দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (২৮) বাৰাণ্ডাৰ চকীত বহি খবৰ কাগজত চকু ফুৰাইছে ষ্টেপানে। খবৰৰ ভিৰতকৈ সম্পাদকীয় পৃষ্ঠাটোহে তেওঁৰ প্ৰিয়। খবৰ পঢ়িলে আজিকালি উদ্বিগ্নতাহে বাঢ়ে। এনেও মাৰ্চৰ এইকেইটা দিন উদ্বিগ্ন হৈ থাকে ষ্টেপান। কাৰণ এইকেইটা নিৰ্দিষ্ট দিনৰ ভিতৰতে প্ৰতি বছৰে ক্লেপেটাঁ…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (২৭) ঘৰখন যেতিয়া ভৰি আছিল তেতিয়া এবাৰলৈও ভবা নাছিল একাকিত্ব মানে কি! বুজা নাছিল কেনে হ‘ব পাৰে একাকিত্ব। একাকিত্বই কিদৰে মানুহক পীড়া দিয়ে সেয়া ষ্টেপানৰ বাবে আছিল ভাবনাৰ বাহিৰত। ভৰা ঘৰখনত হাঁহি-ধেমালিৰ মাজত সময় কটোৱাৰ সময়ত ভাবিছিল…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (২৬) : দিনবোৰ ইমান খৰকৈ পাৰ হৈ যাব বুলি ভবা নাছিলোঁ।— ষ্টেপানে ক‘লে। : সময়হে। সময় যাবই আৰু তোমাৰ-মোৰ জীৱনৰ পৰা সৰকি।— মিষ্টাৰ ইগৰে নিজৰ মত শুনালে। : তথাপি বেছি খৰকৈ যোৱাৰ দৰে লগা নাইনে! :…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (২৫) এইকেইদিন ষ্টেপানৰ ঘৰখন ভৰি আছে। তিনি পুত্ৰ-বোৱাৰী আৰু নাতি-নাতিনীৰে উখল মাখল ঘৰৰ বাজ-ভিতৰ। বহু বছৰৰ মূৰত ঘৰখনত এই খদমদম। বুকু ভৰি পৰিছে ষ্টেপানৰ। পুত্ৰ-বোৱাৰীৰ পৰিচৰ্যা আৰু নাতি-নাতিনীৰ আব্দাৰেৰে উমাল হৈ পৰিছে তেওঁৰ ঘৰ, মন আৰু সময়। মলেঁয়া…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (২৪) ৰাতিপুৱাই লুকা ওলালহি৷ ষ্টেপানে তেতিয়া মলেঁয়া আৰু ক্লেপেটাঁক আহাৰ খুৱাই আজৰি হৈছিলহে৷ মলেঁয়া যিহেতু দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে উমনিত বহিছে, গতিকে তাইক ক্লেপেটাঁই খুৱাবলৈ লৈছে৷ চোতালত মাছৰ পাত্ৰটো থ’লে ক্লেপেটাঁই নিজৰ জোখাৰে খাই উঠি এটা এটাকৈ ঠোঁটত লৈ…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (২৩) মলেঁয়াই এখন ঠেং তুলি, এখন ঠেঙত ভৰ দি চোতালৰ এমূৰে ৰ‘দ পুৱাই আছিল আৰামত। তেনে পৰতে ষ্টেপান আহিল তাইৰ ওচৰলৈ। : এইকেইটা খাই ল! মলেঁয়াৰ সমুখত মাছৰ পাত্ৰটো থৈ ষ্টেপানে ক‘লে। ষ্টেপানৰ মাত শুনি তাই চকু…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (২২) ভাগৰি পৰিছে ষ্টেপান। দেহৰ ভাগৰ নহয়, মনৰ ভাগৰত ভাৰাক্ৰান্ত তেওঁ। বুকুৰ ভিতৰত এক অবুজ হাহাকাৰ— কি হ‘ব এনেকৈ থাকিলে! এনেদৰে আৰু কিমান দিন! খাবলৈ একেবাৰে এৰি দিছে মলেঁয়াই। তাইৰ পচন্দৰ মাছ যোগাৰ কৰি দিয়াৰ পাছতো তাই…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (২১) জুলাই মাহৰ আকাশ। কেতিয়াবা ডাৱৰ আৰু বৰষুণ, কেতিয়াবা ফৰকাল। তাপমাত্ৰা বাঢ়িছে। ২০ ডিগ্ৰীলৈকে উঠিছে। ঠেৰেঙা লগোৱা শীতৰ শেষত অহা বসন্ত আৰু জুন-জুলায়ে শীতক বিদায় দিয়ে ক্ৰ‘ৱেছিয়াত। কেৱল শীতেই বিদায় নিদিয়ে— বিদায় দিয়ে পৰিভ্ৰমী হোৱাইট ষ্টৰ্কবোৰকো।…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (২০) ধপ্ ধপ্ ধপ্ ধপ্…! পাখি কোবোৱাৰ শব্দ। মলেঁয়াই পাখি কোবাইছে। ঘৰৰ মূধচৰ ওপৰেদি মলেঁয়া উৰিছে। তাই উৰণৰ আনন্দ লৈছে। ফূৰ্তিতে চিঞৰিছে। কিমান বছৰৰ পিছত যে তাই উৰিব পাৰিছে! সেয়ে তাই উৰণ-আনন্দত মতলীয়া হৈছে। ভগা ডেউকাত…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (১৯) পুৱাই চিঞৰ-বাখৰ লাগিল। ষ্টেপানে তেতিয়াও শোৱাপাটী এৰাই নাই। ঘৰৰ মূধচত মলেঁয়াই চিঞৰ-বাখৰ কৰাত ততাতৈয়াকৈ বিছনাৰ পৰা নামি একেকোবে চোতাল পালেহি ষ্টেপান। ঘৰৰ মূধচলৈ চালে তেওঁ। নিজৰ বাহৰ পৰা ওলাই মলেঁয়াই ঠোঁটখন জোকাৰি জোকাৰি চিঞৰি আছে। তাইৰ…