অংগনা ভট্টাচাৰ্য্য কোনোবাই এদিন কাৰোবাক কৈছিল— “সৌপিনে পোহৰৰ মেলা, ইমান পোহৰ মোৰ সহ্য নহয়, ব’লা এন্ধাৰ ছটিয়াই দিওঁ৷” লহপহকৈ গজি উঠা ঢেঁকীয়াবোৰক নিজৰ খেতিৰ শাক বুলি কোৱা জোনাকী পৰুৱাটোৱে জানে, তাৰ শৰীৰত জিলিকি ৰোৱা পোহৰ সি নিজে আৰ্জি…
অংগনা ভট্টাচাৰ্য্য স্কুলখনৰ মূল বিল্ডিংটোৰ কাষতেই এজোপা কৃষ্ণচূড়া৷ স্কুলৰ জিৰণি বেলা কৃষ্ণচূড়াৰ তলসৰা ফুলবোৰ বুটলিবলৈ ছোৱালীবোৰৰ উথপথপ লাগে৷ তেজ ৰঙা ফুলবোৰ বুটলি গণনা কৰে সিহঁতে— কোনে কিমানটাকৈ বুটলিলে, কাৰ আজি ভাল দিন, কাৰ কোঁচলৈ আজি বেছিকৈ ফুল আহিল৷ কৃষ্ণচূড়াৰ…
অংগনা ভট্টাচাৰ্য্য তুমি তুমি বুলি খেপিয়াই-ঘুৰ্মুটিয়াই ফুৰাৰ উদাস একাদশীত এবাৰ বিষণ্ণ বতাহ এজাক বলিছিল৷ মই ক্ষন্তেক ৰৈছিলোঁ৷ চাইছিলোঁ ভাবিছিলোঁ কিছুপৰ পাছত এহাতেৰে বুকুৰ বাওঁফালে হাতখন লগাই চকুদুটা মুদি দিছিলোঁ৷ ভিতৰৰ পৰা কোনোবাই কৈছিল— “সকলো অহা-যোৱাৰ খেল৷” মই তথাপি…
অংগনা ভট্টাচাৰ্য্য (ঔ) ইতিমধ্যে মাজ নিশা পাৰ হৈ গৈছে৷ তথাপি স্বায়ন্তিনীৰ দুচকুত টোপনিৰ চিন-চাব নাই৷ তাই জানে, এনেকৈয়ে আৰু দুঘণ্টামান পাৰ হৈ যাব৷ তাৰ পাছত লাহেকৈ তাইৰ মূৰটো ঘুৰোৱা যেন লাগিব৷ চকু দুটা পুৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিব৷ তেতিয়া তায়ো সংসাৰৰ সমস্ত…
অংগনা ভট্টাচাৰ্য্য সৌৱা! তাইৰ সমুখত এজাক ৰাংকুকুৰ৷ সিহঁতে জিভা মেলি, নখ জোকাৰি তাইৰ ফালে আগুৱাই আহিছে৷ আটায়ে একেলগ হৈ তাইক জপটিয়াই ধৰিছে৷ গছকিছে৷ ক্ষুৰধাৰ নখেৰে আঁচুৰিছে৷ তথাপি দেখোন তাইৰ গাৰ পৰা ওলোৱা নাই এটোপালো তেজ! সিহঁতে তাইক গছকি থাকিল৷…
অংগনা ভট্টাচাৰ্য্য “মৌ-মেল” স্কুলৰ ঘণ্টা বজাৰ লগে-লগেই দৌৰ মাৰি মই শ্ৰেণীকোঠাৰ পৰা ওলাই আহিলোঁ৷ মোৰ পিছে-পিছে কানৈ৷ স্কুলৰ পৰা আহি আলিবাট পোৱালৈকে কানৈৰ মুখখন ওফন্দিয়েই থাকিল৷ মই হাতৰ কিলাকুটিৰে তাইৰ গাত হেঁচুকি দি সুধিলোঁ– “কি হ’লনো তোৰ কানৈ? মুখখন…
অংগনা ভট্টাচাৰ্য্য শীলভদ্ৰাৰ টোপনি নাহিল৷ তাই বিছনাখনতে বহি লৈ আঁঠু দুটাৰ মাজত মূৰটো গুজি দিলে৷ ক্ষন্তেক এনেকৈয়ে থকাৰ পাছত তাইৰ বুকুখন হমহমাই উঠিল৷ তাইৰ কান্দিবৰ মন গ’ল৷ ডাঙৰকৈ৷ কিন্তু এইকণ বিলাসিতাও তাই আঁজুৰি নল’লে৷ কি কৰা যায়? বাঙালখাতাতেই…
অংগনা ভট্টাচাৰ্য্য হেৰেমৰ সুদৃশ্য কক্ষটোৰ আলোকসজ্জাবোৰ আজি মোৰ বজ্ৰপাতৰ ভয়াৰ্ত পোহৰৰ খেল যেন লাগিছে৷ উতলি অহা শৰীৰৰ তেজক শান্ত কৰিব নোৱাৰি মই উদ্ভ্ৰান্ত হৈ পৰিছোঁ৷ বিশাল কক্ষটোৰ ইফালৰ পৰা সিফাললৈ খৰখেদাকৈ খোজকাঢ়িও মই নিজকে সম্বৰণ কৰিব পৰা নাই৷ কি…
অংগনা ভট্টাচাৰ্য্য আজি দেওবাৰ৷ পঢ়াশালি বন্ধ৷ তথাপি ৰিংপ’ৰ মনটো বেয়া৷ পুৱাৰ পৰাই তাই আমন-জিমনকৈ আছে৷ পঢ়া-শুনাতো মনোযোগ দিয়া নাই৷ তৃতীয় শ্ৰেণীত পঢ়িলেও ৰিংপ’ বৰ দায়িত্বশীল৷ সময়মতে পঢ়াশালিলৈ যাবলৈ, পুৱা-সন্ধিয়া পঢ়া-মেজত বহিবলৈ আজিকালি তাইক ক’ব নালাগে৷ আমতেৰেং কিছু সময়ৰ কাৰণে…
অংগনা ভট্টাচাৰ্য্য “অ’ চিত পখিলা অ’ চিত পখিলা মোৰ দৰে ধুনীয়া ছোৱালী আৰু ক’ত দেখিলা?” ভৈৰৱীয়ে আইনাত নিজকে চাই-চাই কথাষাৰ গানৰ দৰে গাই থাকিল৷ আইনাত জিলিকি উঠা তাইৰ প্ৰতিবিম্বটোক আঙুলিৰে টুকুৰিয়াই তাই “ক’তো…