অংকুৰিতা ফুকন সিকি এটা মুঠিত লৈমই পৰিভ্ৰমণ কৰিছোঁ বৈয়ামৰ ব্ৰহ্মাণ্ড সৌৰজগতৰ যিকোনো দৃশ্যমান জ্যোতিষ্কৰ দৰে দোকানৰ‘গেৰেলা’ বৈয়ামকেইটাও মোৰ চকুত জিলিকি আছে একো একোটা নক্ষত্ৰৰ দৰে সিকিটোৰে এটা টেঙা মৰ্টন কিনিম কাণসমনীয়া হৰেনৰ চকুৰ আঁৰ হৈহাতৰ টিপতে ভনীয়েক সুৰৰ মুঠিত গুঁজি দিম… মোৰ খোজত আজি বয়ঃসন্ধি প্ৰেমৰ…
নীলাভ সৌৰভ হাইস্কুলতে ফুলিছিল জী উঠাৰ মাধৈমালতিতেওঁৰ সৈতে কথা পাতি পাতি মৰি আহিছিলোঁ দিনক দিনে তেওঁ জীয়াই থাকিব লাগিছিলবহুবাৰ বজাৰত তেওঁক ভাল বস্তু কিনা দেখিছোঁ মৰাৰ পৰা দূৰলৈ উৰ্ত্তীৰ্ণ হোৱা এখন চহৰৰ মানুহ আছিল তেওঁ আচৰিত নালাগেনেতাৰ পাছত কেইবাবাৰো কথা কৈ কৈ মৰা…
ধ্ৰুৱকুমাৰ তালুকদাৰ (এক)কিন্কিনীয়া এজাক বৰষুণত বাটটো তিতি উঠিছিল। আমি ইজনে সিজনৰ হাতত ধৰা-ধৰিকৈ আহি আছিলোঁ বৃন্দাবনলৈ… ৰাতিৰ চৰাইবোৰ গুচি যোৱাৰ পাছত বৃন্দাবনত ৰাতি পুৱাইছিল। আৰু নাওঁ এখনৰ পৰা কিছুমান ৰঙা-নীলা কপোৰ যমুনাৰ বুকুলৈ দলিয়াই দিছিল হেমন্তৰ মেঘবোৰে… ৰঙা কপোৰবোৰ আমি গাত পিন্ধি লৈছিলোঁ আৰু…
অত্ৰেয়ী গোস্বামী বায়ু আৰু পানীৰ দৰে এক নিখুঁত সত্য— মাটি৷ সকলোৰে আদি স্থিতি সকলোৰে ইতিবৃত্তি সংগোপনে শুই থাকে মাটিত৷ কোনেও নাজানে মাটিৰ ভৰ সকলোতে কেৱল মাটিৰ দামদৰ৷ উস্–আস্ নকৰা ইমানবোৰ বোজা মাটিৰ পিঠিত! জীৱ-জড় অথবা মাত-অমাত, পাপ-পুণ্য আনকি অপাপ–অন্যায়ৰ এক অলিখিত ইতিহাস সামৰি থোৱা আছে মাটিৰ বুকুত৷ আদম-ইভৰ পূৰ্বজ কাহিনী মহৰ্ষিৰ অভিষন্ধি, যদুবংশৰ বিনাশ গান্ধাৰীৰ অভিশাপ৷ গন্ধমাদন পৰ্বত, বিষল্যকৰণি হনুমানৰ ঈশ্বৰভক্তি, সকলোৰে সাক্ষী সেই…
অলকা মহন্ত বৰুৱা পিঠিত ডাৱৰৰ বোজা লৈ ঘোঁৰাবোৰ আহে শ্বেতকায় সময়ক বান্ধি থৈ নাচে…দুফালে গৰ্জনহীন কাগজৰ বাঘসুযোগসন্ধানী কেতিয়াবা ঘোঁৰাও হয় হিংস্ৰবেলি নপৰা দিনবোৰ গৰকি গুচি যায় কদমত ঘোঁৰা ডাৱৰে পোহ নামানে সময়ৰ পিঠিত উঠি শূন্যত আঁকি যায় জীৱন নক্সা লেকাম টনা ঘোঁৰা জুৱাত হাৰে মামৰ লগা ঘোঁৰা জীৱনত জিকে আচল ঘোঁৰাক লেকাম…
ভাস্কৰ জে নাথ যেন জোনটো এখন ক্ৰিম সনা ৰুটীহে! ভেলেকা দি কামুৰি থাকোঁ আঙুলিৰ কাঁচিজোন নখ এই কথাবোৰ মোৰ লগত আৰু কাৰ মিলে কোৱা? এঘটি পানীয়ে ডিঙি নিজৰা অতিক্ৰম কৰোঁতে পেটৰ পুখুৰীত গীত বাজেএঘুমটি যাম বুলি লওঁতেই চকুৰ পটাত নিমখৰ পাহাৰ এখন খহি পৰে চাৰিটা…
জ্যোতিনীলিমা গগৈ কি উৎসৱ হৈছিল ২০২০–ত? দেশে দেশে সকলোৰে বাবে এখনেই নিমন্ত্ৰণী পত্ৰ বসন্তৰ এপাহি কপৌ বা বৰ্ষাৰ এপাহি খৰিকাজাঁই কাৰো হাতত নাছিল স্বাগতৰ বাবে সুদীৰ্ঘ দিন টুলুঙা নাৱত চিপ্চিপাই পানী খেলি আহি আছিল শোকযাত্ৰী আজন্ম প্ৰীতিও কি যে এক পানীধেমালি …. মানুহবোৰে হাতে হাতে কঢ়িয়াইছিল নিৰ্জনতাৰ…
Letters to a Young Poet মূল (জাৰ্মান): ৰেইনাৰ মাৰিয়া ৰিল্কে এম্ জি হাৰ্টাৰ নৰ্টনে কৰা ইংৰাজী পাঠৰ পৰা অনুবাদ : ৰমানন্দন বৰা পঞ্চম পত্ৰ ৰোম, অক্টোবৰ, ১৯০৩ প্ৰিয়বৰ, মই ফ্ল’ৰেন্সত থাকোঁতে ২৯ আগষ্ট তাৰিখে তোমাৰ পত্ৰ পালোঁ৷ দুমাহ পাৰ হ’ল৷ মই এতিয়াহে তোমাৰ…
স্মৃতিৰেখা দেৱী অংকন: বৰ্ণিল মহন্ত (যোৱা সংখ্যাৰ পাছৰ অংশ) জোন ওলাবলৈ পালে কি নাপালে, বাটলুৰ বাহিৰে বাকী কেউজন সভাসদ ইতিমধ্যে মহাৰাজ কেশৰীৰ বাসস্থানত আহি উপস্থিত হ’লহিয়েই৷ ‘তাৰ মানে বিষয়টোৰ গুৰুত্ব সকলোৱে বুজি পাইছে’– মহাৰাজে ভাবিলে৷ : আপোনাৰ চিন্তাৰ কাৰণটো মই…
– সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিত মোৰ নামটো মাইকত উচ্চাৰিত হ’ল৷ লগে লগে সকলোৱে মোলৈ চালে৷ মই থিয় হ’লোঁ৷ কোনোবা এজন আগবাঢ়ি আহিল৷ মোৰ সমুখত মাইক্ৰফ’নটো ডাঙি ধৰিলে৷ মই পিছে তেওঁৰ ফালে নাচালোঁ৷ মই বহি থকা চকীখন হোঁহকাই পিছুৱালোঁ আৰু লাহে…