Category কবিতা

মৃত

ধৰিত্ৰী বৰুৱা   বুকুত সামৰি ৰাখিবলৈ কিছুমান বিষ লাগে সময়বোৰ সোঁৱৰিবলৈ কিছু আধৰুৱা কথা লাগে। পাগুলি পাগুলি কথাৰ উত্তৰ উলিয়াবলৈ মানুহ লাগে। সকলো লাগে বুলি জনাৰ পাছতো থমকি ৰয় মানুহ,   শিল হয় জীৱন…মৃত হয় মন।     মৃত শৰীৰ…

টুথব্ৰাছ

ঋষভ নাথ   দেউতা ডাঙৰ হোৱা গাঁওখনত এতিয়াও বহু মুখ দেখা পাওঁ এঙাৰে বগা কৰা ছে‍ঁই ফাটি ওলোৱা দাঁতে আন্ধাৰতো আলোক মাতে   তাতে বেলিয়ে গম নোপোৱাকৈ টোপনি টানি ছিঙে খেতিয়কে আৰু পচতীয়া-ঠানি কঁটালি এটা মূৰেৰে দাঁত শালি থাকে আকৌ…

চকুৰ ভাষা যেন অন্তহীন

প্ৰেমনাৰায়ণ নাথ   আমাৰ ড্ৰয়িংৰুমত ক’লা চানেকীয়া আৰু মটীয়া ৰঙৰ এখন চেতাৰ আৰু এখন গীটাৰ য’ত আমাৰেই ল’ৰাহঁতে বোলাইছিল শৈশৱ কৈশোৰ যৌৱনৰ আঙুলি   আমাৰ স্তুতি প্ৰাৰ্থনা অশ্ৰু স্মৃতি ঢাকি আনন্দ আৰু বেদনা মথি মথি অটল আজিও মুখৰ সেই গীটাৰ…

শৰৎ

 হৰেকৃষ্ণ ডেকা   মোৰ ঘৰৰ পদূলিৰ শেৱালিজোপা ফুলিছে ৷ মই দূৰত ৷   ইয়াত প্রৱাসৰ শৰৎ ৷ তাত পাতৰ ৰঙীন মদ।   আজি কুঁৱলী পৰিছে।   ইমান দূৰত, ইমান দূৰত! যোৱা বছৰ ঘৰত সৰা শেৱালীৰ গোন্ধ পাইছোঁ ৷ —- পূৰ্বৱৰ্তী…

অযোধ্যাকথন

স্বপ্নালী কলিতা “এতিয়া ৰামো নাই, সেই অযোধ্যাও নাই” ৰাম নথকাৰ বাবে অযোধ্যা নাইকিয়া হোৱাৰ কথাটো কিবা গোলমলীয়া ৰামে অযোধ্যাত যুৱৰাজৰ ভাও কৰা সময়খিনিত  তাই হিচাপ কৰি আছিল নঙলাৰ পৰা কেইভৰি ৰন্ধনশালালৈ ভিতৰখন, মনৰ গাঁঠিবোৰ কোনোদিন খোল নাখাবলৈ আঁটি আঁটি বান্ধিছিল…

মাটিৰ মাত

দীপিকা শইকীয়া   মাটিৰ মাতষাৰকে ওঁঠত লৈ ফুৰিছোঁ মাতষাৰেই পুহিছে জীৱন মাতৰ চুমাই জুৰিছে হিয়া   হাবিৰ জোপোহা বিজুলী বাঁহজোপাত সোমাই থাকে হঁয়কলি ইনাই-বিনাই কণ্ঠত নিয়াৰি কোমলকৈ মাটিৰ ভাষা   পৰ্বত-পাহাৰ ফালি কল-কল সুৰেৰে আহিছে নৈখন বৈ অটল চেতনাৰ সোঁৱৰণী…

একো নাখাই শুলা যে?

হিল্লোলজ্যোতি সিংহ   – নাজানো, কোনো কাৰণ নাই! যেনেকৈ কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ মাটিৰ কঁপনি উঠে নিঃশব্দে সৰি পৰিলে ফুলবোৰ…   নোখোৱাকৈ পাৰ কৰিছোঁ বহু নিশা মেদ কমোৱাৰ বিলাসিতাৰ বাবে নহয় ভোক নাছিল বাবেও নহয়   মোৰ কাৰণ আছিল অভাৱ  …

অচেতকনামা

দ্বীপৰাজ   ফুটাইদি চোৱাটো বায়’স্কপ নিগেটিভ চকুত চেলাউৰিৰ চুম্বন নৌ হওঁতেই তলনী বুৰ গৈ একুৰা জুই ।   খোলা খিৰিকিৰে নাচাওঁ বুলি থাকিবতো নোৱাৰি আলনাডালত ৰঙীন চচমা ড্রইংৰূমৰ চোফাত কপাহী চমক বেৰত ওলমি থকা ভেন গঘৰ কাউৰীৰ ছবিত লিখা আছে…

‘গোৱাহে এবাৰ মোৰ প্ৰিয় বিহংগিনি’: পৰিপাৰ্শ্ব-সমালোচনা, ৰোমাণ্টিকতাবাদ আৰু ৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ কবিতাৰ পুনঃপঠন

জ্যোতিষ্মান দাস          ইউৰোপৰ ‘যুক্তিৰ-যুগ’(Age of Reason)খ্যাত দীৰ্ঘ অষ্টাদশ শতিকাৰ ‘আলোকপ্ৰাপ্তি’ (Enlightenment)ৰ প্ৰতিক্ৰিয়া হিচাপেই উত্থান হৈছিল–ৰোমান্টিকতাবাদৰ৷ ফ্ৰান্সিছ বেকনৰ  ‘অভিজ্ঞতাবাদ’ (Empiricism), আইজাক নিউটনৰ পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ যুগান্তকাৰী মতবাদৰ প্ৰভাৱ আৰু ৰেনে ডেকাৰ্টৰ বিখ্যাত উক্তি ‘Cogito, ergo sum’ (মই ভাৱো–সেয়ে মই আছোঁ)ৰ ধাৰণাই …

অবৈধ

ড° মৃদুল শৰ্মা কাকো স্পৰ্শ নকৰাকৈ মই ক’ত পাম ভোকৰ ভাত আন্ধাৰ-পোহৰৰ নিৰ্জন গোপন গলিত কেনেকৈ বিচাৰিম হতাশা পাহৰা ৰং কোনেও স্পৰ্শ নকৰিলে মোৰ হাতলৈ কেনেকৈ আহিব দুটা খমখমীয়া টকা কেনেকৈ স্পৰ্শ নকৰাকৈ মোৰ ভিতৰলৈ সোমাই যাব পৌৰুষ কেনেকৈ মই ছ’চিয়েল…