ফুটবলৰ জন্ম সৌৰভ শইকীয়া পাহাৰৰ গৰ্ভ ফালি শিশু সূৰ্য ওলাই আহিল সৰল, প্ৰাথমিক সৌ বেলিটোৰ মাজতে ফুটবলৰ জন্ম: নিৰ্জন শালবন ভেদি জীয়া সূৰ্য উঠি আহিল তেজাল, জ্যামিতিক সৌ বেলিটোৰ মাজতে ফুটবলৰ জন্ম গোলাকাৰ বেলি মানেই মুক্তি প্ৰচণ্ড গতি আৰু শক্তি…
অনুভৱ তুলসী মানচিত্ৰত মাটি নাই বাবে যি সুদূৰ ডালাছ ওলাইছিলগৈ উদ্দেশ্য কলৰাডোৰ গাতে গা লগাই বোৱাব কোশী বাগমতী চীনৰ টনা-আঁজোৰাৰ পৰা হিমালয়ক মুক্ত কৰিব নোৱাৰি বিল্পৱ প্ৰতীক বিষাদপ্ৰতিমা হয়তোবা বিষাদ নিজেই কিংবদন্তী উটি-ভাহি ফুৰিছিল যি ওঠৰচকীয়া ট্ৰাকৰ শিপা বিচাৰি…
উদয় কুমাৰ বৰুৱা হয়তো অৱধাৰিত আছিল শংখ হোৱাৰ বাসনা খেজুৰ পাতৰ আগেৰে নামি অহা জোনাকত তিৰবিৰাইছিলোঁ সেই তিৰবিৰণিয়ে ভেদিছিল শংখ বেচা ছোৱালীজনীৰ হৃদয় আত্মাৰ প্ৰতিটো শব্দই অনূদিত হৈছিল তাইৰ অন্তৰৰো অন্তৰত প্ৰতিৰাতি নিদ্ৰাৰ গভীৰলে তাই বৈ আহিছিল এখন নৈ হৈ…
হৰেকৃষ্ণ ডেকা সপোন বেচা মানুহবোৰে সপোন বেচিবলৈ আহিছে। সপোনৰ পেৰাটো খুলি চাব নোৱাৰোঁ। সপোনবোৰ উৰি যাাব। তেওঁলোকে আমাক সপোনবোৰ পেৰাটোতে সাঁচি থবলৈ কৈছে। সাঁচি থলে হেনো সপোনবোৰ বাঢ়িব। পেৰাটো খুলি সাঁচতীয়া সম্পদ দেখুৱাবলৈ পাঁচ বছৰৰ মূৰত সপোনৰ বেপাৰীসকল আকৌ আহিব।…
প্ৰয়াগ শইকীয়া বলি আৰু বামন দুয়োৰে অ’নামত উপস্থাপন বলি দানী মহাবলী ত্ৰিলোকৰ অধিকাৰী দনুজ বামন অৱতাৰী দশাৱতাৰৰ পঞ্চমজনা বিচাৰিছিল মহাবলী দনুজক পদৰ জোখাৰে মাটি তিনিখোজ অৱতাৰী ঈশ্বৰে ছলনাৰ এখোজেৰে ল’লে সৰগ এখোজেৰে মৰত মহাদানী বলিয়ে ক’লে তৃতীয়টি পদ থোৱা…
জোনমণি দাস তোৰ বাবে, নেগুৰীয়া শামুকৰ খোলাত ঢৌবোৰ সামৰি সাগৰখন শুই থকা নাই। লতা বগোৱাদি বগাই ফুৰা ৰাতিবোৰ ৰৈ থকা নাই খালী গিলাচত বাকি লোৱা বটলৰ ৰঙাখিনিত। বুৰবুৰণি, তোৰ বাবে মোক মাতষাৰ দি এইমাত্ৰ গুচি গৈছে হেমন্ত … গোলাপ গছত…
সুশান্ত বৰা ডালিনীয় ধাৰণাৰে মই গৈ ওলালোঁ ছেপ্টেম্বৰ আগষ্টৰ শেহ ৰাতিটো ভীষণ উষ্ম হোৱাৰ বিপৰীতে মেঘাচ্ছন্ন কোমল পুৱাৰ ছেপ্টেম্বৰ, বৰষুণ হ’ব পাৰে মোৰ পিঠিত ঘামচি পকিছে৷ খিৰিকীৰ আইনাত এজনী শালিকীয়ে নিজৰ স’তেই চেকচেকাইছে, মই তাইক আঙুলিৰে চোওঁতে বৰষুণৰ ৰাতিৰ…
অলকেশ কলিতা (বান্ধৱী সঙ্গীতা মেধিৰ হাতত) ধৰিব পাৰিছানে ৰাতি, তোমাৰ চৰাইজনীৰ মাতত, মোৰ অন্তৰাত্মাই চিপ কঢ়া ? শুনি থাকাঁ তাৰ স্বৰ, চিৰিলুইত চিৰকাল বৈ যাব, পকনীয়াৰ সৰু সৰু হাহাকাৰৰ মাজেৰে। তোমাকো চাগে নিশ্চয়েই কষ্ট দিয়ে, দিনৰ ৰ’দত লেৰেলা ৰাতিৰ…
জ্যোতিনীলিমা গগৈ (প্ৰস্তাৱনা: কিনকিনকৈ বৰষুণ সৰিছিল৷ চিত্ৰকৰৰ জঁটাবন্ধা চুলি খুঁচৰি ঘৰচিৰিকাটোৱে ক’লে – ‘যোৱাঁ, ৰং-তুলিকা সামৰি বাহিৰখন ফুৰি আহাঁগৈ৷’ বাধ্য ছাত্ৰৰ দৰে চিত্ৰকৰে এযুগৰ অন্তত মূৰ তুলি চালে আৰু তাৰ পাছত চমৎকাৰ সকলো…) দীৰ্ঘদিন পৰশ্ৰীকাতৰ বেলিৰ সতে খৰিয়াল আছিল…
‘বাঘৰাণী খইৰী’ মূল : অখিল মোহন পট্টনায়ক অনুবাদ : ড° ৰত্নোত্তমা দাস বিক্ৰম ডাক্তৰখানাত মোৰ দুঘণ্টামান দেৰী হৈ গৈছিল। উভতি আহি দেখোঁ গার্ডবোৰে কৈছে যে খইৰীক বিচাৰি পোৱা নাই। গাঁৱৰ মানুহক মাতিলোঁ পাতপাতকৈ খইৰীক বিচাৰিবলৈ। চাৰিওফালে সৰু সৰু ফুটুকানি হাবি। হঠাৎ…