মালৈ
হৰেকৃষ্ণ ডেকা ১. যাম বুলিছিলি৷ এদিন গলিগৈয়ে৷ কোনোবাই কৈছিল, উভতি নাচাবি, এই সোঁত উভতি নবয়৷ সোঁৱৰণি হ’ব তিতা৷ সেই যে জুহালৰ কাষত পিঠা ভাজিছিলি কাষত বহিছিলোঁ কৰিছিলোঁ আব্দাৰ৷ ক’তা, ভাবিলে দেখোন এতিয়াও মনটো হয় মিঠা! (২) তই গোটেইখিনি চকুপানী…
হৰেকৃষ্ণ ডেকা ১. যাম বুলিছিলি৷ এদিন গলিগৈয়ে৷ কোনোবাই কৈছিল, উভতি নাচাবি, এই সোঁত উভতি নবয়৷ সোঁৱৰণি হ’ব তিতা৷ সেই যে জুহালৰ কাষত পিঠা ভাজিছিলি কাষত বহিছিলোঁ কৰিছিলোঁ আব্দাৰ৷ ক’তা, ভাবিলে দেখোন এতিয়াও মনটো হয় মিঠা! (২) তই গোটেইখিনি চকুপানী…
হৰেকৃষ্ণ ডেকা মোৰ ছাঁ এটা আচৰিত বস্তু ই অশৰীৰী কিন্তু বিদ্যমান ৷ ই মই নহয় কিন্তু ইয়াক মই অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰোঁ ৷ ই পোহৰ ভাল পায় কিন্তু নিজে পোহৰহীন হয় ৷ ই আকাৰ সলনি কৰে ৷ কেতিয়াবা মোৰ সমুখত ওলায়,…
হৰেকৃষ্ণ ডেকা পশ্চিমৰ আকাশত ঘৰমুৱা জোন। তৃপ্ত। ভাগৰুৱা। ওৰে ৰাতি জোনৰ স’তে খেলা কৰি পৃথিৱীয়ে কাটি হৈ শুব খুজিছিল। পূবৰ খিৰিকীৰে হেঁপাহেৰে বেলিয়ে চাইছিলহে— হুৰমূৰাই মানুহৰ কোঢ়ালবোৰ সোমাই আহিল। শ্ৰব্য ৰূপ পূৰ্বৱৰ্তী পৃষ্ঠা পৰৱৰ্তী পৃষ্ঠা
অনুবাদ: হৰেকৃষ্ণ ডেকা নিয়ৰৰ এখন পৃথিৱী, আৰু প্ৰতিটো নিয়ৰকণাৰ ভিতৰত সংগ্ৰামৰ এখন জগত ইছা (১৭৬৩-১৮২৮) যদি মই পাৰিলোঁহেতেন, চেৰীফুলৰ সৰা পাহিৰ দৰে গান গাই থাকিলোঁহেতেন বাছো (১৬৪৪-১৬৯৪) অ’ শামুক ফুজি পৰ্বতৰ ওপৰলৈ উঠ, কিন্তু লাহে লাহে, লাহে…
স্পৰ্শহীন স্পৰ্শ হৰেকৃষ্ণ ডেকা স্পৰ্শ নিষিদ্ধ। কিন্তু তাৰ মাতে তাইৰ ওঁঠ স্পৰ্শ কৰিছিল৷ নিষেধাজ্ঞাৰ নঙলা জঁপিয়াই তাত চুমা খাইছিল। তাইৰ চাৱনিত আঙুলি গজিছিল। তাৰ গাত চেতাৰৰ আলাপ হৈছিল। প্ৰহৰীসকলে দেখা নাছিল। তাইৰ চকুৰ ঠাৰত নাচৰ মুদ্ৰা৷ তাৰ চকুৰ মণিত নৃত্যৰতা।…