Category কবিতা

উজ্জ্বল স্মৰণ দত্ত   ৰঙা বেলিৰ সেওঁতা মচাৰ পৰা গ্ৰহণৰ গ্ৰহণ লাগে    দুখৰ দুখুনী নৈ বৈ থাকে কূজৰ মূৰত কিল পৰে কথাৰ কথাত শেল মাৰে   সাপ হৈ খুটে বেজ হৈ জাৰে পৈয়েকৰ মূৰখোৱা হেনো মই   লেখৰ লেখ নহয় মই নাপায়…

 চন্দ্ৰ কুমাৰ বড়া     গাঁৱত বাঘবোৰ বাঘ হৈ নাথাকে ফেউৰা হৈ যায় ক’লৰৱ শুনি শিশুৰ কিৰিলি শুনি কিশোৰৰ নিশ্চুপ হৈ যায় বাঘ   বাঘৰ গোঁজৰণি নাথাকে নাথাকে দাঁত-নখ তীক্ষ্ণ বাঘবোৰ নাথাকে বাঘ হৈ কুকুৰ হৈ যায়   ডবা বাজে…

 পৰিস্মিতা বৰদলৈ   পাত সৰি লঠঙা হোৱা ডালডালেই কি ফাগুন! হয়তো নহয়! লঠঙা ডালত জান-নেজানকৈ সেই যে সেউজীয়া কুঁহি সেই সম্ভাৱনাইতো ফাগুন৷   ধূলিয়ৰি পথ আৰু সৰাপাতৰ খৰমৰণি তাৰমানেই কি ফাগুন! ওঁহো,এজাক বৰষুণৰ সম্ভাৱনা আৰু আগতীয়া বসন্তৰ উন্মাদনা তাৰমানেহে ফাগুন!…