স্কেচ্ছ্
হৰেকৃষ্ণ ডেকা পশ্চিমৰ আকাশত ঘৰমুৱা জোন। তৃপ্ত। ভাগৰুৱা। ওৰে ৰাতি জোনৰ স’তে খেলা কৰি পৃথিৱীয়ে কাটি হৈ শুব খুজিছিল। পূবৰ খিৰিকীৰে হেঁপাহেৰে বেলিয়ে চাইছিলহে— হুৰমূৰাই মানুহৰ কোঢ়ালবোৰ সোমাই আহিল। শ্ৰব্য ৰূপ পূৰ্বৱৰ্তী পৃষ্ঠা পৰৱৰ্তী পৃষ্ঠা
Category কবিতা
পুৱা-গোধূলিৰ বেলি: দুঃসময়ৰ দস্তাবেজ
গীতালী শইকীয়া একো একোজন কবি একো একোছোৱা সময়ৰ প্ৰতিনিধি৷ তেওঁলোকে একোটা যুগৰ চিন্তা-চেতনা, ভয়-শংকা-আতংক, আশা-নিৰাশা-প্ৰত্যাশা, স্বাধীনতা মুক্তিৰ চেতনা, স্পৃহা-সফলতা-বিফলতা, উন্নতি-অৱনতি সকলোকে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে৷ কবি একো একোটা সময়ৰে নহয় কাল-স্থান নিৰপেক্ষ মানৱৰ কণ্ঠ৷ জ্ঞান পূজাৰীৰ ‘পুৱা গোধূলি বেলি’ (১৯৯২)–ৰ কবিতাসমূহে সেই কথাকে কয়৷ নৱকান্ত বৰুৱা, নীলমণি ফুকনৰ উত্তৰসূৰী…
লুট্ফা হানুম ছেলিমা বেগমৰ কবিতা
ড° নিশিগন্ধা তালুকদাৰ আধুনিক অসমীয়া কবিতাৰ উন্মেষণৰ পৰা বৰ্তমানলৈ অসমীয়া কবিতাৰ জগতখনে এটি দীঘলীয়া সময় অতিক্ৰম কৰিলে৷ এই কথা অকপটে স্বীকাৰ কৰিব পাৰি যে সাহিত্য অনুৰাগীসকলৰ মাজত গল্প, উপন্যাস তথা নাটকৰ তুলনাত কবিতা অধিক জনপ্ৰিয়৷ কেৱল জনপ্ৰিয়ই নহয়, অনুৰাগীৰ মাজত…
কথা পাতিম আহাঁ (শিশু কবিতা)
পম্পি বৰা বৈশ্য অ’ ককা অ’ ককা কিনো কৰি আছাআহাচোন কথা পাতোঁ মোৰ কাষত বহা,আজি স্কুলত বাইদেৱে কি শিকালে শুনা। ব’হাগত কুলিয়ে মাতে, জেঠত আহে খৰআহাৰ শাওণ মহীয়া কঠীয়া সিঁচাৰ সময়।ভাদ মাহত নামঘৰত ভকত–বৈষ্ণৱ বহে,মহাপুৰুষ দুজনাৰ মৃত্যু তিথি পৰে। আহিনত কঁহুৱা ফুলে, কাতিত কঙালী বিহুঘৰ–পথাৰ…
লাখন খোল নৃত্যনাটিকা
মালবিকা শৰ্মা কাম্বডিয়াত থকা সময়ছোৱাত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ শাস্ত্ৰীয় তথা লোকনৃত্য উপভোগ কৰাৰ সুযোগ পাইছছিলোঁ। তাৰে ভিতৰত মোৰ প্ৰিয় এটি নৃত্য হ’ল লাখন খোল নৃত্য। লাখন খোল (Lakhon khol) বা খেমেৰ মাল্ক্ড থিয়েটাৰ ( Khmer masked theatre) কাম্বডিয়াৰ এক ঐতিহ্যবাহী তথা জনপ্ৰিয় …
