বাঁহী নবজা ৰাতিবোৰ বৰ চেঁচা পৰা ৰাতি
হিতেশ মেধি শিতান খেপিয়াই মৰিছো ইলুটি সিলুটি কৰি টোপনিবোৰ অঘৰী বাবেই চকুৰ পতাত বাহ নাবান্ধে হাতখনলৈ চালোঁ নিথৰ হৈ পৰি আছে মোৰ আই তুলি-তালি ডাঙৰ কৰা আঙুলি কেইটি গহন ৰাতিৰ আন্ধাৰবোৰ বেৰৰ লেপখোৱা মাটি…
হিতেশ মেধি শিতান খেপিয়াই মৰিছো ইলুটি সিলুটি কৰি টোপনিবোৰ অঘৰী বাবেই চকুৰ পতাত বাহ নাবান্ধে হাতখনলৈ চালোঁ নিথৰ হৈ পৰি আছে মোৰ আই তুলি-তালি ডাঙৰ কৰা আঙুলি কেইটি গহন ৰাতিৰ আন্ধাৰবোৰ বেৰৰ লেপখোৱা মাটি…
হিতেশ মেধি ১) চকুহালে নেদেখাকৈ নিজকে লুকুৱাই ৰখাৰ কথা বৰকৈ ভাবোঁ সমস্ত দেখা-নেদেখা কাহিনীটোৰ পৰা হাতত সাৰে ভৰিত সাৰে ওলাব খোজোঁ ওপজা দিনৰে পৰা চকুহালক এৰি ফুৰিব নোৱাৰিলোঁ আত্মপাঠ কৰিবলৈ চকুহালকে ললোঁ বাঁহনিৰ ডাউকৰ ডাকত সন্ধ্যা নমাৰ উমান…