বেলিকথা
প্ৰশান্ত মিশ্ৰ উৰণীয়া বেলিৰ কথা শুনিছিলোঁ। কৈছিল এগৰাকী আইতাই। বেলিটো উৰি আহি পৃথিৱীৰ মুখলৈ চাই আকৌ পিঠি দি উৰি গুচি যায়। অহা-যোৱাৰ দুটা পলেই দিনৰ পোহৰ আৰু ৰাতিৰ এন্ধাৰ। আমাৰ ওচৰত মানি নোলোৱাৰ কোনো যুক্তি নাছিল। আছিল উৰণীয়া বেলিৰ ডেউকা…
Category কবিতা
কণ-কবিতা
হৰেকৃষ্ণ ডেকা পানীৰ টোপাল পানীৰ টোপালে সাগৰক ক’লে তুমি মাথোন মোৰ বিশালতা সাগৰে উত্তৰ বিচাৰি নাপালে মুহূৰ্ত মুহূৰ্তই সময়ক ক’লে তুমি মাথোন মোৰ অন্তহীন দৈৰ্ঘ্য সময় নৰ’ল মুহূৰ্ত তাত বিলীন হৈ গ’ল…
হ’ল-নহ’লৰ ছনেট
সমুদ্ৰ কাজল শইকীয়া হ’লবোৰেৰে জীৱনটো হ’ল নে নহ’লবোৰেৰে হ’ল? হ’লবোৰেৰে কিছুমান যে নহয় – বুজিলোঁ অতখিনি নহ’লবোৰেৰে হ’ল কি কি সেয়াও দেখিলোঁ ভালেখিনি। নামটো এৰি মালিকৰ আত্মকথা পঢ়িবলৈ নহ’ল। পদূলিয়ে পদূলিয়ে কোনে ৰিঙিয়াই গ’ল, শুনো- “গ’ল”; গ’ল অ’…
মই আকৌ উভতি আহিব খোজোঁ
কৌশিক জ্যোতি বৰা (এক) শুই থকা ফুলপাহ কোনে চুই দিলে নীৰৱ কোমল সময় কাপত কোলাহলৰ হলাহল কোনে বাকি দিলে বতাহত যে তেজ তেজ গোন্ধ (দুই) ওখ হোৱা বাটবোৰ চমু হওক তোমাৰ দীঘল হওক মোৰ চেতনাৰ প্ৰসাৰিত হাত মই আকৌ উভতি…
এজেবা কেঁচা নিমখ
ৰিপুঞ্জয় বৰুৱা ঋমন নিয়মত নচলা ৰজাৰ বজাৰ জীৱশ্ৰেষ্ঠ নে জানোৱাৰ ? ব্যস্ত ফুটপাথ ভিৰ চিটিবাছ কোনে শুনে কাৰ কথা ভগাব নোৱাৰি জিভাৰ আধা ! ইণ্টেনচিভ্ কেয়াৰত আয়ুসৰ কেক্ কটা-কটি উদং উদৰৰ সমদলত কবিৰাজ বনবাসী আবতৰত গৰুছালৰ…
ঠিকনা
ৰাশ্বেল চৌধুৰী প্ৰতিদিনেই ঘৰৰ ঠিকনাটো হেৰুৱাই পেলাওঁ যদিও কাগজ এটুকুৰাত লিখি লগত লৈ ফুৰোঁ। প্ৰজাপতি এটাৰ পিছে পিছে ওলাই আহিছিলোঁ ঘৰৰ পৰা এতিয়া ঘৰখন বিচাৰি বিচাৰি হয়ৰান হৈ পৰিছোঁ প্ৰতি দিনেই ঘৰৰ পৰা ওলাওঁতে কাগজ এটুকুৰাত লিখি আনো…
ক্ষমা
ধীমান বৰ্মন ৰাণী হ’বলৈ মহান হ’ব লাগে নাৰী হ’বলৈ বিশাল – এই কথা শিকায় ধ্ৰুৱক বালিচৰত পাৰি থৈ যোৱা অজস্ৰ চিকমিক খোজে আ কাৰ ই কাৰৰ ছায়াঘৰত দুটা আখৰৰ মাথো স্থান সলনা-সলনি মান নেহেৰুওৱাকৈও সেয়ে নাৰীবোৰ ৰাণী…
গৃহবন্দী
জয়ন্ত দত্ত সদায় সদায় নিজতকৈও ক’লা দিন একোটা ফুকাই ফুকাই আপোন-ঘাতী হ’বলৈ বিচৰা ৰাতি এটাৰ সতে একেলগে দেদাউৰিয়াইছিলোঁ হঠাৎ শেষ হৈ থাকিল বাট অতলত ছিটিকি পৰিল সৰুসুৰা আটাইকেইটা জীউ.. মই গণিবলৈ ধৰিলোঁ মোৰ গৃহবন্দিত্বৰ দিন ঘনেপতি মাপিছোঁ উশাহত সুগন্ধ…
মকৰাজাল
আবেদুৰ ৰহমান মোৰ শোৱনি কোঠাৰ বেৰত গা-ধোৱা ঘৰত আনকি বাৰাণ্ডাখনৰ খুঁটাবোৰতো মকৰাই জাল বান্ধিছে পত্নীৰ খেচখেচনি এনেদৰে দিনৰ দিনটো বিছনাখনতে পৰি থকাতকৈ জালবোৰনো নুগুচায় কিয়? জালেই জাল তৰা সময়ত জালেই জাল তৰা দেশত পত্নীৰ কথাবোৰ শুনি হাঁহি উঠে…
এণ্টি কবিতা
কোকিল শইকীয়া পৰুৱা এটাৰ লগত কচুৱনি-কাষৰ দেৱাল এখনত ময়ো বগাই বগাই গৈ আছিলোঁ কোনোবাই গাখীৰ খোৱা কেঁচুৱা এটাৰ নেপকিন এখন দেৱাললৈ দলিয়াই দিলে মই টুলুপকৈ তললৈ সৰি পৰিলোঁ কে কে কে চুৱা চুৱা চুৱা কেঁচুৱা তাৰ ধাইৰ…