গাৰ্গী ভূঞা কিয়নো সাউতকে উঠি দাঁত জিভা নামাজি ম’বাইলছটি মেলিলি বাহিৰলৈ আহ, গছ-বন চাচাচোন শিলিখাজোপাৰ ডালত সৌৱা চৰাইৰ ধেমালি সেইছটি যেতিয়া দৰকাৰ পৰে তেতিয়াই চাবিৰাতিপুৱা জোঁটাই হ’লেও বাতৰি কাকতখন পঢ়িবিচাবিচোন কিমান ভাল লাগিববস্তুবোৰ নিজে আয়ত্ত কৰি জানো বোপাই! দেশৰ দিন-কাল…
পৰাগজ্যোতি মহন্ত আসৈ দিলে শিলৰোনাথাকে অৱকাশ সলাবৰ উশাহকথাচহকী শিল বুৰঞ্জীয়েও ঢুকি নোপোৱা অনেক কথাকথাবোৰ শিলৰশিলৰ কথাৰ আঁৰ-বেৰ নোহোৱা। বৰ নিলাজ। এদিন কথাৰ মাজতে শিলে কৈ পেলালেবুকুৰ পুৰণি যিবোৰ ঘা শিলে সাবটি আছে চিৰকাল৷ সিবোৰসভ্যতাৰ চানেকিৰ ফুল ৰসে চৌ চৌ ৰূপকথা…
(বিশ্ব-সাহিত্য) ৰুদ্ৰ সিংহ মটক ১৯৩০ চনত এড’নিছৰ জন্ম মধ্য প্ৰাচ্যৰ ছিৰিয়াত। কবি, সমালোচক, অনুবাদক, সম্পাদক এড’নিছৰ আচল নাম আছিল আলি আহমদ ছাঈদ। চৰকাৰ বিৰোধী সাংবাদিকতা আৰু ৰাজনৈতিক কাৰ্যকলাপৰ বাবে তেওঁ নিৰ্বাসিত হ’ব লগা হৈছিল। এড’নিছৰ মতে তেওঁ এনে এক ভাষাত…
মূল: ৱিলিয়াম ৱাৰড্জৱাৰ্থ (১৭৭০-১৮৫০)অনুবাদ: ড০ পোনা মহন্ত ডেফ’ডিল ফুল গিৰি শিখৰত উটি ভাঁহি থকা শুকুলা মেঘৰ দৰে, ময়ো ভ্ৰমিছিলোঁ অনাই বনাই তেনেই অকলশৰে৷ হঠাতে দেখোন চকুত পৰিল সোণালী ফুলৰ শাৰী, সোণ বৰণীয়া হাজাৰ কুসুম ডেফ’ডিল নামধাৰী৷ নদীৰ পাৰত গছৰ তলত হালি-জালি…
মৌচুম বৰুৱা ঊণবিংশ শতিকাৰ প্ৰায় শেষ দশকলৈকে আয়াৰলেণ্ডত নাট্য সাহিত্যৰ সৃষ্টি হৈছিল যদিও ই চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰ ইংলেণ্ডৰ নাট্য সাহিত্যৰ পৰম্পৰাগত পৰিসৰ ভাঙি স্বকীয় মহিমাৰে মহিমামণ্ডিত হ’ব পৰা নাছিল। কিন্তু প্ৰখ্যাত আইৰিশ্ব কবি ডব্লিউ. বি. য়েটছে ১৮৯১ চনত লণ্ডনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা…
ড০ নন্দ সিং বৰকলা আমি প্রত্যেকেই পথাৰ, প্রত্যেকেই প্রেম প্রত্যেকেই তেজৰঙা যোদ্ধা, শিলৰ আদিম সহোদৰ পথাৰ শেলুৱৈ জীৱন বাবেই সেউজীয়া প্রেম নান্দনিক ছন্দোবদ্ধ বাবেই মানুহৰ উৎসৱ যুদ্ধ ৰজাৰ ভূষণ বাবেই প্রত্যেকেই প্ৰত্যেকৰ শত্ৰু আমি প্ৰত্যেকেই বৰষুণৰ পিপাসু…
গীতিকা শইকীয়া সাহিত্য সময়ৰ প্ৰতিবিম্ব। গল্প-উপন্যাস, কবিতা তথা প্ৰৱন্ধ আদি সকলোতে কাহিনী তথা বিভিন্ন বিষয়ৰ উল্লেখেৰে এখিনি সময়ক তুলি ধৰা হয়। পঠনৰ সময়ত সাহিত্যৰ এই কাহিনী তথা বিষয়বস্তুৱে বিভিন্ন পঢ়ুৱৈক বিভিন্ন ধৰণে ৰেখাপাত কৰি যায়। প্ৰায়েই এনে হয় যে কিছুমান…
প্ৰয়াগ শইকীয়া (‘অন্যযুগ’ত শিবানন্দ কাকতিৰ গল্প ‘মেকবেথ’ পঢ়ি) মধুকৈতভ আৰু মেকবেথ আটায়ে ঘাতক আটাইৰে কলুষতাৰে আজিও অশুচি ধৰণীৰ ত্বক ত্ৰিকালৰ তিনিজনী ডাইনী কিনো পাশাৰে বাৰে বাৰে কঁপাৱ মেদিনী কিয় বাৰে বাৰে তোল ৰজা হোৱাৰ জঁক মধু আৰু কৈতভ দুয়ো…
চন্দন গোস্বামী (গীতালি বৰাৰ “গ’ডো আৰু গন্তব্যৰ গল্প”ৰ আধাৰত) গল্প এটাত কবিতাৰ ‘জিন’ বিচাৰি ফুৰোঁতে মেকুৰীজনীৰ নাকত পোৰা মাছৰ কেচেমাকেচেম গোন্ধে ভিৰ কৰেহি ইমান পুৰণি যে গোত্ৰ বিচাৰিও উৱাদিহ হেৰায় ইমান নতুন যে বতাহৰ কাণকো বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি মুঠতে…
ভাস্কৰ জে নাথ কি কৰিব পাৰোঁ সূৰ্যাস্তৰ বিস্ময় চাই থাকিব পাৰোঁ অথবা গজি থকা বনবোৰ চাই থাকিব পাৰোঁ আৰু ভাবিব পাৰোঁ কোন পাপী হাড়ৰ পৰা গজা এই সেউজীয়া আৰু নিয়ৰত তিতা বনৰ ওপৰত খোজ দিব পাৰোঁ অক্টোবৰৰ পুৱা…