সংকল্পজিৎ শইকীয়া অৰণ্যৰ ৰজা সিংহৰ কথাত হাবিত পাতিছে পূজা, হাতী, বাঘ আদি সকলো জন্তুৰ মনত লাগিল মজা। বাঘৰ পুতেক বাঘেশ্বৰ বৰাই কিনিলে বল-বেট, সমনীয়াৰ লগত বাঘৰ পুতেকে খেলিব হেনো ক্ৰিকেট। হাতীৰাম গগৈৰ দুয়োটা পুতেক অতিকে শান্ত-শিষ্ট, বেলুন, পুতলা একো কিনা…
সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিত নিমাতী ঘাটত দুখন ফেৰীৰ মাজত খুন্দা লাগিল৷ এখন কাতি হৈ পানীত সোমাই গ’ল৷ প্ৰথমতে বহুত মানুহৰ মৃত্যু হৈছে বুলি আশংকা কৰা হৈছিল যদিও মূৰকত দেখা গ’ল যে মাত্ৰ ৩…
স্মৃতিৰেখা দেৱী : ‘‘মাজনী, মাজনী৷ কোন আহিছে চোৱাহিচোন৷’’— মাকে ভিতৰলৈ চাই চাই কেইবাবাৰো মাতিলে যদিও পপীৰ সঁহাৰি শুনা নগ’ল৷ ভিতৰি ভিতৰি উঠা খংটো মনতে সামৰি থৈ তেওঁ শেষবাৰলৈ বুলি আকৌ মাতিলে জীয়েকক— : ‘‘মাজনী, মাহীহঁত আহিছে৷…
স্ৰোতস্বিনী তামুলী মদনৰ দোকানৰ সমুখত বাইকখন থৈ নয়নে ইংগিতেৰে চিগাৰেট এটা বিচাৰিলে। আঙুলিকেইটাৰে জপৰা চুলিবোৰ ঠিক কৰি কৰি সি নিজৰ ভিতৰৰ অস্থিৰতাখিনিক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে। ছাৰ্টটো ঠিকে আছেনে? কিবা এক ক্ষণিক সচেতনতাৰে সি পিছলৈ হাত দুখন নি অনুমান কৰিবলৈ…
ড০ ভাৰত বৰুৱা অভিভাৱকত্বৰ গুৰুসকলৰ মতে ল’ৰা-ছোৱালী ডাঙৰ দীঘল কৰাৰ কোনো পাঠ্যপুথি বা অনুসৰণ-পুথিৰ দৰকাৰ নাই। পিতৃ-মাতৃ বা অভিভাৱক হিচাপে আপুনি সদায় বিচাৰিব যে নিজৰ সন্তান বা ল’ৰা-ছোৱালী সুখী হওক। এক কথাত পিতৃ-মাতৃৰ সময়, প্ৰচেষ্টা আৰু অৰ্থৰ এক গৰিষ্ঠ ভাগ ল’ৰা-ছোৱালীক…
জ্যোতিনীলিমা গগৈ (প্ৰস্তাৱনা: কিনকিনকৈ বৰষুণ সৰিছিল৷ চিত্ৰকৰৰ জঁটাবন্ধা চুলি খুঁচৰি ঘৰচিৰিকাটোৱে ক’লে – ‘যোৱাঁ, ৰং-তুলিকা সামৰি বাহিৰখন ফুৰি আহাঁগৈ৷’ বাধ্য ছাত্ৰৰ দৰে চিত্ৰকৰে এযুগৰ অন্তত মূৰ তুলি চালে আৰু তাৰ পাছত চমৎকাৰ সকলো…) দীৰ্ঘদিন পৰশ্ৰীকাতৰ বেলিৰ সতে খৰিয়াল আছিল…
‘বাঘৰাণী খইৰী’ মূল : অখিল মোহন পট্টনায়ক অনুবাদ : ড° ৰত্নোত্তমা দাস বিক্ৰম ডাক্তৰখানাত মোৰ দুঘণ্টামান দেৰী হৈ গৈছিল। উভতি আহি দেখোঁ গার্ডবোৰে কৈছে যে খইৰীক বিচাৰি পোৱা নাই। গাঁৱৰ মানুহক মাতিলোঁ পাতপাতকৈ খইৰীক বিচাৰিবলৈ। চাৰিওফালে সৰু সৰু ফুটুকানি হাবি। হঠাৎ…
প্ৰশান্ত মিশ্ৰ বেলি চোৱা বেলিকা চকুপতাত নিয়ৰৰ কণাবোৰ গোট মাৰিছিল জাৰ লাগিছিল চকুত লানিকৈ ৰোৱা সেউজীয়াৰ মাজত শিৰীষৰ পাত সৰকি নামি আহিছিল বেলিটো আৰু চকুপতাৰ বৰফত বিচ্ছুৰিত পোহৰৰ প্ৰতিফলন হাওঁফাওঁৰ ভিতৰলৈ দীঘল উশাহত হাতৰ মুদ্ৰাত বুদ্ধ শোক নাই আনন্দৰ আকুতিও…
আশাদীপা শইকীয়া “মোক্ষ ৰূপে তযু বাক্যমৃত কৃপায়ে সিঞ্চিয়া পতিনিত। দয়াময় কৃষ্ণ কৰিয়ো মোক উদ্ধাৰ৷” চকুহাল মুদি বিছনাখনতে বহি গুণগুণাই গাই থকা ঘোষাফাঁকি শেষ কৰিছিল নন্দিনী হাজৰিকাই। চকুহাল মেলি তেওঁ থকা ক’ভিড কেয়াৰ চেণ্টাৰটোৰ চাৰিওফালে লক্ষ্য কৰিলে।…
পদ্মজা বৰুৱা মহন : কাপোৰকেইটা চাফাকৈ ধুব নজানে এইচৱে৷ গোটেই দাগসোপা দাগভাগেই থাকিল৷ কাপোৰখিনি চপাই নিওঁতে ভোৰভোৰাই বৌৱেকে তাইক শুনাই শুনাই বকিলে৷ এটা দীঘল হুমুনিয়াহ সৰি পৰিল লখিমীৰ ওঁঠেদি৷ বে’ডকভাৰখনত কিহৰ জানো দাগ লাগিল, ধোওঁতে তাই খুউব চেষ্টা কৰিছিল ঘঁহি ঘঁহি গুচাবলৈ৷ কিন্তু সম্পূৰ্ণকৈ…