অনুবাদ : ড° ৰঞ্জিত দত্ত (১) গীটাৰ গীটাৰখনৰ কান্দোন আৰম্ভ হ’ল। নিঃশেষ হ’ল পুৱাৰ পিয়লাবোৰ। গীটাৰখনৰ উচুপনি আৰম্ভ হ’ল ইয়াক নিশ্চুপ কৰাটো অৰ্থহীন ইয়াক নিশ্চুপ কৰাটো অসম্ভৱ বৰফখণ্ডৰ ওপৰত মাথোঁ কান্দি আছে একেসুৰীয়াকৈ যিদৰে উচুপি উঠে পানীয়ে, উচুপে বতাহে। ইয়াক…
ড° প্ৰাণ্জিৎ বৰা ১ লৰ্কাৰ ল’ৰালিকালৰ কথা৷ গ্ৰাণাডাৰ ওচৰৰ ফুএ’ণ্টেই ভাকেৰ’ছ নামৰ যিখন গাঁৱত তেওঁৰ জন্ম, তাতেই তেওঁ এদিন দেখা পাইছিল পৰ্বতৰ গুহা এৰি তললৈ নামি অহা দুখীয়া অঘৰী এজনৰ বিষণ্ণ চকুদুটা৷ আঢ্যৱন্ত পৰিয়ালৰ আদৰুৱা সন্তান লৰ্কাই উপভোগ কৰা আৰাম…
অনুভৱ তুলসী পেবলো নেৰুডাই স্পেইনৰ গৃহযুদ্ধৰ বিভীষিকাৰ বিষয়ে লিখা কবিতা ‘আই এম এক্সপ্লেইনিং আ ফিউ থিংচ’ নামৰ কবিতাত ৰাউল, ৰাফেল, আৰু ফেডেৰিক’ৰ নামৰ উল্লেখ আছিল, এনেকুৱাকৈ : ‘Remember Raul? Eh, Rafel? Federico, do you…
অনুবাদ : দীপজ্যোতি বৰা (১) এখন চিঠি মই– এচুকত পৰি থকা এখন কিতাপ অথবা কোনো সন্তৰ সিদ্ধ-বচন, ৰুদ্ৰাক্ষৰ এডাল মালা অথবা কামশাস্ত্ৰৰ এটা কাণ্ড অথবা কোনো আসন গুপ্ত ৰোগৰ বাবে প্ৰচলিত এটা লোক-মন্ত্ৰ কিন্তু মই জানো, মই…
উজ্জ্বল স্মৰণ দত্ত ইলাহী কথাবোৰত পাক ধৰিছে চাপৰি বাজিছে চাপৰত ৰাগীত ৰাগী লাগিছে ৷ কাকূতি বাঢ়িছে আকুতি বাঢ়িছে মেহফিল বহিছে মজলিছ বঢ়িছে চলি আছে চলাই আছে লজেন গুটিত পমি গৈছে ৷ বাদশ্বাহ বাদশ্বাহ গোলাম গোলাম ৷ ক’ৰ কথা ক’ত…
অংকুৰণ আৰ্ফ পদ্যকথা – ১ সময়ৰ পথেদি এটা কাহিনী এই গড়ৰ ওপৰেদি বুৰঞ্জীৰ ঘোঁৰাত উঠি খটপ খটপকৈ পাৰ হৈ যায় সময়ৰ সুৰুঙাৰে সৰি পৰা মাটিৰঙী পাত এখিলাৰ ফাঁকেৰে চিকমিকাই উঠে বুৰঞ্জীৰ চিকুণ চকু হাতত সাৰে ভৰিত সাৰে…
দাদুল ভূঞা অলপ পিছতে ইয়াত এন্ধাৰ হ’ব বেলিটোকে লগতে লৈ যাওঁ ব’ল পানীগাঠি বিষত জুৰুলি-জুপুৰি চকুৰে একোকে নমনি জৰা, ব্যাধি সকলোতেচোন আছোঁ ডাক্তৰৰ দীঘলীয়া পেছক্ৰিপছন ছেগুণ কাঠৰ পুৰণি টেবুলত ঔষধৰ বিজ্ঞাপন যোগ, প্ৰাণায়াম, কপালভাতি মৰ্নিং…
অন্বেষী বৰা মই ধৃতৰাষ্ট্ৰই কৈছোঁ। অন্ধত্বই উপহাৰ দিয়া দৃষ্টিহীনতা অথবা দৃষ্টিহীনতাত লুতুৰিপুতুৰি অন্ধত্ব, খেল মাথোঁ সংজ্ঞাৰ। বুজে, চমঝদাৰসকলে নিৰ্ভুলকৈ বুজে এই কথা। সেয়েহে আপোনাকো কওঁ, জাপ খাই থকা চকুবোৰ খুলি থওঁ আহক। চকু পিন্ধাৰ জোখাৰে মূল্যও যে দিব লাগিব!…
নীলাভ সৌৰভ ছাতি ফুলিবলৈ বতৰ লাগে শীতত নুফুলিলে ইমান একো ক’ব লগা নাথাকে কেৱল নপৰে পৃথিৱীখন যদি ঘুৰি আছে তলৰপৰা ওপৰলৈও উঠে বৰষুণ কেৱল নপৰে প্ৰেমতো প্ৰেমত যদি ঘুৰি আছে ভূমণ্ডল প্ৰেমত উঠেও মানুহ দুৱাৰ খিৰিকি খুলি…
উদয় কুমাৰ বৰুৱা কত যে সপোন উজাই আহে ৰাতিৰ নীৰৱতা ভেদি তাৰে এটাৰ গাত ভেজা দি পালোঁহি এই মায়াৰ নগৰ । যেন মৰুৰ মাজত মৰূদ্যান হৈ ফুলি থকা এখন তৃষাৰ নগৰ শাৰী শাৰী অট্টালিকা, সুদৃশ্য শ্বপিংমল , নানাৰঙী…