হেমচন্দ্ৰ কছাৰী বহুতেই কয় মানুহৰ শৰীৰটোহে জ্বলে আত্মাটো নজ্বলে আত্মাবোৰহেনো ভূতহৈ ঘূৰি ফুৰে আমাৰ আশে পাশে আমাৰ গাঁৱত এতিয়াও মানুহক ভূতে পায় বেজে বচায় আচৰিত কথা এইবোৰ ভূতে আইনা নাচায়, বচ-নহৰু নাখায় দ্যা কেনেল, দ্যা চাইনিং, ইত্যাদি…
গিৰিজা শৰ্মা গধুৰ মনটো ক’ৰবাত থাপি থ’ব খোজা মুহূৰ্তত মনলৈ আহে সৌ তাহানিৰ ভাৰহীন দিন যেন পাতল ফিৰ্ ফিৰিয়া বুকু জুৰ পৰা এছাটি মলয়া বতাহ দিনে-দিনে ভাৰবোৰ গধুৰতৰ হয় সৌৰ তাহানিৰ সাধুকথাৰ দিনৰ বোজাৰ ভৰত কোঙা…
হিতেশ মেধি শিতান খেপিয়াই মৰিছো ইলুটি সিলুটি কৰি টোপনিবোৰ অঘৰী বাবেই চকুৰ পতাত বাহ নাবান্ধে হাতখনলৈ চালোঁ নিথৰ হৈ পৰি আছে মোৰ আই তুলি-তালি ডাঙৰ কৰা আঙুলি কেইটি গহন ৰাতিৰ আন্ধাৰবোৰ বেৰৰ লেপখোৱা মাটি…
নমিতা তালুকদাৰ নিয়ৰে পৃথিৱীখন মেৰাই ধৰিছে এইযেন গিলি পেলাব আকাশ, বতাহ আৰু ৰু-ৰুৱাই থকা নিশাৰ গানটো… কিয় তাত জুপুকা এটা মাৰি চাব নোৱাৰি আকণ্ঠ ডুবি কিয় পি পি খাব নোৱাৰি আকাশৰ চকুপানীবোৰ পঁজাটোৱে কিয় বন্দী কৰে মোক….! ঠিকনা:…
নিৰু দত্ত মেটমৰা পথৰুৱা শইচৰ তলত এখন প্ৰাচীন নগৰ বুকুত ধাৰণ কৰি ধন্য ধনশিৰি৷ সৰাপাতৰ আঁৰকাপোৰ আলফুলে তুলি বিস্ময় দুচকুত থাপিলোঁ শতিকাৰ ৰহঘৰা পোত যোৱা প্ৰাচীন নগৰৰ অনেক চিনাকি চৰিত্ৰ গলি গলি খাৰুৱা তেলৰ পুঙত মাটিৰ ওপৰে তলে অনেক…
জ্যোতিশিখা দত্ত নতুন আশা নতুন সংকল্পৰে নৱবৰ্ষত উজ্বলিম আমি নতুন উদ্যমেৰে৷ সময়ানুবৰ্তিতা, নিয়মানুৱৰ্তিতা হ’ব আমাৰ কাম্য প্ৰতিদিনৰ কাম প্ৰতিদিনে সমাপন কৰাটোৱেই হ’ব আমাৰ লক্ষ্য৷ নতুন এটা ভাষা শিকিম নতুন কলা শিকিম নতুন নতুন শিক্ষাৰে জ্ঞানৰ ভড়াল…
আকাশ দীপ্ত ঠাকুৰ কথাবোৰত লেকাম লগাব পাৰিলে ভাল টানি দিলেই কথাবোৰ হৈ পৰিব পাৰে মুখ বাগৰা একো একোটা গান কথাবোৰত এৰাল দিবলৈ টান জাৰণিত চৰি ফুৰে মুকলিমূৰীয়াকৈ গা-ভাৰী হয় কথাবোৰ বুজিবই নোৱাৰোঁ–জাৰণি নে জৰণি সময়ে এৰাল…
ৰুদ্ৰসিংহ মটক [উৎসৰ্গ : কথাশিল্পী হোমেন বৰগোহাঞি] কিতাপ আপুনি পঢ়ে ময়ো পঢ়ো নিয়মীয়াকৈ কিতাপৰ লেখকজন হ’ব পাৰে শ্বেইক্সপীয়েৰ হ’ব পাৰে ৰবীন্দ্ৰনাথ অথবা আমাৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰ, জগত গুৰুজনা হয়, সকলোৱে কয়চোন কিতাপ পঢ়ি ডাঙৰ মানুহ হ’ব পাৰি কিতাপ…
হিল্লোলজ্যোতি সিংহ দুছেও কৰিলেও কেইদিনমানৰ পাছতেই মূৰ দাঙি থিয় হয় কচুৰ কুমলীয়া পাত মাঘতে হওক বা বহাগত কেইবামাহো পৰি থকা কুন্দাটো আঁতৰোৱাৰ পাছত শৰ দৰে শুই থকা হৰিৎকণাহীন ঘাঁহবোৰ আকৌ সেউজীয়া হয় জাৰতে হওক বা বাৰিষাত আপোনাৰ ফোন…
অংশুমান কৰ (বাংলা) অসমীয়া অনুবাদ : কুমুদ ঘোষ মনত ৰখা এটা বেচ টান কাম৷ এটা জটিল কাৰবাৰ৷ কিমান যে কৌশল কৰি মনত ৰাখিবলগীয়া হৈছিল অঙ্কৰ ফৰ্মূলা মনত পৰিলেই ঘাম ওলায়, দেহাটো অস্থিৰ হয়, এতিয়াও মাজনিশা টোপনি ভাগে৷ আপোনজনৰ জন্মদিন…