Category কবিতা

গজেন মিলি ঘড়ীৰ আঙুলিৰ আমি দাস টোপনি ভগাৰ পৰা টোপনি আহালৈ আমাক নচুৱায় আমি নাচি থাকোঁ বেলিয়ে উঠা বহা কৰে পুৱা-গধূলি নৈ বয় নিৰৱধি ঘড়ীয়ে ঘূৰি ঘূৰি ঋতুৰ কথা কয় বছৰৰ পাছত বছৰ বাগৰে শৈশৱৰ পৰা আলৰ হওঁ ৰজা পাতে…

জুবিলী গগৈ বহু পিছত এৰি থৈ আহিছোঁ মই শৈশৱৰ বেঙেনাবুলীয়া আগলৈ আহাX মোৰ ছাঁ তোমাৰ গাত নপৰক তোমাৰ পিছে পিছে গৈ থাকোঁতে ময়ো চাম সমুখলৈ উভতি চাব পৰাকৈ আছেনো কি এঙেৰুৱা আঁউসীত বুৰ গৈ থকা পিঠাগুৰীয়া এটা পথ ঢিমিকি শলিতাৰ…