Category কবিতা

— বিভা দেৱী মস্তিষ্কটোএটা অস্থিৰতাৰ বাহ চেঁচুকীয়াত গজাশেলুৱৈৰ দৰে সেউজীয়াপিছল মই পাৰাস্তম্ভ লৈশেলুৱৈৰ তাপমাত্ৰা জুখিছিলোঁ আৰ্দ্ৰতা কিমানউত্তাপ কিমান শৈলুৱৈৰ সেউজীয়া:বুকুত পিছল খোৱা মস্তিষ্কত বিমূঢ় ঝংকাৰ

কৌস্তুভমণি শইকীয়া দত্ত   কথাবোৰ দেখাত ৰংচঙীয়া হ’লেওআচলতে বিমূৰ্ত।মনটোৱেই সকলো—মনে ৰং সানিলে শৰীৰ হৈ পৰে কেনভাচ। আঙুলিয়ে কুণ্ডলি পকাই মেৰাই ধৰে পছোৱাকআৰু মই ওঁঠত সানো পলাশৰ ৰং। প্ৰসাধন মোৰ মুখা নহয়একান্তই আত্ম-বিস্তাৰ—যি আছিল মোৰ তাতে যোগ হয়আৰু অকণমান চকুতআৰু অকণমান ওঁঠতআৰু অকণমান…

কৌশিক জ্যোতি বৰা   একে নহয় যদিও ৰণ আৰু ৰণাংগন,একেই ভাগৰ যুদ্ধ আৰু প্ৰেমত।এইবুলি কৈ মোৰ নিচেই কাষতে বহিলহি নেপোলিয়ন…। যুদ্ধত  শত্ৰুক কচুকটা দিআত্মসমৰ্পণ কৰোঁ প্ৰেমৰ বেলিকা।যুদ্ধত জয়ী আৰু প্ৰেমত পৰাজিতজনহে প্ৰকৃত যোদ্ধা।এয়াই ইতিহাস যুদ্ধ আৰু প্ৰেমৰ। শূন্যত উদাস নেপোলিয়নৰ চকু। হৰুওৱাতকৈ হাৰিবলৈ সহজ,যদিও…