মৰতী
মৃদুল হালৈ তিনিটাকৈ মন পোৱালি মনতে মেলি কতনো থাকগৈ হেৰ’ তই— মাকজনী ইটোৱে যদি চহায় শাকনি সিটোৱে বোলে দা ধৰাই আন মোকলাওঁ হাবি আনটোৱে দিনৰ দিনটো পদূলিতে বৰশী টোপাই ধৰে ভাবনাৰ মাছ-পুঠি ইটোৱে বোলে ব’ল মনোভাই আলি…
মৃদুল হালৈ তিনিটাকৈ মন পোৱালি মনতে মেলি কতনো থাকগৈ হেৰ’ তই— মাকজনী ইটোৱে যদি চহায় শাকনি সিটোৱে বোলে দা ধৰাই আন মোকলাওঁ হাবি আনটোৱে দিনৰ দিনটো পদূলিতে বৰশী টোপাই ধৰে ভাবনাৰ মাছ-পুঠি ইটোৱে বোলে ব’ল মনোভাই আলি…
মৃদুল হালৈ এক ৰোৱণ উঠাৰ পাছত দেশ ভ্ৰমণলৈ ওলাল আমাৰ হালৰ গৰুহাল মই বোলো দৌতাহঁত ঔ, ওলাইছহঁক হয় পিছে জান জানো বাহিৰত কেনে চলিছে দিনকাল মুগাটোৱে কাণ-মূৰ জোকাৰি মোক মাতিলে কাষলৈ ক’লে– বাপু, সেইবোৰ ভাবনা আমালৈ…