আকাশ দীপ্ত ঠাকুৰ কাচৰ দুৱাৰখনৰ এটা অংশ ঠেলা মাৰি সোমাই আহোঁতেই মনলৈ এটা অস্বস্তিকৰ অনুভৱ আহে; ইতিমধ্যে সোমাই থকা মানুহখিনিৰ দুই-একে চায়– নতুনকৈনো কোন সোমাল৷ এই যে অস্বস্তিৰ ধাৰণাটো… যেন বৃহৎ সুসজ্জিত ৰভাৰে সৈতে বিয়াঘৰ এখনৰ ওচৰ পোৱাৰ লগে লগে…
সমন্বয় (Harmony) শব্দটোৱে জাতিগঠনৰ বেলিকা সংশ্লেষণো (Synthesis) বুজায়, কিন্তু ই সংমিশ্ৰণ (Mixture) নুবুজায়৷ সংশ্লেষণ কোনোবাই জোৰ-জবৰদস্তি কৰা কাম নহয়; জাতিগঠনৰ ক্ষেত্ৰত ই পাৰস্পৰিক বুজা-পৰা, আদান-প্ৰদানৰ স্বতস্ফূৰ্ততাৰে সংঘটিত এক দীৰ্ঘম্যাদী প্ৰক্ৰিয়া যাক ইংৰাজীত Assimilation বোলা হয়৷ মাৰ্চ (২০২৩)…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (৬) For the land where it’s a great travesty To harm a stork’s nest in a pear tree, For storks serve us all… I am homesick, Lord!… পোলেণ্ডৰ কবি চাইপ্ৰিয়ান কামিল নৰ্ৱিডৰ Moja piosnka (II)…
মূল : মহাকবি কালিদাস অনুবাদ : কৌস্তুভমণি শইকীয়া দত্ত ৰঘুবংশ ৯ম অধ্যায় || কালিদাসকৃতং ৰঘুবংশম্ সর্গ ৯ || জিতেন্দ্ৰিয় আৰু ৰাজন্যৰ অগ্ৰগামী মহাৰথী দশৰথ অধিপতি হৈ উত্তৰ কোসলৰ শাসন কৰিলে পিতাৰ মৃত্যুৰ পাছত । পিতুৰনন্তৰমুত্তৰকোসলান্সমধিগম্য সমাধিজিতেন্দ্রিয়ঃ | দশৰথঃ প্রশশাস মহাৰথো…
নৱনীতা ভট্টাচাৰ্য্য দ্বিতীয় খণ্ড ভিতৰলৈ আহি আইতাই যতনাই দিয়া গাখীৰ আৰু বিস্কুট খালোঁ। মাহঁতে পাকঘৰত সোমাই জলপানৰ যোগাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে, মই চোতালৰ কোণত বান্ধি থোৱা ছাগলীটোৰ ওচৰলৈ গ’লোঁ৷ তাইৰ ওচৰতে ওলমাই থোৱা কঁঠালৰ ডালটোৰ পৰা কঁঠালৰ পাত দুখিলামান ছিঙি…
(ধাৰাবাহিক শিশু-উপন্যাস) বিদিশা দত্ত (১) (এই কাহিনীটো সেই সময়ৰ, যি সময়ত ভেকুলীবোৰৰ পিঠি মিহি আৰু চিকচিকীয়া আছিল) ভালেমান দিনৰ পৰা কলহৰ কাণে বৰষুণ ঢালি আছে। আজি বতৰটো অকণমান মুকলি কৰিছে। সোণালী ৰ’দ অকণ বিৰিঙিছে। হাবিখনৰ সকলো জীৱ-জন্তুৱে…
কিশোৰ মনজিৎ বৰা গোটেই বছৰেই কচু বেপাৰীৰ মাৰ্চ এণ্ডিং তথাপি তেওঁৰ বাইচিকলৰ পেডেল ৰৈ নাযায় জুইত পাখি পুৰি মৰিলেও চগাই ভয় নকৰে জ্বলিবলৈ এই চহৰখনত কি লাগিছে কোনেও কাৰো চকুলৈ নেচায় পাচলিৰ দৰতকৈ কম জীৱনৰ দাম …
বিজয় শঙ্কৰ শৰ্মা সকলো সপোনেই সপোন হৈ নাথাকে তাৰে কিছু দিঠকো হয়৷ কোনোবাই কয়, হাঁহিতকৈ হুমুনিয়াহৰ তৃপ্তিহে অলপ বেছি শব্দৰ পৃথিৱীত কবিতা কেতিয়াবা একোখন সাগৰ হয় কেতিয়াবা বৈ থকা নৈ পুৰাতনীয়া সময়ৰ বৰষুণত সঘনাই জহি যায় সপোনৰঙী কঠিন শিলালিপি… পানীৰ বেজি আৰু…
অৰ্চনা ঠাকুৰীয়া চেপি ধৰা শিলৰ ফাঁকেৰে বৈ আহে এছাটি গৰম বতাহযেন হুমুনিয়াহ! না… নহ’বও পাৰে অ’, এয়া উশাহজীৱনৰ মধুৰ সংগীত… যাৰ ভাৱ-সুৰ অদেখা-অদেহী সেই উশাহৰ গৰাকী জনতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাৰস্বত সাধক, ভালপোৱা যাৰ হাতত, চকুত এনেকি তেওঁৰ পৰিধেয় বস্ত্ৰতো বশীকৰণ…
ববিতা কলিতা বৰ্ণৰ জ্যামিতিক ভাঁজবোৰৰ পৰা সৰীসৃপ এটাৰ দৰেই গা পিছলাই ওলাই আহে এলিজাবেথ৷ শব্দৰ শতৰঙী ব্যঞ্জনাক উটুৱাই দিয়ে তাই নৈঃশব্দৰ নদীত৷ বিশ্বব্যাপ্ত সাত সহস্ৰাধিক ভাষা আৰু সেইসমূহৰ ঠাল-ঠেঙুলিয়ে সৃষ্টি কৰা বিভাজনৰ জালিকাখনৰ পৰা আজি-কালি সুৰুঙা পালেই ওলাই আহিব বিচাৰে…