ : ড০ বিৰিঞ্চিকুমাৰ দাস   (৩)  ৰাছিয়ান ভাষাত krasota  (সৌন্দৰ্য) শব্দটোৰে আমি কেৱল সেইবোৰ বস্তুক বুজাওঁ যিবোৰে আমাৰ দৰ্শনেন্দ্ৰিয়কহে মাথোন আনন্দ দিয়ে। আৰু যদিও শেহতীয়াকৈ মানুহে ‘এটা জঘন্য কৰ্ম’ অথবা ‘সুন্দৰ…

বিফ’ৰ স্প্ৰীং : অথঃ পূৰ্ব বসন্ত-সংবাদ

ৰিমলি বৰকটকী     মনৰ সংবাদ বসন্তৰেই হওকেই বা শীতৰেই হওক, ইটো মনৰেই কথা। বিফ’ৰ স্প্ৰীং এনে এখন চলচ্চিত্ৰ-য’ত প্ৰাক্ বসন্তৰ সময়ছোৱাত কেইজনমান ব্যক্তি বা চৰিত্ৰৰ জীৱনৰ কিছু সময় আৰু ঘটনা প্ৰবাহক তুলি ধৰা হৈছে। আটাইকেইটা চৰিত্ৰই আন্তঃসংযুক্ত। গত ২০২৩…

মহাকবি কালিদাসৰ ঋতুসংহাৰম্

  অনুবাদ : কৌস্তুভমণি শইকীয়া দত্ত  প্ৰথম অধ্যয় ।। অথ গ্রীষ্মঃ ।। ।। গ্ৰীষ্ম বৰ্ণনা ।। এতিয়া গ্ৰীষ্ম । সূৰুযৰ কি প্ৰচণ্ড উত্তাপ মোহনীয় হৈ পৰিছে জোনাক । কমিছে জলাধাৰৰ জল নিৰন্তৰ স্নান আৰু অৱগাহনত । এতিয়া দিনৰ অন্তত ৰমণীয়…

কণমানিৰ চিন্তা

 নিমিষা শইকীয়া মোক বাৰু তুলি তালি  মা দেউতাই কৰিলে ডাঙৰ কেতিয়াবা  চিন্তা কৰোঁ        পৃথিৱীৰ মাক দেউতাকনো কোন !!        থাকে বাৰু ক’ত ? মাক সোধোতে ক’লে আকাশত থাকে বোলে      পৃথিৱীৰ মাক ওখ ওখ পাহাৰত থাকে …

আই

 বিভাৰাণী তালুকদাৰ (এ) আই,  এশাৰীলিখিবলৈ কওঁতে লিখিলা চাৰিশাৰী অগ্নিপাহাৰৰ চিত্ৰলেখা সখী অনুমানতে আঁকিলা নেদেখা ছবি সমাধান দিলানজনা কথাৰ দেখুৱালা বাট আদেশ শিৰোধাৰ্য! ভেন গঘৰ কটা কাণ পানেই-জংকিৰ প্ৰাণদান সকীয়ালা নিৰ্মমতাৰে বুদ্ধিৰ বিচাৰত নাই আৱেগৰ দাম বুদ্ধিৰে লিখিব পাৰি প্ৰেমৰ কবিতা…

বহাগ

গীতাঞ্জলি বৰকটকী  চ’তৰে শেষতে বহাগে পালেহি গছে বনে সলালে পাত। ঢোলটি বাজিলে পেঁপাটি বাজিলে তত নাইকিয়া গাত॥ আয়ে সূতা কাটিছে বায়ে সূতা কাটিছে নেওথনী যঁতৰটি খৰকৈয়ে ঘূৰাইছে ভনীটিয়ে তাঁতৰ পাতত বহি থৈছে গৰকাতে ভৰি ৰঙা ফুলৰ গামোচা ব’বই যে লাগিব…