বেদান্ত নাথ আঙ্গিক আৰু বিষয়-বস্তুৰ নতুনত্বৰে কবি উৰ্মি জুলী শইকীয়াই অসমীয়া কবিতাত নিজৰ এক পৰিচয় গঢ়ি তোলা আমি দেখিবলৈ পাইছোঁ। উৰ্মি জুলীৰ কবিতাসমূহ সমসাময়িক কবিসকলতকৈ বিশেষকৈ মহিলা কবিসকলতকৈ কিছু পৃথক। কবি উৰ্মি জুলীৰ প্ৰায়বোৰ কবিতাত সামাজিক-ৰাজনৈতিক স্থিতাৱস্থাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদৰ এক…
নিকু দুৱৰা মই অকলে কোঠাটোত বহি আছিলোঁ মোৰ চাৰিওফালে ওপঙি আছিল কেৱল নিৰৱতাৰে ভৰি থকা কিছুমান ডোখৰাডোখৰ সময়। সময়বোৰক ভাগ কৰা হৈছে সৰু সৰু মুহূৰ্তত আৰু সেই প্রতিটো মুহূৰ্তই ভৰি আছে চাৰিওফালৰ অনেক কথকতাৰে। হয়তো কোনোবাটো মুহূৰ্ত বজাৰৰ দৰ-দামৰ আৰু…
বিশ্বজিৎ শইকীয়া জ্বলি থকা হাতচাকিটো ফুৱাই নুমুৱাই দিছোঁ শলিতাডাল টুকি টুকি টপালি খাইছোঁ কেৰাচিন গাৰ কামিজটো খুলি বান্ধি লৈছোঁ কঁকালত আৰু খাওঁ খাওঁ কৈ আগবাঢ়ি অহা যাত্ৰীবাহী ৰে’লখনক বুকুৰ এটুকুৰা দি পঠিয়াইছোঁ এবাটি এচিডত সোলকাই থৈছোঁ কান্দি থকা এহালি চকু…
গাৰ্গী ভূঞা আদিতে আছিল শূন্য, শূন্যৰ বুকুতে জন্ম হ’ল এক, একৰ পাছত আকৌ এক… সৃষ্টিয়ে নিজৰে পুনৰাবৃত্তিত নিজকে পুনৰ গঢ়িছে অদৃশ্য মঠৰ মহাৰহস্যত। প্ৰতিটো সংখ্যাৰ একেই নিশ্বাস, বান্ধ খাই থাকে অজান জপমালাৰ দানাত, একেডাল মালতে বান্ধ…
ড০ ৰক্তিম ৰঞ্জন শইকীয়া মধ্যযুগৰ অসমৰ সকলোতকৈ গুৰুত্বপূর্ণ সংঘটন হ’ল মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ৷ অসমৰ ৰাজনৈতিক আৰু সমাজৰ জীৱনৰ অতি জটিল এই সন্ধিক্ষণটোত সমগ্ৰ আহোম ৰাজ্য হৈ পৰিছিল এখন যুদ্ধক্ষেত্ৰ৷ ৰজাঘৰীয়া আৰু প্ৰজাঘৰীয়াসকলৰ মাজৰ এই ৰক্তক্ষয়ী যুদ্ধবোৰৰ ভিতৰত এখন অতি নির্ণায়ক…
লোকনাথ গোস্বামী মন দাপোণত-১৩ …
পঙ্কজ প্ৰতিম বৰদলৈ অসমৰ ধৰ্মীয় জীৱন হৈছে বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ পৰম্পৰাৰ এক জটিল প্ৰক্ৰিয়া৷ য’ত শক্তি (শাক্ত) আৰু বিষ্ণু (বৈষ্ণৱ)ৰ সেৱাৰ দ্বাৰা অঞ্চলটোৰ সাংস্কৃতিক আৰু আধ্যাত্মিক পৰিচয় বিশেষভাৱে গঢ় লৈ উঠিছে৷ এফালে নীলাচল পাহাৰৰ কামাখ্যা মন্দিৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ অন্যতম বিশিষ্ট শাক্ত…
মূল : বাংলা অনুবাদ : মুনমুন সৰকাৰ (১) অসুখ অসুখ অসুখ ভাল নাপায় কোনেও তথাপিও মানুহ অসুখীয়া হয় অসুখ আহে নিঃশব্দে সিন্ধি খান্দি শৰীৰৰ পাকঘৰলৈ বটুৱা উদং কৰি খাই থৈ যায়, যোৱাৰ আগে আগে গৃহিণীৰ হেঁপাহৰ ফুলৰ গছকেইজোপাত আঙুলি…
চন্দ্ৰাৱলী বৰঠাকুৰ গানে কি আনে ফুলত প্ৰাণ, প্ৰকৃতিত সাহ সেউজীয়াত আশাৰ বীজ সৃষ্টিশীল নৱ বাসনা। গানে কি আনে পৰাজয়ত জয়,বেদনাত প্ৰেৰণা অসুখীক নিৰোগ অঘৰীক স্থায়ী নিৰাপত্তাৰ ঠিকনা।। গানে কি আনে হিলদল ভাঙি আনে অজস্ৰ শ্ৰোতা জীৱনত বাৰে…
অমৃত গোস্বামী কালি ৰাতিপুৱা বিশেষ ধৰণৰ চৰাই এবিধৰ মাত শুনি নামঘৰটোৰ কাষৰ বেছ কিছু ওখ-ডাঙৰ গছজোপাৰ ওপৰ ভাগৰ ডাল-পাত বিলাকলৈ ডিঙি মেলি মেলি চাইছিলোঁ — মাতটোনো কি চৰাইৰ হ’ব পাৰে, তাকে ঠাৱৰ কৰিবলৈ৷ কিন্তু নাই— নোৱাৰিলোঁ! সোধা-পোছা কৰিবলৈও ৰাতিপুৱাৰ সেইখিনি…