দুটা কবিতা
অনুভৱ তুলসী দিনলিপি মোৰ সমুখত কালিৰ দিনটোৰ মৃতদেহ বাহী শ ৰখীয়া হৈ বহি আছোঁ সমুখৰ কলমডাল মৃতদেহৰ অন্য এক সংস্কৰণ যেন আৰু এই কাগজখিলা মৃত আকাশৰ এটি পাত যেন আজি হয়তো আকৌ উদয় হৈছে সূৰ্য আজি কি কালিৰ স্মৃতি? নে…
অনুভৱ তুলসী দিনলিপি মোৰ সমুখত কালিৰ দিনটোৰ মৃতদেহ বাহী শ ৰখীয়া হৈ বহি আছোঁ সমুখৰ কলমডাল মৃতদেহৰ অন্য এক সংস্কৰণ যেন আৰু এই কাগজখিলা মৃত আকাশৰ এটি পাত যেন আজি হয়তো আকৌ উদয় হৈছে সূৰ্য আজি কি কালিৰ স্মৃতি? নে…
মূল : সুবোধ সৰকাৰ (বাংলা) অসমীয়া অনুবাদ : কুমুদ ঘোষ এটা চিজফায়াৰৰ পৰা আন এটা চিজফায়াৰৰ মাজৰ পুৱাৰ পোহৰত মই জন্মগ্ৰহণ কৰিছিলোঁ৷ কিন্তু পুৱাৰ পোহৰক মই পোহৰ বুলি নকওঁ মোৰ মা মোৰ প্ৰথম পোহৰ৷ মোক মৃত্যুৰ ভয় নেদেখুৱাব মই…
প্ৰয়াগ শইকীয়া আন্ধাৰত কবিতাৰ খোজ জোনাকী পৰুৱাই পোহৰায় বাট জোনাকী প্ৰেমৰ দেৱদূতৰ আশীৰ্ৱাদ কবিতাই কস্তুৰী মৃগৰ দৰে বিচাৰে নিজৰ সুগন্ধি দেৱদূতে কিউপিডৰ দৰে ফুলৰ শৰপাট মাৰে কবিতা ৰৈ যায় ছাইকীৰ দৰে
বন্দনা কৌশিক বৰদলৈ তুমি যুদ্ধৰ দৰে তোমাক এবাৰ চুই চোৱাৰ হেঁপাহত কিমান পৰিব্ৰাজক শ্বহীদ হয় ! কিমান ৰাতিৰ গোপন চকুত জলচুক্তি বাতিল হয় কিমান শান্তি আৰু বুজাবুজিৰ চৰ্ত উলংঘা হয় ! ঠিক যুদ্ধৰ দৰেই তুমি সকলোৰে অভ্যন্তৰত জ্বলি থকা জয়ৰ এক গোপন …
কিশোৰ মনজিৎ বৰা ধোঁৱাৰ মাজতো কিবা এটা নদী নদী ভাব আছিল খিৰিকীৰ আকাশত দুলিছিল চকু দুটি সৰিয়হ ফুলৰ পৰাগধানী তেওঁ জোতা দুপাট মোলৈ এৰি থৈ গৈছিল পাহৰণিৰ সেই জোতা দুপাটকে লৈ মই গোটেই জীৱন হেমন্তৰ গধূলিবোৰক বসন্তলৈ অনুবাদ কৰি থাকিলোঁ নীৰৱ…
ৰিপুঞ্জয় বৰুৱা ঋমন বিশ্বজুৰি ওফন্দি উঠিছে গ্ল’ৱেল ৱাৰ্মিং ! শ্ৰীলংকাৰ গধূলিৰ পৰা এণ্টাৰ্কটিকাৰ বৰফমালালৈকে, এটি নিশ্বাস নীৰৱে গলি যায় দেখা নাপায়, শুনা নাপায়, শব্দহীন ধোঁৱাৰ দৰে হেৰায়৷ দিল্লীৰ গৰমত এজন বৃদ্ধই হাঁহে, পেৰিছৰ ৰাজপথত শিশু এটাই নিস্তব্ধতাত…
গায়ত্ৰী দেৱী বৰঠাকুৰ (এক) জিৰ’ ছেড’ ডে বেলিটোৱে যেতিয়া থিতাপি লয়হি আপোনাৰ মূৰৰ ওপৰত তেতিয়া লগ এৰে ছাঁটোৱেও বেকগ্ৰাউণ্ডত ছেণ্টি ফালি থাকে মই আৰু মোৰ ছায়াৰ উত্তৰ আধুনিক সুৰে আপুনি খুঁচৰি চায় ৰীল এষ্ট্ৰ’নমিকেল নে…
জ্যোতিশিখা দত্ত সৰু মেঘৰ টুকুৰাবোৰেৰে ডাঙৰ মেঘবোৰ হয় ডাঙৰ মেঘৰ ভৰ বেছি হৈ ধৰালৈ বাট লয় ৷ বৰষুণৰ লগত ঢেৰেকণি আহিলে কলিজা কঁপি যায় শিল বৰষুণ দিলে কিন্তু মনে সন্তোষ পায়৷ বৰষুণৰ আন এটা…
অৰুণ গগৈ জৰা হৈ জকমকায় লাউ হৈ লতা বগায় ফুল হৈ ইনাই বিনায় “হাতো নেমেলিবি ফুলো নিছিঙিবি” বিধাতাই বিধৱা কৰা বাঁৰী তিৰোতাৰ কথা কৈ ওৰেৰাতি সাৰে ৰয় বন কেতেকী এৰাবাৰীৰ এৰাপৰলীয়া জুপুৰিটো টিপচাকিৰ পোহৰত কঁপি থাকে এপদ…
প্ৰজ্ঞানজ্যোতি কথাটো আছিল তেনেই নাওমান আৰু আমি বিভিন্ন ধৰণে লুটিয়াই-বগৰাই তাকেই নিজা নিজা ভাষাৰে কৈ আছিলোঁ অতকাল কিন্তু তোমালোক আছিলা এই মাটিৰ উৰ্বৰতাক লৈ ভীষণ সংকুচিত বোধকৰোঁ ভাষাটোৰ প্ৰকাশিকাক লৈয়ো৷ সেয়ে ধূলি জোকাৰাদি জোকাৰি আছিলা আমাক পিছে…