বিনোদ চন্দ্ৰ বড়া ঘাণ্টা বাজলেই সাবধান, ঘাণ্টা বাজলেই বিশ্ৰামপাতাই ঘাণ্টা, ছাতাই ঘাণ্টাবাবু-ছৰ্দাৰেৰ ডাকে ঘাণ্টাঘাণ্টা মানেই চা-পানীঘাণ্টাৰ ঘেঁচাই হামি, হামদেৰ ঘেঁচাই ঘাণ্টা নানা মৰলেই ঘাণ্টাৰ পিছে হামনি এখন কুদিভাত-কাপড়া, ফজিৰ-চানঝে ঘাণ্টাৰ আৱাজকেই শুনিঘাণ্টাই লাগে মাটিৰ পাট্টা, ফজিৰ-চানঝেৰ আটাঘাণ্টাই হামদেৰ বাপ-দাদা একদিন নাকি বাপ-নানা পাগলা…
ধ্ৰুৱজ্যোতি দাস বৰষুণ এৰাৰ পাছতজাৰত কঁপি কঁপি জোনটো ওলাইছিলকঁপি থকা জোনৰকঁপা জোনাকবোৰ ফালিকেইজনীমান তিৰোতাএখন বুকুত পানী তুলিবলৈ আহিছিলবুকুখন কাৰতিৰোতাহঁতে জনা নাছিলআৰু বুকুখনেতিৰোতাহঁতৰ মুখবোৰ দেখা নাছিল তিৰোতাহঁতৰ প্রতিজনীয়ে ভৰিতসুখৰ নতুবা দুখৰ নূপুৰ পিন্ধিছিল খোজত নূপুৰবোৰ উকি হৈ বাজি উঠিলেইবুকুখনে তিৰোতাহঁত অহাৰ কথাগম পাইছিল আৰু বুকুখন…
পংকজ গোবিন্দ মেধি বগলী আৰু বকুলৰ মাজত কোনো সম্পৰ্ক নাইবগলী আৰু গাখীৰৰ মাজত কোনো সম্পৰ্ক নাই মাথোঁ এটা মিলহে আছেবগলী বকুল আৰু গাখীৰ দেখিবলৈ বগা সেই অৰ্থত আমাৰ মাজৰ কিছুমানৰবগলী বকুল আৰু গাখীৰৰ সৈতে অপূৰ্ব সাদৃশ্য আছে পিছে তেওঁলোকৰ সকলোৱে বলুকাৰ বিয়লি বেলাতবগলীৰ পাখিৰ…
নীলাভ সৌৰভ পূৱা ঘুমটি ভঙা বেলি চৰাইআৰু আবেলি হাঁহিৰ ঘৰ তাৰ মাজত বাঘে খোৱা ৰ’দৰ ক্ৰিকেট পিট্ছঘণ্টাই ঘণ্টাই ৰান এসেৰ চাউলৰ দৰ কিমান ৰান আউটৰ ভয় এটা দিনৌপেটৰ অসুখলৈ চৌদাখাৰ আৰু টোপনিলৈ চুলাই আমাৰ ইয়াতো মানুহ মৰে ‘কবি ফুকন’সৌ গাঁৱত মোৰ ঘৰএখনেই নহয় মাথোঁ মোৰ গাঁও…
জ্যোতিনীলিমা গগৈ জাৰণিৰ আন্ধাৰত হেৰুৱাই পেলাইছোঁনিৰ্বাসিত চৰাইটোফুলনিৰ পৰা নিৰ্বাসিত পখিলাবোৰৰোপাখি জৰজৰ উপকূল এৰি যোৱা নিৰ্বাসিত এখন জাহাজততুলি দিয়া হৈছে আমাৰ দগ্ধ বসন্তদূৰণিত ৰৈ চাই আছোঁবৰষুণত ছিগি পৰা সোণাৰুৰ পাহিৰেসজাই তোলা হৰিৎ পথ সন্ধ্যা তৰাজাকৰো আছে নিৰ্মেঘ ভাবনাজিলিকি উঠাৰ পৰতহৃদয়ৰ গৰাখহনীয়াত আক্ৰান্ত মানুহেলিখি আছে…
