ৰাতি
অৰুণ গগৈ ৰাতিৰ নিজানত কাণ পাতি শুনো হাজাৰ বিজাৰ কেঁচু-কুমটিৰ নৈশ সংগীত মোৰ উৰুখা পঁজাৰ মজিয়াত জোনৰ লুকা-ভাকু পোহৰ মই ৰাতিৰ নীৰৱতাত পানী-আঙুলি বোলাই নিজকে চুই চাওঁ নেজালপতীয়া শামুকৰ দৰে এন্ধাৰবোৰে মোক গিলি পেলাই ৰাতি ফুলা বনৰীয়া ফুলে মোৰ…
অৰুণ গগৈ ৰাতিৰ নিজানত কাণ পাতি শুনো হাজাৰ বিজাৰ কেঁচু-কুমটিৰ নৈশ সংগীত মোৰ উৰুখা পঁজাৰ মজিয়াত জোনৰ লুকা-ভাকু পোহৰ মই ৰাতিৰ নীৰৱতাত পানী-আঙুলি বোলাই নিজকে চুই চাওঁ নেজালপতীয়া শামুকৰ দৰে এন্ধাৰবোৰে মোক গিলি পেলাই ৰাতি ফুলা বনৰীয়া ফুলে মোৰ…
সঞ্জীৱ বৰুৱা সৰা পাতৰ খৰমৰণিত সাৰ পাই উঠা মৰা ৰাতিটোৰ দৰে অহা-কাইলৈও আহিব নেকি অন্য এটা শীতল ৰাতি? এইবেলি শীতৰ স্পৰ্শত সৰি পৰা উৰিয়ামৰ পাতখিলাই বসন্তৰ আগমনৰ কথা ক’বনে? কুলি চৰাই কেইটাই এইবাৰো জুৰিবনে অমিয়া গান? নাহৰৰ ন-কুঁহিপাতত…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (২৫) এইকেইদিন ষ্টেপানৰ ঘৰখন ভৰি আছে। তিনি পুত্ৰ-বোৱাৰী আৰু নাতি-নাতিনীৰে উখল মাখল ঘৰৰ বাজ-ভিতৰ। বহু বছৰৰ মূৰত ঘৰখনত এই খদমদম। বুকু ভৰি পৰিছে ষ্টেপানৰ। পুত্ৰ-বোৱাৰীৰ পৰিচৰ্যা আৰু নাতি-নাতিনীৰ আব্দাৰেৰে উমাল হৈ পৰিছে তেওঁৰ ঘৰ, মন আৰু সময়। মলেঁয়া…
মদাৰজ্যোতি মুখবোৰে ফুলবোৰলৈ চাই আছে ফুলবোৰে পখিলালৈ মুখবোৰে ফুলবোৰলৈ চাই আছে ফুলবোৰে বেলিলৈ এইমাত্ৰ কলহ এটাই বাকি দিছে নৱজাতকক মুখবোৰে চাই আছে তাৰ তেজে ধaৱা গা এখন চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনীত ওলমি আছে মুখৰ কলাজ এখনত পিঠিৰ ফালে মুখ মুখত ছাই এখনত…
ৰৌচন আলি বাৰাণ্ডাত বহি চাই আছোঁ ৰ’দলৈ ৰ’দে চাই আছে আমালৈ আমাৰ দৰে ৰ’দৰ বাৰাণ্ডা নাই সেয়ে ৰ’দৰ সৈতে কথা পাতিছোঁ এখন বাৰাণ্ডাৰ ঘৰ বুলিলেই পূৰ্বপুৰুষে দি যোৱা ঘৰৰ সৈতে আগ-চোতাল সংলগ্ন কৰা এখন বাৰাণ্ডা আছিল আমাৰ…
উদয় কুমাৰ বৰুৱা লাহে লাহে গাঢ় হৈ আহিছে এন্ধাৰ বতাহত গুঞ্জন তুলি কোলাহলবোৰ কেতিয়াবাই গুচি গৈছে পাতল কুঁৱলীয়ে ঢকা দূৰৈৰ গাঁওবোৰ কলমটিয়াই কলমটিয়াই টোপনি গৈছে হেলনীয়া ঋতুত খাজ কাটি কাটি সৰি থকা হালধীয়া সোঁৱৰণীবোৰ আমাৰেই দূৰে…
ধ্ৰুৱজ্যোতি দাস এইযে কিছুমান খাকীৰ তলত থকা জীৱ কিনো বনৰীয়া পাই ! ধেৎ, বনৰীয়া বুলিব নোৱাৰিচোন বনৰীয়া বুলিলে কপৌফুলবোৰলৈহে মনত পৰে৷ কপৌফুল বা নাগচম্পা নহয়৷ খাকী পোচাক৷ কিছুমান খাকী পোচাক৷ খাকীৰ তলত বাঢ়ে দাঁত : মূলাহেন… খাকীৰ তলত…
হৰেকৃষ্ণ ডেকা আৰ্চিৰ সমুখত থিয় হৈ আপুনিও এজন নাৰ্চিচাছ। কেৱল আপুনি ৰূপান্তৰিত নহয়। মাগ্ৰিতে এই ছবিখন ওলোটা কৰি দিলে যাতে আপুনি আপোনাৰ পিঠিখনহে দেখা পায়। ভাবি চাওকচোন! যদি আৰ্চিৰ ভিতৰৰ প্ৰতিজনেই ক্ৰমান্বয়ে কেৱল নিজৰ প্ৰতিবিম্বৰ পিঠিহে দেখা পায় আৰু…
ৰুদ্ৰ সিংহ মটক “To read a poem is to hear it with our eyes; to hear it is to see it with our ears.”(Octavio Paz) যৌৱন হেনো চিৰসেউজ সৃষ্টিৰ মৌ–বন৷ হয়, আগবয়সত সকলোয়ে সুন্দৰ সপোন দেখে৷ এই সপোনেই…
চন্দ্ৰ শইকীয়া এনেকৈয়ে চলি থাকে হৃদয় চলি থাকে সময়! সংসাৰৰ জ্বালা যন্ত্ৰণাৰে ক্ষত বিক্ষত অনেক ভৰুণ হৃদয়! স্তব্ধ হৃদয়ত লিখা নাথাকে অতীতৰ গুণ গৰিমা আৰু ঐশ্বৰ্য বিভূতি! সময়ৰ মান মাপক যন্ত্ৰৰ দোলন ক্ষমতাৰো এদিন অন্ত পৰে;…