Category কবিতা

 অৰ্চনা ঠাকুৰীয়া   খকুৱা ৰ’দে কামুৰি খালে মস্তিষ্কৰ উৰ্বৰতা শেষৰ গৰাহ ভাত মুখলৈ নিওঁতেও শুদাই নেৰিলে সি ডিঙিত চৰ্চৰণি পিঠিত কাৰোবাৰ হাতৰ ধম্ ধম্ চাপৰ এইদৰে খুঁটি তাল বাই হ’লেও আখৰা চলাওঁ সুস্থ হৈ থকাৰ…   কেহোৱে কয় বোলে – ‘অঁকৰাৰ…

 অভিজিত গগৈ ছাঁত পৰি থকা কেঁচা খৰিবোৰ কোনোবাই ৰ’দাবলৈ আনিছে ৰছীৰ বান্ধ খুলি খৰিবোৰ এডালৰ পৰা আনডাললৈ দূৰত্ব বঢ়াই দিয়া হৈছে  সদায় অহাৰ দৰেই তাপমাত্ৰা বাঢ়ি আহিব ধৰিছে  বিচ্ছিন্ন হৈ যোৱা খৰিৰ ছালবোৰ প্ৰায় এৰি গৈছে   কাঠচিতীয়া বেলিৰ নিৰুদ্বেগ…

 অনসূয়া বৰঠাকুৰ   (দুইৰ ভাগ)   ২+১= ৩ (দুয়ে একে তিনি) পিতায়ে আনিছে মাছ দুই কেজি কিনি। ২+২= ৪ (দুয়ে দুয়ে চাৰি) তাৰে এক কেজি ৰৌ, এক কেজি আঁৰি। ২+৩= ৫ (দুয়ে তিনিয়ে পাঁচ) জীয়াভৰলী নৈত পায় শিলঘৰীয়া মাছ। ২+৪=৬…

 ধ্ৰুৱকুমাৰ তালুকদাৰ   কুৱঁলীবোৰৰ মাজৰ এটা গলিয়েদি চহৰখনে মোক বিচাৰি আহিছে –   লাহে লাহে আন্ধাৰ হৈ পৰা বোকাময় পথাৰ এখনৰ মাজত হাতত কঠিয়া এমুঠি লৈ মোলৈ ৰৈ আছিল আই…   চহৰখনে মোক বিচাৰি পোৱাৰ আগতে মই মোৰ ঘৰৰ দুৱাৰত…

 জোনমণি দাস   “মুংখ”ৰ চিঞৰটোৱে মুখ মেলি খেদে– ঘোলা কণীৰ চোকোৰা ভাঙি ওপজে মৃত্যু   তিয়নি সলাই তৰাবোৰ নামে পানীত আখলৰ জুয়ে বেৰ বগাই আটাল চোৱে   এলান্ধুৰ এন্ধাৰত মই বহি থাকোঁ যুগসন্ধিত জৰাগ্ৰস্ত সময়   মৃত্যুৱে মোক ৰিঙিয়াই সোধে…