গীতুমণি তালুকদাৰ হঠাৎ বিস্ফোৰণ হ’লএটা নিষিদ্ধ বিস্ফোটক উধাতু খাইউজাই আহিলপ্ৰচণ্ড এটা বিষ পৰিত্ৰাণ নাইপৰিত্ৰাণ নাই বিস্ফোটকেপোৱা নাইমাত্ৰাৰ পূৰ্ণতা ডাক্তৰ : ইনজেক্শ্বনকবিৰাজ : বজ্ৰলেপন,কাঁইটীয়া ফুটন এয়া ৰণচণ্ডী তিৰী নেপূঁজৰ আগ্নেয়গিৰি নিশ্বাসৰ মাজেৰেনিষিদ্ধ জলঙাৰেপৰম স্বস্তিৰে বৈ গ’ললাভাৰ এটি দেওলগা সোঁত … ঠিকনা : গাঁও : ডুমুৰীয়া ডাকঘৰ : ভৌকামাৰী ( পাঠশালা) জিলা : বৰপেটা (অসম)…
জয়ন্ত দত্ত গান্ধী পাৰ্কৰ সোণাৰুজোপাত বাহ লোৱাকপৌ এহালক হুৰাবলৈ আহি কাউৰী এজনীয়েপুৱাটোক খায়; তিনি কুৰি তেৰ বছৰে শিল হৈ থকা ৰখীয়াজনে তেতিয়াও কল খুৱাই থাকে তিনিটা বান্দৰক… প্ৰথম হোৱাৰ পূৰ্ণ সম্ভাৱনা থকাৰ পাছতো মইৰৈ দিওঁ আৰু চেঁকুৰৰ পতি এৰি বাঁওফালে গুচি যাওঁ; য’ৰ পৰা এদিন…
প্ৰয়াগ শইকীয়া বৰ্ষাৰ সময়ত বুদ্ধৰ বৰ্ষাবাসসুৰক্ষিত থাকক সেউজী সৃষ্টিপদদলিত নকৰোঁ আবাসয’ত পৰিছেহি জীৱনৰ বৃষ্টি।প্ৰজ্ঞাৰ ৰ’দে গঢ়ে স্থিতিৰ তীৰ্থভ্ৰমণৰ পৰা ভিক্ষু বিৰতবৰ্ষাৰ প্ৰজ্ঞাৰে বুদ্ধৰ সতীৰ্থসৃষ্টি শিপাৰ ঋদ্ধিত সৌৰভিত।বৰ্ষাৰণ্যত অনুভূত বুদ্ধবৰ্ষাবাসত জীৱনৰ প্ৰাৰ্থনাগতি আৰু স্থিতিৰ মাজত সিদ্ধজীৱনক কৰে প্ৰেমে বৰ্ণনা।বৰ্ষাৰ কবিতাত জীৱনৰ প্ৰকাশবৰ্ষাবাসত পাওঁ বুদ্ধৰ আকাশ।…
প্ৰদীপ শইকীয়া (ড° সুৰেশ চক্ৰৱৰ্তীৰ হাতত) মগজুৰ খোৰোঙত চোং লোৱা অহৰ্নিশে গোঁজৰা প্ৰাণীটো সৰীসৃপ নে অসংখ্যপদী জনাৰ উপায় নাছিল উপাৰ্জিত শোণিতবিন্দুৰ বহমান ধাৰাত তাৰ জিভামোৰ বয়সৰ সমান দীঘল মুহুৰ্মুহুঃ উকলিয়ায়জুই পোৰণি কাঁইট ভয় অস্থিৰতা কটা-ঘা চেঙা তেল তাৰ এই লীলাবিলাস স্বাভিমান অনায়াস প্ৰবৃত্তিকবাধা দিয়াৰ যুঁজখনত প্ৰায়ে পৰাজিতঅভিশপ্ত…
ড০ চন্দ্ৰধৰ চমুৱা (পোন্ধৰ) সৈনিক আৰু বণুৱাসকল সাজি-কাচি যাত্ৰা কৰিছে। সৈনিক মানে একেজন মানুহেই সময়ত খেতিয়ক, সময়ত বাঢ়ৈ-খনিকৰ; কেতিয়াবা ভাৰী, কেতিয়াবা চিকাৰী; কেতিয়াবা অশ্বাৰোহী, কেতিয়াবা পদাতিক; কেতিয়াবা নাৱৰীয়া, কেতিয়াবা অস্ত্রচালক। তেওঁলোকে পিন্ধিছে আঁঠুৰ সামান্য তললৈকে পৰা কুন্বিন আৰু হাতখঁৰা কুন্খা চোলা;…