ড° পোনা মহন্ত ‘কাৰেংঘৰ’ সাজিছিলোঁ… কবি বিনন্দচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ ‘গড়গাঁও গড়গাঁও, কথা শুনি তল যাওঁ’ কবিতাটো পঢ়াৰ অনেক বছৰৰ আগতেই মোৰ গড়গাঁৱলৈ যোৱা আৰু আহোম স্বৰ্গদেউসকলৰ কাৰেংঘৰত উঠাৰ সৌভাগ্য হৈছিল৷ সৰুতে নাজিৰা নগৰৰপৰা পাঁচমাইলমান দূৰত থকা মামাহঁতৰ ঘৰলৈ খোজকাঢ়ি বাট চমুৱাই…
ক’ৰ’নাভাইৰাছৰ ব্যাপক সংক্ৰমণৰ ফলত যোৱা কমেও দুটা বছৰে পৃথিৱীবাসীয়ে অনেক দুৰ্ভোগ ভুঞ্জিবলগীয়াত পৰিছে৷ বিভিন্ন দেশৰ চৰকাৰ আৰু বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ দৰে অনুষ্ঠানে মানুহৰ জীৱন সুৰক্ষিত কৰিবৰ উদ্দেশ্যে বিভিন্ন উদ্যোগ গ্ৰহণ কৰিছে৷ বিশেষকৈ দৈনন্দিন জীৱনত পালন কৰিবলগীয়া সজাগতামূলক কাম-কাজখিনিৰ বিষয়ে প্ৰচাৰ…
ডা: নৰেন কুটুম (১২ মে’ ২০২১) পুৱা আঠ বজাত আমাৰ নাইট ডিউটিৰ সময় শেষ হয়৷ নাইট ডিউটি কৰি ঘৰলৈ যাবলৈ মাথোঁ কিছু সময় বাকী৷ বন্ধু ডা: প্ৰবীণ কাকতিয়ে ফ’নত খবৰটো দিলে হোমেন বৰগোহাঞি ছাৰ ঢুকাল৷ মই কিছু সময় বাকৰুদ্ধ হ’লোঁ৷ সি…
ডঃ সঞ্জীৱ বৰা প্ৰতিজন ব্যক্তিয়েই ৰুচিৰ গোপন জগত একোখনত বাস কৰে। যাদৃচ্ছিক সংবেদনৰ এই জগতত নিজৰ ৰুচিৰ অনুষংগবিলাকৰ সৈতে একাত্ম হৈ থাকি ভাল পায়৷ ই অজ্ঞাতসাৰেই আমাক এখন নান্দনিক উপলব্ধিৰ জগতলৈ লৈ যায়৷ য’ত প্ৰতিটো উপলব্ধিয়েই আমাৰ ৰুচিৰ সৈতে সংমিশ্ৰিত…
মূল (জাপানী) : চিয়ো কিটাহাৰা ভাষান্তৰ: গীতুমণি তালুকদাৰ (১) তলাৰ নাই ধ্বংসও হ’ব পাৰে শেষ পৰিণতি আন্ধাৰত লুকুৱাই ৰখা চক্মকীয়া চাবিটোৰ সাৱধানেৰে ভিতৰলৈ খোঁচোতে কিছু সৰু সৰু অংশ সিঁচৰতি হৈ পৰে ভিতৰলৈ সোমা মাত এটাই চিঞৰে লুটি খাই…
ৰঞ্জন ভট্টাচাৰ্য্য ড০ দিলীপ বৰুৱা ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তৰ্জাতিক পৰ্যায়ৰ বিদ্বানসকলৰ মাজত এটা চিনাকি নাম৷ যোৱা শতিকাৰ ষষ্ঠ দশকতে শ্যেফিল্ড্ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা মানৱতাবাদী বিপ্লৱী লেখক, চিন্তাবিদ এড্ৱাৰ্ড কাৰ্পেণ্টাৰৰ সাহিত্যৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা ড০ দিলীপ বৰুৱা আছিল বেনাৰস বিশ্বিদ্যালয় আৰু লীড্ছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা…
ইছমাইল হোছেইন প্ৰতিজন মানুহেই গছৰ দৰে জীয়াই থাকিব খোজে, গছ হ’ব নোৱাৰে; প্ৰতিজন মানুহেই গছৰ দৰে সেউজীয়া হ’ব খোজে, সেউজীয়া হ’ব নোৱাৰে; গছ হ’ব নোৱৰাৰ দুঃখত মৃত্যুৱে গচকে চোতাল৷ ধৰ্মীয় বিশ্বাসত আতুৰ মানুহবোৰে ভাবে— সৃষ্টিকৰ্তাৰ ইচ্ছাত জীয়াই থাকে…
চুনা কুমাৰ পাঠৰী নৈৰ ঢৌৱে সপোন ভঙা ট্ৰেজিক খেলখন চাই চাই শিলগুটি এটা পানীলৈ দলিয়াই দিছোঁ নিমিষতে পানীত নিশ্চিহ্ন শিলগুটি, স্মৃতি বুৰবুৰণি কোৱাঁ— দুখতকৈও গধুৰ নে শিল ? বুকুত অহৰহ কঢ়িয়াই ফুৰা এই শূন্যতাৰ নামেই ভালপোৱা! প্ৰিয় সন্ধিয়া গোসাঁইঘৰত…
অলকেশ কলিতা মাটি, আজিৰ পৰা মোক নাম কাঢ়ি নামাতিবা। এইমাত্ৰ এজাক ধাৰাসাৰ বৰষুণত মোৰ নামটো ধোৱা গৈছে। তেনেকৈয়ে মই তোমাত মিহলি হৈ গৈছোঁ। উঁয়ে খোৱা এচটা কামি। পুনৰ পোহৰ হ’বৰ বাবে ঢেৰ বীজ সিঁচি দিয়া হ’ব জানানে! এক পলকতে মই…
উদয় কুমাৰ বৰুৱা যিবোৰ ভাবনাই পৃথক কৰি ৰাখিছিল অত কাল সিয়েইচোন ক্ৰমাৎ ওচৰ চপাই আনিছে প্ৰশ্ন হয়: অনুভৱ কৰিবলে শিপাৰ অস্তিত্ব, হ’ব লাগে নেকি মাজে মাজে নিজৰ পৰা বিচ্ছিন্ন একাকিত্বয়ো কেতিয়াবা দিয়ে নেকি বন্ধ কৰি ৰাজপথলে খোলা দুৱাৰ…