কবি আৰু পঢ়ুৱৈ
উদয় কুমাৰ শৰ্মা সম্প্ৰতি আমি আমাৰ চৌদিশে দেখিবলৈ পাই আছোঁ নৃশংসতা, লুণ্ঠনৰ নৈৰাজ্য, পৈশাচিক বৰ্বৰতা৷ তাৰ মাজতো মৰি যোৱা ঘাঁহ গজি সেউজীয়া হৈ আছে, এজাক পখিলা উৰি আহি ফুলৰ পৰা প্ৰেমৰ মন্ত্ৰ শিকিছে৷ ভয়ংকৰ দুৰ্দিনৰ মাজতো পৃথিৱীৰ ক’তো কেতিয়াও কবিতা লিখা বন্ধ হৈ যোৱা…
দ্বিতীয় আৱিৰ্ভাৱ (অনুবাদ কবিতা)
মূল: ৱিলিয়াম বাটলাৰ য়িট্ছ্ (William Butler Yeats) অনুবাদ: যশোৱন্ত নিপুণ ক্ৰমশঃ বৰ্ধমান চাকনৈয়াত ঘূৰি ঘূৰি শেনটোৱে আৰু শুনিবলৈ নাপায় তাৰ গৰাকীৰ কণ্ঠ; সকলো খহি পৰে; কেন্দ্ৰই আৰু ধৰি ৰাখিব নোৱাৰে; মাত্ৰ সীমাহীন বিশৃংখলতাই ঘেৰি ধৰে পৃথিৱীখন, ৰক্তাক্ত বাধাহীন জোৱাৰে আৱৰে,…
পাঠাগাৰ
সংস্কৃতৰ সমুদ্ৰত অৱগাহন ড° চাৰহাৰউদ্দিন আহমেদ বহু-আনন্দ, নগাঁও, ২০১৯ সংস্কৃত ভাষাটোক সাধাৰণতে ধৰ্মৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বুলি ভবা হয় আৰু সেয়েহে বিশেষ বিশেষ ধৰ্মৰ লোকে সংস্কৃত পঢ়িবলৈ আগ্ৰহ প্ৰকাশ নকৰে৷ ভাৰতবৰ্ষত বিশেষকৈ ইছলামধৰ্মী লোকসকলে সংস্কৃত পঢ়াৰ কথা ভাবিবই নোৱাৰে বুলিব পাৰি৷ ড° চাৰহাৰউদ্দিন আহমেদ এজন…
অসমীয়া কবিতাৰ গতিধাৰাত কপিল ঠাকুৰৰ কবিতা
জয়ন্ত ডেকা অসমীয়া কবিতাৰ সুদীৰ্ঘ ইতিহাসত মননশীল কাব্যপাঠেৰে নতুন আশাবাদ কঢ়িয়াই অনা অন্য এগৰাকী কবি কপিল ঠাকুৰ৷ ভাব আৰু অৰ্থৰ সুসংহত বিন্যাসৰে কবিতাৰ নিৰ্মাণশৈলীত তেওঁ ৰোপণ কৰিছে নতুনত্বৰ ভালেকেইটা আংগিক৷ সোঁতৰ বিপৰীতে গতি লাভ কৰা সামাজিক পটভূমিত মানৱীয়তাৰ সন্ধানৰ লক্ষ্যই…
বাঘজান ভেলেঙীৰ সন্তান (কবিতা)
ঋষভ নাথ গুহা ত্যাগ কৰি আহিছেঢেঁকীয়াপতীয়া জুইকুৰাগোঁজৰণিত জীণ গৈছে বেলিঘৰবোৰৰ অংশত শেষৰ মাংসমাটি টোপাটোপে লো-লালটি উধানৰ তেজ টুকি টুকিউৰিছে ফিৰিঙতি নদীৰ খঙেৰে ৰাতি ধৰা হাতবোৰ আজি খাদী কাপোৰৰ গাঁততকপাল পালপাতি পৰিবঅশ্বত্থামাৰ বাটত কাণ ধুনি যায় কোদো-ধ্বনিকিজানি ঠিক সেইপিনেই মোহনৰ ভুল-ফুলনিনিদ্ৰাৰত নৰখাদকৰ মূৰত কৰ্বেটৰ লোতক দুটিহায়! দুঃস্বপ্নৰ গুটি জুইৰ…