Category কবিতা

প্ৰাঞ্জল হাজৰিকা এলাগী হোৱা টেবুলখনত আজিকালি জেঠি বগায়, মকৰাই ঘৰ সাজে ।   কাঠেৰে সজোৱা দুটা দ্ৰয়াৰ আৰু মুখবোৰ দেখাপোৱাকৈ আইনা এখনৰ সৈতে  এখন চাৰিঠেঙীয়া ভঙা পুৰণি ড্ৰেছিং টেবুল আমাৰ ঘৰতো আছে এতিয়া ঘুণে ধৰিছে ।   আইতা থকালৈকে বেছ…

আবেদুৰ ৰহমান কথা কৈ থকাটোৱেই জীৱন! যদিওবা নক’বলগীয়া কথা কৈয়েকালাতিপাত কৰোঁক’বগীয়াবোৰহে ক’ব নোৱাৰোঁভয়, জানোচা জীৱনেই হেৰায় ক’বলগীয়া কথাবোৰ লুকুৱাই থ’ওঁসাজোঁ এখন কাৰাগাৰক’বলগীয়া কথাবোৰ নিক্ষেপ কৰোঁ কাৰাগাৰতকাৰাগাৰৰ চৌপাশে পহৰা দিওঁযাতে ভুলতেও জিভালৈ পিছলি নাহেক’বলগীয়া কথাবোৰ ক’বলগীয়া কথাবোৰ কাৰাগাৰত থওঁ বাবেক’বলগীয়া হয় বহু নক’বলগীয়া কথাকেতিয়াবা…

 গীতুমণি তালুকদাৰ   মই প্ৰাতঃকালতে দেখিছিলোঁ বতাহৰ ডাল আৰু পোহৰৰ ফুলেৰে ভৰুণ এজোপা গছ; য’ত প্ৰতিপাহ ফুলেই আপোনপেটীয়া আৰু চকুচৰহাৰ মনৰ পৰা খান্দি উলিয়ায় অন্ধকাৰ, প্ৰতিটো ডালেই নিৰ্মল সুৱাসেৰে ভৰাই তোলে চৌদিশ৷   দুপৰৰ বেলিটো মূৰত লৈ গৰম হয় জুৰ…