পৰিস্মিতা বৰদলৈ ‘ভালপোৱা’ এনে এক অমৃত যি জীৱনৰ সমস্ত গৰল শুহি ল’ব পাৰে,যি জীৱনৰ সমস্ত যাতনাক তু্চ্ছ কৰি পেলাব পাৰে, যি খোজবিহীন দুভৰিক আকাশত উৰুৱাৰ দুঃসাহস কৰিব পাৰে,ভালপোৱাই জীয়াতুক জীৱনলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পাৰে৷ শক্তিশালী কথক শৰ্মিষ্ঠা প্ৰীতমৰ সদ্যপ্ৰকাশিত উপন্যাস…
পৰিস্মিতা বৰদলৈ পাত সৰি লঠঙা হোৱা ডালডালেই কি ফাগুন! হয়তো নহয়! লঠঙা ডালত জান-নেজানকৈ সেই যে সেউজীয়া কুঁহি সেই সম্ভাৱনাইতো ফাগুন৷ ধূলিয়ৰি পথ আৰু সৰাপাতৰ খৰমৰণি তাৰমানেই কি ফাগুন! ওঁহো,এজাক বৰষুণৰ সম্ভাৱনা আৰু আগতীয়া বসন্তৰ উন্মাদনা তাৰমানেহে ফাগুন!…
পৰিস্মিতা বৰদলৈ : ককা, আজি মোক তুমি ব্যাকৰণৰ বিষয়ে বুজোৱাৰ কথা আছিল যে! কেতিয়াকৈ বুজাবা? : অ’ বাবামণি, মোৰ মনত আছে কথাটো৷ তুমি আকৌ ছবি আঁকিবলৈ গ’লা বুলিহে মই তোমাক মাত দিয়া নাই৷ : আজি আৰ্টৰ স্কুল বন্ধ ককা৷…
পৰিস্মিতা বৰদলৈ “কাৰাগাৰতনো কিহৰ উৎসৱ-পাৰ্ৱণ!” খীণকৈ কোৱা কথাষাৰ কাণত পৰামাত্ৰেই মানুহজনীয়ে জকজকাই উঠিল, “অত বছৰে থাকি থাকি এয়াই আমাৰ ঘৰ হোৱাদি হৈছে, গতিকে কি বিহু! কি পূজা! উছৱৰ আনন্দ আমি ইয়াতেই ল’ব লাগিব নিজৰ ধৰণেৰেই৷ বেদীত অধিষ্ঠিত কৰা দুৰ্গতিনাশিনীতকৈ…
পৰিস্মিতা বৰদলৈ : ক-ফলাৰ প্ৰথম দহটা বৰ্ণৰে এটা গল্প লিখিব পাৰিবি? : সেইটো আকৌ কেনেকুৱা কথা? : পাৰিবি নে নাই তাকে ক৷ কেনেকুৱা, যেনেকুৱা সেইবোৰ বাদ দে৷ : ৰচোন৷ লিখিম বুলিলেই গল্প লিখিব নোৱাৰি৷ তাতে আকৌ তই নিয়ম বান্ধি…
পৰিস্মিতা বৰদলৈ (১) : আমাৰ মামনৰ জোৰৰ নেকি সি হা? ভাল ভাল ঘোঁৰাই নাপায় ঘাঁহ, বটুৱা ঘোঁৰাই বিচাৰে মাহ ৷ অ’ শুনিছেনে মামনৰ বাপেক৷ বোলো জীয়েকক অকল মৰম চেলাই থাকিলেই নহয়৷ অকণমান মন-কাণ কৰিব৷ : হৌৰা, হ’ব…
পৰিস্মিতা বৰদলৈ “শ্ৰীকৃষ্ণায় বাসুদেৱায় দৈৱকী নন্দনায় চ নন্দগোপকুমাৰায় গোৱিন্দায় নমো নমঃ নমঃ পংকজনাভায় নমঃ পংকজ মালিনে নমঃ পংকজনেত্ৰায়ে নমস্তে পংকজাংঘ্ৰয়ে বসুদেৱসুতং কৃষ্ণং কংসছাণুৰমৰ্দনম দৈৱকীহৃদয়ানন্দং কৃষ্ণং বন্দে জগত গুৰু হৰি ৰাম ৰাম ৰাম৷ ” মিঠাতেলৰ চাকিটোৱে পোহৰাই তুলিছে কৃষ্ণৰ…
পৰিস্মিতা বৰদলৈ : আমি ক’ত আছিলোঁ! : কবিতা৷ : অঃ য়েছ৷ কবিতা৷ কবিতা নুবুজাৰ কথা নাহেই আচলতে৷ যিটো ভাষাত কবিতাটো লিখা হৈছে সেই ভাষাটো যদিহে তোমাৰ আয়ত্তত আছে তেন্তে তাৰ পাঠোদ্ধাৰ তোমাৰ পক্ষে অসম্ভৱ নহয়৷ : কিন্তু কেতিয়াবা বাৰে-বাৰে…
পৰিস্মিতা বৰদলৈ ৰান্ধনী বেলিটোৱে দুপৰৰ আকাশখনত মুঠি মুঠি ৰং সিঁচি দিছে আৰু এয়া তাই সকলো কাম সামৰি থৈ তাইৰ প্ৰিয় খিৰিকীখনৰ ওচৰত ৰৈছেহি৷ এই সময়খিনিত তাই নিজক বিচাৰি পায়, আচলতে নিজক বিচাৰি লয়। কেতিয়াবা তাই খিৰিকীখনৰ আনটো পাৰে এটা…
পৰিস্মিতা বৰদলৈ বাহিৰত মুষলধাৰে বৰষুণ নামিছে৷ ঝৰঝৰ! ঝৰঝৰ! আধাখোলা খিৰিকীৰে উৰিব লাগিছে ৰেচমী পৰ্দাখন৷ পৰ্দাখনৰ ৰংটো কুহুমবুলীয়া৷ খিৰিকীখনৰ ওচৰতে ৰৈছেহি তাই৷ সোমাই অহা এচাৰকণি চিটিকি পৰিছে তাইৰ গালেমুখে, চকুৰ দুপতাত আৰু তাইৰ খোলা চুলিত৷ তাই আজি ৰ’দৰঙী কুৰ্তি এটা…