জ্যোতিনীলিমা গগৈ জাৰণিৰ আন্ধাৰত হেৰুৱাই পেলাইছোঁনিৰ্বাসিত চৰাইটোফুলনিৰ পৰা নিৰ্বাসিত পখিলাবোৰৰোপাখি জৰজৰ উপকূল এৰি যোৱা নিৰ্বাসিত এখন জাহাজততুলি দিয়া হৈছে আমাৰ দগ্ধ বসন্তদূৰণিত ৰৈ চাই আছোঁবৰষুণত ছিগি পৰা সোণাৰুৰ পাহিৰেসজাই তোলা হৰিৎ পথ সন্ধ্যা তৰাজাকৰো আছে নিৰ্মেঘ ভাবনাজিলিকি উঠাৰ পৰতহৃদয়ৰ গৰাখহনীয়াত আক্ৰান্ত মানুহেলিখি আছে…
লক্ষ্যজিৎ বৰা কবিতাৰ নিৰ্মাণ পানীকথা৷ লুটিয়াই দিওঁ৷ শিশুৰ বাবে থিঅ’ৰিৰ গুৰিবোৰ চিকুণাই দিওঁ৷আত্মপঠন জৰুৰী বাবে কেঁচা তামোলৰ ভৰুণ থোকলৈ চাই বহি থাকোঁ৷ শিপাই যোৱা কথাই নৈৰ দৰে পিহি থাকে৷গতিশক্তিৰ বাবে কমি গৈ থাকে স্থিতিশক্তি৷ ফৰ্ম ইম্পৰ্টেণ্ট। যুদ্ধৰ বাবে৷ চমঝোতাৰ বাবে৷ মানুহ হোৱাৰ বাবে৷গছ স্বাধীন৷ নিৰৱে মৰি থাকিব পাৰে৷…
সৌৰভ শইকীয়া সকলোতকৈ শক্তিশালী কল্পনাবোৰপোনে পোনে প্ৰকৃতিৰ মাজৰ পৰাই আহে৷ ডাল এৰি হঠাতে কিয় উৰি গ’লা?অলপ আগলৈকে তুমিপ্ৰশ্নবিদ্ধ আছিলা৷ তুমি সেউজীয়া কাঁইটমই পিপাসাৰ্ত, তেজলগা গানৰ কণিকাদৰ্শক হৈয়ে চাই থাকিবা? মই কেতিয়াও, কোনো দিনে দৰ্শকৰ কাৰণেনাটক কৰা নাই৷নাটক কৰিছোঁ নিজৰ কাৰণেযি নাটকত নিজকে চাব বিচাৰিছোঁ তুমি…
সমুদ্ৰ কাজল শইকীয়া কথাবোৰ এনেকুৱা আছিল, নখবোৰ দীঘল হৈছে। দাঢ়ি কাটিম বুলি ভবাতে থাকিল, কটাহে নহ’ল। কথাবোৰ এনেকুৱা আছিল, ইমান জোৰেৰে গান বজালে কিবা ভাল নালাগে। অ’ ৰ’বা, আজি কি হ’ল জানা? আৰম্ভহে হ’ল কথাখিনি শেষ নহ’ল। কি হ’ল বুলি তেওঁ নুসুধিলে, নে মইহে নক’লোঁ মনত নাই। কথা কৈ থকাৰ…
ফাৰহান জাৱেদ টোপনিত পৰিভ্ৰমণ নকৰালৈকেআমি এখন পৃথিৱীত মজি থাকোঁয’ত অতি নিৰ্মম নীতিয়ে আমাক কাবু কৰেআমাৰ সম্ভাৱনাআমাৰ দুৰ্ভাৱনাক প্ৰতিপালন কৰে মানুহ হৈ থাকিবলৈকেজীৱন জটিলতাৰ বিষ পান কৰিব লাগেঅন্যথা প্ৰাচুৰ্যই স্বভাৱ বেয়া কৰে… মানুহ হৈ থাকিবলৈকেঅপ্ৰাপ্তিৰ বোজা কঢ়িয়াব লাগেকোনো নীড়হাৰাৰ আশ্বাস হ’বলৈকেঅসুখ এটা গজাই ল’ব…
জুবিলী গগৈ সকলোৰে এটা অতীত থাকে কেতিয়াবা উৰুখা চালৰ ফুটাৰেঅতীত জিলিকি থাকেআকাশ হৈ কেতিয়াবা সোণালী সূতা হৈদেহত ওলমি থাকে অতীতশৌৰ্য হৈ শিলে শিলে ঘঁহনি খাইজ্বলি উঠা জুইৰোএটা অতীত আছেযি জুইত জাহ গৈছিল সৰি পৰা হালধীয়া পাতবোৰ গছৰ গুটিবোৰ বগাই ফুৰিছিলবুকুৱে বুকুৱেচলন্ত চকা হৈ দুৱাৰ নথকা ঘৰবোৰ ঘৰবোৰলৈ যেতিয়াই দুৱাৰ আহিলকিছুমান…
এম. কামালুদ্দিন আহমেদ অনুচ্চাৰিত শব্দবোৰমুখগহ্বৰতে লুকাই থাকেস্বৰ্গীয় পোহৰৰ এচমকাসেইবোৰতে লিপিট খাই থাকে গোটেই ৰাস্তাতেআখৈৰ অঞ্জলিদোকমোকালিতে দোৰোণ ফুল ইমানকৈ ফুলিছে আখৈৰ বৰণ একেই আছেদোৰোণ ফুল দোৰোণ হৈয়েই আছেৰূপান্তৰৰ নিয়ম সিহঁতে পাহৰিছে তোমাৰ জিভাত থিত লগা শব্দবোৰ উচ্চাৰিত হৈপ্ৰাৰ্থনাগৃহতে আবদ্ধ হৈ আছেবাহিৰ ওলাব নোৱাৰি দিগ্বিদিক হেৰুৱাইছে তোমাৰ…
ধীমান বৰ্মন (end of dhoni era or no end of dhoni era!!) যদিওবা গুঁজৰি আছেবাঘ বুঢ়া হৈছে সময়ৰ এই নিৰ্ঘাত বেজীৰ পৰাবাঘৰ ৰক্ষা নাই বুলি সি নিজেও জানে তথাপি প্ৰাণটাকি দৌৰিছেনখ মাৰিছে বতাহত বনৰ ৰজা হৈমনোবল পৰিবলৈ নিদিয়াকৈ নিজ সৈন্যৰবুঢ়া বাঘে যুঁজিছে হাৰিলেও ঘাঁহ খাবলৈ অপাৰগবাঘটোৰ…