ভগা বীণৰ বিনয়ী তাঁৰ
অৰ্চনা ঠাকুৰীয়া ব’ৰাগীৰ বীণে বিনালে সৰুজুৱে উচুপি উঠে মেঘবোৰে পাহাৰখন সাৱটি জীৱনৰ ৰচনা পঢ়ে গোকুলৰ বকুলে কাৰবাবে মালা গুঠে গন্ধৰ্বৰ গণপতি-গপচত পুলকিত হয়নে বাটৰুৱাৰ গাভিনী- হৃদয়… কথাবোৰ আচৰিত যদিও চিন্তনীয়! কবিতা প্ৰসৱিত হোৱাৰ ঠিক পাছতেই হেনো মৰি…