দেৱাশিস বুঢ়াগোহাঁই তৰাং পুখুৰীটোৰ সিপাৰে বাঁহনিজোপাৰ গুৰিতে বহি আছে উদং এটা দুপৰীয়া৷ এইপাৰত এজুপি বালিচঁহীয়া বগৰী বগৰীজোপাই বেঙা মেলি মেলি চাই বতাহত উৰি ফুৰা ল’ৰাজাক বল খেলিবলৈ আহিছে বা নাই! গা চমচমোৱা দুপৰ জিলিৰ ঝিলিক দুপৰ শুকান পাতৰ খৰমৰণি— ৰাতিৰ…
হৰেকৃষ্ণ ডেকা কালি গধূলি পথাৰৰ গছকেইজোপাৰ ডালবোৰ লঠঙা হৈ পৰা দেখিছিলোঁ৷ সৰাপাতে তল ভৰি আছিল৷ চকুত লাগিছিল হেলনীয়া বেলিৰ হালধীয়া পোহৰ৷ দোকমোকালিতে বতাহৰ সতেজ স্পর্শ পালোঁ৷ পথাৰলৈ ওলাই আহিলোঁ৷ দেখিলোঁ, সৰাপাতবোৰ এজাক ভাটৌ হৈ ক’ৰবালৈ উৰি গ’ল! কেৱল কল্পনাহে আছে৷…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (৬) For the land where it’s a great travesty To harm a stork’s nest in a pear tree, For storks serve us all… I am homesick, Lord!… পোলেণ্ডৰ কবি চাইপ্ৰিয়ান কামিল নৰ্ৱিডৰ Moja piosnka (II)…
কিশোৰ মনজিৎ বৰা গোটেই বছৰেই কচু বেপাৰীৰ মাৰ্চ এণ্ডিং তথাপি তেওঁৰ বাইচিকলৰ পেডেল ৰৈ নাযায় জুইত পাখি পুৰি মৰিলেও চগাই ভয় নকৰে জ্বলিবলৈ এই চহৰখনত কি লাগিছে কোনেও কাৰো চকুলৈ নেচায় পাচলিৰ দৰতকৈ কম জীৱনৰ দাম …
বিজয় শঙ্কৰ শৰ্মা সকলো সপোনেই সপোন হৈ নাথাকে তাৰে কিছু দিঠকো হয়৷ কোনোবাই কয়, হাঁহিতকৈ হুমুনিয়াহৰ তৃপ্তিহে অলপ বেছি শব্দৰ পৃথিৱীত কবিতা কেতিয়াবা একোখন সাগৰ হয় কেতিয়াবা বৈ থকা নৈ পুৰাতনীয়া সময়ৰ বৰষুণত সঘনাই জহি যায় সপোনৰঙী কঠিন শিলালিপি… পানীৰ বেজি আৰু…
অৰ্চনা ঠাকুৰীয়া চেপি ধৰা শিলৰ ফাঁকেৰে বৈ আহে এছাটি গৰম বতাহযেন হুমুনিয়াহ! না… নহ’বও পাৰে অ’, এয়া উশাহজীৱনৰ মধুৰ সংগীত… যাৰ ভাৱ-সুৰ অদেখা-অদেহী সেই উশাহৰ গৰাকী জনতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাৰস্বত সাধক, ভালপোৱা যাৰ হাতত, চকুত এনেকি তেওঁৰ পৰিধেয় বস্ত্ৰতো বশীকৰণ…
কুমুদ ঘোষ সকলো কবিৰে একোটা নিলিখা কবিতা থাকেলিখোঁ লিখোঁ বুলি ভাবিওকোনো কবিয়েই লিখিব নোৱাৰে সেই নিলিখা কবিতাটো। নিলিখা কবিতাটোক সাক্ষী কৰিকবিতাৰ সমদল আগ বাঢ়ে,নিলিখা কবিতাটোক বুকুত সাবটি প্ৰতিজন কবিয়ে প্ৰতি ৰাতি চকু দুটা মুদে। একেটা কবিতাকে লিখি থাকেঅথচ নিলিখা কবিতাটো লিখিব নোৱাৰে।…
ধন দাস ১) বেটুপাত এটাত বৰশী বাই আছে এটা ৰঙা জিঞাঁই ওপঙি থকা পুঙাটোৰ উৎকণ্ঠাত সাৰে আছে কবি এইমাত্ৰ উজাই আহিব কবিতা আৰু অপমৃত্যু ঘটিব! ২) ছাগলী খেদা বৰষুণজাক পিঠিত লৈ ধূলিত পোত গৈ থকা চাৰিআলিটোৰ ছাটি-ফুটি আলোচনা বেলিটো বাৰু…
ভাস্কৰ জে নাথ খাবলৈ অনাটো পচলা কোনেনো নাজানে এই কথা ননাটো ডাঙৰ হ’ব কলডিলীয়া হাঁহি মাৰি কল লাগিব থোকভৰি অন্ততঃ ভাত নহ’লে কল চলি যায় চলিহাপৰাৰ সংসাৰ পিছে কল পকালৈহে ভয় বাদুলিয়ে খাব বুলি ৰাতিটোৱেই হাতীটো পিছে এতিয়া দিনতে হাতী …
ৰুদ্ৰ সিংহ মটক “ইনফিনিটি” পঢ়ি আছোঁ এই কেইদিন। হাতে পোৱাকৈ শিতানৰ কাষতে থৈছোঁ এই কবিতা পুথিখন। সাম্প্ৰতিক সময়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰা এগৰাকী অখ্যাত অথচ প্ৰচুৰ প্ৰতিশ্ৰুতিসম্পন্ন কবি। তেওঁৰ নাম গীতাঞ্জলী ছানৰাইজ। ঘৰ সৰভোগৰ বৰনগৰত। নতুন কবিৰ কবিতা আমি বিশেষ…