ভাস্কৰ জে নাথ

১

মেঘ ভাঙি

কাউৰীবোৰ আহিছিল

যেন এক ভয়াৰ্ত সময়ৰ ছবি ছিৰাছিৰ কৰি

মোৰ চকুৰ আয়নাত

২

কা কা শবদত মই সাৰ পাইছোঁ

কৰ’বাত কিবা এটা যেন অঘটন হ’ব! 

৩

মোৰ তৃতীয় চকুৱে সাৰ পোৱাৰ আগতেই

কাউৰীৰ ক’লাবোৰ কলালৈ ৰূপান্তৰ হৈছে

আৰু মই কেনভাছত ৰং সানিছোঁ

৪

ক’লা মানেই দৈত্য নহয় বুলি মই স্বীকাৰ কৰিছোঁ

আৰু চোৱাঁ এন্ধাৰতো মই তোমাক বিচাৰি পাইছোঁ!

৫

এন্ধাৰৰ প্ৰতি প্ৰীতি জাগিছে

শুই থকা মানুহবোৰক জগাইছোঁ

আৰু কৈছো ব’লা আমি এন্ধাৰক চাই আহোঁ

কাইলৈ পোহৰ হোৱাৰ আগতেই এন্ধাৰৰ প্ৰেমত পৰোঁ!

৬

এন্ধাৰৰ প্ৰেমত নপৰিলে পোহৰ কি কেনেকৈ বুজিম কোৱাঁ!

৭

এন্ধাৰৰো থাকে উচুপনি

যি মই শুনিছোঁ

আপুনিও শুনিছেনে!

(এয়া সান্ত্বনা নহৈ নোৱাৰে

এন্ধাৰক কলালৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ)